14 



F. J. Ruprecht. 



Martio florens (Güld. mss. p. 644 et n. 292; in opere ejus omissa). In nemorosis umbrosis 

 Caucasi rarius (M. Bieb. И n. 1065 et herb.!) v. g. in m. Maschiika pr. Pjätigorsk (Hofft!). 

 Trans Cyrum pr. Tiflis in m. Kodsliori alt. 700 hex. et inde descendons sccus fl. Wera, 

 medio vel fine Aprilis florot; Radde iegit fine Maji flor. pr. Börsborn alt. 530 — 400 hex. 

 Spécimen procorum fere pedale ex Osurgeti Guriae misit Wittmann. 



Anemone caucasica Willd. hb. * 



A. apennina L. caucasica ab Adam olim Willdenowio missa, Imic diversa videbatur a 

 planta bomonj-ma Linnaei et in herb, suo nomine A. cancasicae servata. Decandolle Syst. I 

 (1818) p. 202 cum A. apennina L, plane conjunxit, dein vero in Prodr. I (1824) p. 19 e 

 planta Willdenowiana fecit var. parvulam , foliis invohicralibus fere scssilibns diversam, 

 quod utiqiie ad plantam Ibericam saepissimc quadi'at. Pritzel in monographia sua 1841 

 édita, varietatem banc attentione ulteriori dignam commcndavit. Tandem Schott et Kotscby 

 1854 omnem A. apenninam orientalem, a planta Linnaei italica, specie sejunxerunt s, n. 

 A. blanda, quam cel. Boissier agnovit, ])arvulam caucasicam varietatis instar A. blandae 

 addens. At planta caucasica, ut ex magna copia mihi colligere licuit, nimis diversa est ab 

 A. blanda (graeca et macedonica) : tuberibus Semper parvis 3 linealibns vel minoribns (ra- 

 rius 5 lin.), hinc 3 — 4-plo minoribns quam A. blandae, minime placentae adinstar dila- 

 tatis, sed oviformibus, basi tarnen planis, tunica radiculis obtecta fuscescente omnino in 

 vivo involutis. Foba basilaria carnosula subtus purpurascentia, laciniis angustioribus, lobis 

 acutioribus, nequaquam similia illis Ranunculi araclmoidei et A. blandae. Stigmata jam sub 

 anthesi et serins minime sessilia, sed in stylo manifesto. Capitula jam semimatura et car- 

 pidia majora, quam A. blandae, matura nondum vidi. Var. parvula Dec. tantuni lusum A. 

 cancasicae refert, speciminibus majoribus eodem loco intermixtum. Planta Güldenstädtii e 

 Wakir solito major, recedit stigmate sessili, tuberibus parvis tarnen convenit. Dubia sunt 

 specimina fere pedalia birsutiora e Stawropol, nam praeter Stigmata sessilia adhuc diversa 

 sunt rhizomate saltem pollicem longo, 2 — 3 lin. lato ; foliorum forma plantae Trapezun- 

 ticae, a Wittmanno, locis apricis propc marc inventae, similis. 



In graminosis subalpinis pr. Kaiscbaur sat copiose alt. 910 — 1000 hex. 12 Majo flor. 

 et deflor. legi floribus coeruleis, rarius albis ; ncc non in reg. sylv. promontorii austr. ad 

 monasterium Martkobi pr. Tiflis, alt. 600 hex. 15 April, flor. ipse; D. Beketow (Ranunc. 

 Tifl. 1853) in montibus Soguram, grandifloram in tractu montoso-sylvatico Cachetiae pr. 

 Gambori et trans Cyrum aliis locis. Güldenstädt in mss. n. 250 sub A. apennina sequentia 

 scribit: Spitbamaea, foliis scapi breviter petiolatis, floribus vulgo coeruleis, saepe purpu- 

 reis et albis; in umbrosis promontoriorum australium Caucasi et in valle Cachetiae Ms pro- 

 raontoriis interposito frequentissime jam initio Martii florens, in jugis altioribus serius, ita 

 ut in rupe subalpina Lordsobani, fluviis Aragi et Ksani interposito modo fine Aprilis appa- 

 roro incipiat. Eadem est A. coerulea Güld. I, 420, herb, et mss. e districtu Kisichi, inter 

 fruteta montana circa Wagir! (pr. Signachi) 1 Mart. 1772 flor. reporta et in Caclietia 



