4 



F. J. Ruprecht. 



ß Th. tenuifolium. * In promont. Cauc. orient, pratis montanis inter Knbj et m, 

 Schachdagh pr. p. Muruch alt 657 hex. 29 Jul. 1830 fr. maturis : Th. pubescens C. A. 

 Meyer 1830 n. 1751 (non Schleicher), ideoque Th. minus ß glandulosum Ledeb. (non Koch). 

 Differt praecipue a Th. foetido typico : foliolis tenuissimis pelkicidis paullo majoribus. Om- 

 nino eandem legi in Tuschetia ad fl. Alasan, in umbrosis Inimidis inter Zokalto et Schenako 

 alt. 850 — 900 hex. fr.: adest quoque ex itinere Gmelini Gilanico, seil, ex alpibus Samami- 

 sicis, Jul. flor. C. A. Meyer 1849 plantam suam ab helvetica diversam perspiciens, Th. 

 foetido variabili subscribit; ipse transitum nonduni vidi. 



Thalictrum minus. 



Thalictrum minus M. Bieberst. II (1808) n. 1072 e graminosis Caucasi et Tauriae, 

 ipso observante diversum a typico Th. minori L. statura altiori et floribus confertioribus 

 propter pedicellos ipsis paulo tantum longiores. In herb. M. Bieb. adsunt specimina duo, 

 forte Taurica, florigera, % et l'A pedalia sat microphylla sine stipellulis. Planta Bieber- 

 steinii et promontorii Caucasici 1831 a C. A. Meyer n. 1753 pro Th. elato Jacq. nec non 

 Ledebourii Fl. Altaica a et ß corrigitur. Posthac Ledebour (Fl. Boss. 1842) plantam altai- 

 cam et rossicam diversam statuit a Th. elato Jacquiniano et pro nova specie: Th. mucro- 

 nato (Led.) descripsit, addens plantam caucasicam, sibi ignotam, stipellulis diversam. 

 Hanc C. A. Meyer Th. Ledebourianum dixit in observationibus ineditis et cultura ful- 

 tus, huc retulit plantam Hohenackeri 2433 e Talysch et Tatuni, Szovitsii e Persia 655, 

 3836, et Frickii e Caucaso 537, 1539 ; cum dubio Th. sibiricum Ledeb. e Kislar et plan- 

 tam Eichwaldii e Kachetia ; tandem Meyer Th. Ledebourianum in Th. flexuoso Beruh, et 

 Koch Syn. « stipellato » recognovit, specie litigiosa, teste Reichenbachio et Friesio semper 

 stipellis carente. Coram est spécimen a Bernhardio ipso a. 1841 missum cum signatura 

 «Th. flexuosum Schott et (Bernh.) Catal. horti Erfurt 1815, patria ignota, an pl. sibirica?» 

 ab omnibus caucasicis diversum: foliis magnis, non stipellatis, 3 — 4 pinnatisectis, foliolis 

 omnibus parvis acute incisis, carpidiis Th. minoris Friesii 8-costatis, caule tenui solido pur- 

 purascente striato rigido, flexuoso; exacte idem florens e Sudak misit Steven 1856, memo- 

 ratum in ejus Fl. Tauriae ut var. Th. minoris ; accedit specinien incompl. e Dresden sub 

 Th. flexuoso Rchb. Fl. germ. exsicc, sed non Th. flexuosum Fries. Ceterum expositio Th. 

 minoris Linnaei Fl. Suec. hucusque optima apud Fries Novit. III (1842) et Summa 1845. 

 Verum est, plantam intricatissimam Linnaei e Gothlandiae pratis fuisse, ubi Th. flexuosum 

 Fries cum Th. Kochii Fries (at non Th. montanum ЛД^аПг.) crescit; verum, quod nomen 

 «minus» ambiguum sit pro planta interdum tripedali et dubium respectu Th. minoris C. 

 Bauh., ex quo aperte nomen. Th. minus L. Fl. Suec. interprète cel. Fries (1845) est Th. 

 montanum Wallr. et differt a Th. flexuoso (Th. collino Wallr.) : caule basi aphyllo, vaginis 

 scariosis obvoluto, nec folioso, floribus et carpellis majoribus, basi magis attenuatis octo- 

 (nec decem-) costatis; utraque semper sine stipeUis, Th. Kochii saepe stipellatum; huic sen- 



