12 



F. J. Ruprecht. 



non vidi, neque in m. Scbachdagh ejusque viciniis indicata a Steven et Meyer, hic tarnen in 

 distr. Kuby pr. pagum Munich quod alt. 657 hex. 29 Jul. semina legit. Owerin misit ex 

 andibus Salataviae specc. semipedalia 1 Jul. flor. in cacumine m. Chenakoi-tau alt. 1320 

 hex. et e Tschetschna spec. pedalia 26 Junio flor. in cacumine m. Tschernoi-Lam pr. 

 ЛVeden alt. 1130-1170 hex. In m. Jol-tau supra Gimri alt. 930-935 hex. 11 Juni legi 

 formara unifloram, ceterum typicam ultra semipedalom, distinctam ab A. speciosa sequente. 



Observ. Miror, Güldenstädtium hanc speciem nullibi invenisse ; puto liujus loci fuisse 

 Anem. albam Güld. I, p. 427 (in mss. memoratur sub n. «A. alba grandiflora ») ; in monte 

 nivali supra Seglewi Radschae alt. circ. 1100 hex. reperta 27 Jul. (cf. I, 292) forte A. spe- 

 ciosa albiflora, inde difficultas determinandi ope spec. pl. Linnaei et Fl. Helv. Halleri, nam 

 vix crederem subintellexisse P. albam Patrum et Rchb. = P. alpinam L., speciem in Cau- 

 caso nondum certe repertam. 



Anemone speciosa.* 



Humiiis, subuniflora. Foliorum laciniae angustiores saepe integerrimae, inde habitus ab 

 A. narcissiflora typica diversus, quae nusquam alibi flores aureos vel flavos excolit. Variât 

 autem fl. albis, extus saepe roseis, characteribus ceteris tamen immutatis, inde quaedam 

 difficultas in distinguenda utraque in hcrbariis, sed raro. Subspecies saltem memorabilis, 

 transitus cujus in A. narcissifloram non reperire potui, neque in eodem loco mixtim cre- 

 scunt. Huc A. speciosa Adam in hb. Willd. ex monogr. cel. Pritzel (Linnaea 1841 p. 685, 

 687), at «flores violaceos» nondum vidi. A. narcissiflora ß floribus aureis C. A. Mej^er 

 1831 ! — sive var. chrysantha Meyer herb. ! et A. narciss. ß subuniflora Meyer 1849 ! 



In summis alpium jugis declivitatis borealis et rarissime austr. Caucasi, inter 1500 et 

 ІЗООІіех. hinc inde cojnose, locis quibusdam in reg. subalpinam delata usque ad 1100 hex.; 

 locus supremus 1600 hex. supra Ratlu Achwacli; infimus 1000 hex. promont. Elbrus. 

 Floret variis locis varie, plerumque Julio aut initio vel medio Aug. ; praecox fine Maji (imo 

 ad 1300 hex.), serotina imo medio Sept. Fructus non vidi, forte pretii diagnostici. 



Spec. In graminosis alpinis Cauc. occid. alt. 1100— 1400 hex. (Meyer sub n. 1755 ß flo- 

 ribus aureis), seil, copiose supra fl. Kassaut 4 Jul. flor.; in m. nigris alt. 1200 — 1483 hex., 

 6, 7, 13 Jul. flor. (Meyer mss. I, 22, 24, 31, 263); in gram, promontorii versus m. El- 

 brus alt. 1016 — 1125 hex. 5 Jul. partim deflor. fruct. immat. (Meyer herb.! ubi specc. 

 pedalia 1 — 3 flora, fol. lacin. angustis non raro integerrimis). Omnino talia reperi 13 Jul. 

 in summitate viae Ratlu Achwach, inter 1590—1608 hex., tantum in declivitate occid. 

 Tindiensi, ubi typica A. narcissiflora omnino deerat. Eandem formam, sed floribus tantum 

 pallide sulfureis 8 Jul. parce legi in m. Bogos inter 1360 et 1500 hex. Haec transit in for- 

 mas humiliores unifloras albas in Tuschetiae m. Komitos-zweri pr. Dano alt. 1500—1450 

 hex.; nempe specc. observavi et legi 4 Aug. floribus 1 — 3, in vivo ochroleucis, in eodem 

 loco mixta cum albifloris unifloris, déficiente A. narcissiflora; etiam alibi in Tuschetia 26 

 Jul. ad limites Dido alt. 1530 hex, copiose, semipedalis uniflora alba extus plerumque ro- 



