200 



A. Bunge, 



Speeles saepe in herbariis mixta occurrit cum A. Soyeri, Wulftenii, chlorocyaneo, san- 

 guinolento. Errat cl. Koch. 1. c. ovariimi 12 — 20-ovulatum dicens; equidera Semper ad mi- 

 nimum 25-ovulatum, imo in speciminibus vallesiacis 30-ovulatum observavi. Carina obtusa 

 nec apiculata ut in A. Soyeri. 



802. A. glaucophyUus m. 



A. glabrescens, glauco-virens, acaulis; stipulis subchartaceis ovatis glabris, foliolis 9 — 

 10-jugis öbovato-suborbiculatis supra glaberrimis subtus parce adpresse setulosis carnosu- 

 lis glaucis, scapis folio multo brevioribus prostratis, racemis subcapitatis 8 — 12-floris, ra- 

 chi subglabrata, bracteis oblongis pedicellum superantibus, calycis glabrati hyalini dentibus 

 subulatis tubo dimidio longioribiis, vexilli lamina elongato - oblonga apice emarginata, alis 

 inaequaliter bidentatis antice vix gibbis, ovario 21 — 2G-ovulato, legumine anguste - liueari 

 subtereti sursum curvato acuminato - cuspidato utrinque carinato albo atropurpureoque va- 

 riegato. 



Hab. in provincia Tokat Asiae minoris (Wiedemann!) v. s. sp. fl. et fr. 



Folia 5-pollicaria. Foliola 4—5'" longa, 3'" lata, subtus ad costam minute strigillosa, 

 pilisque paucis in pagina inferiore adpressa, apice rotundata vel subretusa, saepe minutis- 

 sime mucronulata. Scapi vix ultra sesquipollicares. Calyx fere omnino glabratus, pube par- 

 cissima alba, l'" longus deute medio labii inferioris fere 3'" longo. Л^ехШшп pollicare, me- 

 dio ЗУ^'" latum, utrinque sensim aequaliter attenuatum breviter emarginato-bilobum. Alae 

 9'" longae. Carina TV/' longa obtusiuscula. Legumen cum cuspide fere lYg-pollicare, sen- 

 sim in cuspidem Ъ'" longum attenuatum, latitudine lineam vix superans, junius puberulum, 

 mox glabratum, eleganter pictum. 



803. A. sangumoUntus MB. ex p. C. A. Mey. Enum. c. c. n. 1275.! 



Hab. in locis lapidosis alpinis Caucasi orientalis (C. A. Meyer!), in saxosis ad amnem 

 Karabagli (Szovits!), in tractu Schuragel (C. Koch!). 



Sub. A. sanguinolento primum jam M. а Bieberstein plures confudisse videtur species. 

 In lierbario Musei britanici sub A. monspessulano adest spécimen cui, manu Pallasii ad- 

 scriptum: «persica a. MB. Л. sangiimolentus in litt. M. Bieberst. » Huic legumina recta 

 late linearia, latitudine sua vix quadruple longiora in mucronem rectum subito contracta, 

 circiter 8'" longa, foliola minuta dense congesta, sed cum hoc simul commixta specimina A. 

 bracJiycarpi! A. hiccmiis Fall. Astr. p. III. n. 116. t. 84. fig. inferior, planta minor om- 

 nino refert plantam priorem, quam nunc A. haematocarpum dico. Tum vero haec species 

 comrautata cum illa, quam botanici nuperiores pro A. sanguinolento agnoscunt, nempe cum 

 A. Polygala Fall. Astr. p. 110. n. 116. t. 83. quoad plantam depictam e Caucaso australi 

 ortam, nam verus A. monspessulanus L. in Caucaso deest. Cl. Ledebour in fl. r. 1. p. 648. 

 n 135. evidenter plures confundit formas. — Caudices crassiusculi, elongati, tortuosi. Fo- 

 liola suborbicularia, remotiuscula. Scapi decumbentes folio breviores. Flores ochroleuci, 

 carina apice purpurascente. Vexilli lamina ovato-oblonga late biloba, alae antice gibbo lato 



