Flora Caucasi. 



7 



fere violacei, at niimquam atroviolacei ut P. nigricans et P. moutana, rarissime extus et intiis 

 albi; sepala conniventia aut in modum P. vulgaris semiaperta, numquam stellato-expansa 

 ut in P. montana et subinde in P. vulgari. Inter Europaeas Reiclienbacliianas figura P. Bo- 

 genhardianae proxime accedit speciminibus grandifloris P. violaceae, sed involucri laciniis 

 differt et floribus ex descriptione atroviolaceis ; tamen vidi gallicam e Falaise valde sirailem 

 quoad folia et colorem floris sicci. P. tenuifolia Schleicher ex Helvetia mihi ignota, teste 

 Gaudin non differt a P. vulgari. Forma tloris P. violaceae mire variât abbreviata vel elon- 

 gata, etiam magnitudine, ut in P. albana, sepala vero magis plana et apice non tam mani- 

 feste reflexa, ut plerumque in hac; tamen P. albanae magis affinem sentio, quam Pulsatillis 

 uUis aliis, praecipue propter characterem foliorum constantissimum (seil, lacinulas abbre- 

 viàtas et sat latas), quo optime ab omni P. pratensi et affinibus dignoscitur. P. albanam ß 

 floribus coeruleis Fl. Altaicae e montosis ad Tschujam nondum a P. violacea caucasica 

 distinguere possuni, Ledebourii icon t. 109 florem nimis amoene coeruleum pingit. Sed P. 

 ambigua Turcz. (P. campanella Fisch. ! herb.) mihi ex foliis diversa, pariter speciem tenui- 

 sectam excolit ad Ingodam et in alpe Tschokondo, cujus analogen P. georgica leptophylla 

 (conf. infra). 



Copiosissime infra pag. Kasbek ad margines viae herbosos ait. 850 — 800 hex. 14 

 Majo optime florens; jam 13 Majo spécimen solitarium vidi inter Kobi et Kasbek, flore 

 campanulato nutante cinereo-violaceo parum abludens et D. Owerin similia quaedam speci- 

 mina ibidem ait. 990 hex. 27 Majo lecta misit, addens, banc etiam supra Kobi usque in 

 m. Gudgora altit. non infra 1200 hex. provenire. Tuschetia: in m. Didigwerdi, tantum 

 in summitate viae 1640 et imo ad 1660 hex. 8 Aug. flores ultimes reperi erectiusculos 

 et lilacinos in vivo; unam plantam legi 26 Julio ad limites distr. Dido, ait. 1580 inter et 

 1590 hex. flore cernuo, violacée -lilacino, maximo, 1% poil, longo et paulo latiori propter 

 sepala latissima, stamina 1 poil, longa. Dagestania media: inter Karata et Chuschtada 

 ait. 1300 — 1360 hex. 5 Jul. flore ultimo, in vivo carneo-violaceo ; in m. Bogos ait. 1500 

 ad 1540 hex. 8 Jul. fl. ultimis violaceis cernuis, nec non ibidem 10 Jul. inter 1330 et 

 1350 hex., imo ad pedem horum montium ait. 1178 hex. spécimen ultrapedale 12 Jul. 

 fruct. semimaturis. 



Sine flore a me lecta vel observata, hinc ad P. albanam nisi P. violaceam (minime ad 

 alias species) amandanda: in Dagestania bor. pr. Kutuschi ait. 750 — 780 hex. substrato 

 calcareo 22 Jun. fr. mat.; vidi etiam 21 Junio deflor. inter montem album et pagum Ku- 

 letzma ait. c. 820 hex. — in Dagest. • media : vidi 27 Jun. defl. in rupestribus mont. Gunib 

 ait. 1100 hex. Omnes ex anaîogia formationis cretaceae (substrato non semper calcareo) 

 ad P. albanam pertinerent, nisi haec etiam in formatione protogyna Ossetiae adsit (supra 

 Sgit), ubi in summitate viae m. Maniisson ait. 1447 hex. fruct. 7 Sept. vidi. In formatione 

 sclîistosa, ubi P. albana nondum reperta: Dagestania media et superior, ad diramifica- 

 tiones montium Bogos, ubi certe P. violacea, legi 15 Jul. deflor. inter Ratlu et Chindagh in 

 summitate viae ait. 1497 — 1490 hex. et vidi ibidem ait. 1280 hex.; vidi porro 10 Aug. 



