Generis Astragali species gerontogaeae. 



175 



Sericeo - canus , pube recta deusissime adpressa, calycis dentibus triangularibus ab- 

 breviatis. 



690. A. psoralmdes Willd. sp. 3. p. 1309. n. 112. Lam. 1. c. ex. p. 



Syn. Ä. cappodocicus canescens, capitulis TrifoUi Utuminosi Tournef. in hb. Willd. et 

 Mus. Paris. 



Hab. in Cappadocia (Tournefort!), in pascuis montis Berdak, prope Baibut (Bourgeau 

 pl. arm. n. 70!) v. s. sp. fl. 



Species et nomina A. psoraloidis et canescentis confusa, et vereor ne ipse, rem dilu- 

 cidare ratus in clavibus diagnosticis meis in errorem graviorem inciderim. Tournefort duas 

 species distinxit: cappadocicam et armenam, floribus intensius et dilute purpurascentibus, 

 quas cl. Lamark sub nomine A. psoraloidis in unam conjunxisse videtur, phrasi diagnostica 

 insufficiente («A. acaulis, canescens floribus capitatis pedunculatis, vexillo obtuso emargi- 

 nato»), quae in permultos Astragalos quadrat. In descriptione quidem dictum: «les calices 

 ont des dents courtes»; sed verba sequentia: «les corolles sont bleuâtres ou purpurines»; 

 duas hic conjunctas esse formas probant. Willdenowius jam certius désignât plantam Vie- 

 wegianam: A. cappadocicus, canescens etc., quam pro A. psoraloide Lam. babuit, calycem 

 quinquestriatum indicans. Hujus vero dentés elongati, subulati, nigri. Omnino eadem planta 

 in herbario Tournefortiano, sed in schedula, ut credo, permutata, phrasin alteram Tourne- 

 fortii invenimus, adjecto nomine A. Trifoliastri DC, ni fallor, manu Desfontaines. Huic 

 plantae, ob similitudinem capituli cum Psoralea bituminosa, e calyce nigro - striato ortam, 

 nomen A. psoraleoidis servandum esse credidi. A. canescens DC. Astr. tab. 16, quem ipse 

 autor serius ad A. onobrychioidem duxit, neutrius e speciebus Tournefortianis synonymon 

 esse potest, ob caulem elongatum. Nomen igitur A. canescentis, e phrasi Tournefortiana 

 depromptum servandum esse credidi «A, armeno canescenti capitulo trifolii bituminosi, flore 

 dilute purpurascente», plantae breviter caulescenti, dentibus calycinis abbreviatis triangu- 

 laribus, quae sat bene depicta in Astragalogiae tab. 18. fig. 2. Sub nomine A. psoralioidis. 

 Praeterea in variis herbariis vidi plantam tertiam, ab Auchero et Kotschyo lectam, calyce 

 tune demum turgido, dentibus lanceolatis, et ovario patulo -hirsutissimo d'istinctam, quam 

 forsan immérité longius ab bis removi sub nomine A. asciocalycis. v. infra. 



Speciminis Tournefortiani A. psoralioides in herb. Berol. pubes crispula subpatula, 

 caules abbreviati quidem, attamen distincti. Stipulae connatae, membranaceae, hyalinae. 

 Folia 8 — 9-juga. Calyx cum dentibus 4'" parum vel vix excédons, dentibus fere 2'" longis, 

 pube nigra praeter partem superiorem tubi praevalente, strias 5 latas formante. Vexillum 

 8"' longum, apice retusum, mucronulo minutissimo prominente, lamina infra medium 2%'" 

 lata, in unguem latum cuneatum attenuata. Alae 6'//" longae, integerrimae, ungue lami- 

 nam subaequante. Carina 5'" parum excedens. Ovarium 10-ovulatum adpresse canescens. 

 Legumen ignotum. Planta a Bourgeau collecta parum recedit, gracilior, pubes nigra in 



