16 F. J. Ru P R E (J fIT. 



с Kisljar, quae rcferiiiit typicum itolyaiitliemum et ß latifoliiini , qiiibus aiictor prius iiomen 

 R. acris in scliedula adposuit, uti tertio specimini taurico, qnod E. palustris L. et Boiss. 

 Trans Cyrum in alpibus Lichidscliwari distr. Trialetlii leg. Kolenati 7 Juni fl. et detl. var. 

 rostro recto et laciniis fol. latioribus, transitum ad [i latifolium, fere ut Raddeanum. At in 

 m. Sarial Kolenati legit 7 Jimio fl. et fr. omnino typicum R. polyantliemum, laciniis fol. an- 

 gustis et rostro carpidiorum incurvo. 



ß latifolius*, non Wallrotli ! qui pro R. nemoroso Dec. habetur, a quo forma cau- 

 casica nostra diversa est rostro brevissimo subrccto ; receptaculo liirsuto et pedunculis 

 fructiferis sulcatis statim dignoscitui- a R. acri, lanuginoso, constantinopolitano et al. D. 

 Owerin misit lectum ad 750 — 900 hex. 14. Sept. fl. et fruct. ; in canipis ad fl. Argun pr. 

 castellum Berdy-kel alt. c. 100 hex. 21 Jun. fl. et fr. flbris napuliformibus R. neapolitani 

 Ten. ; porro e Tschetschna magna pr. Weden 390 hex. 24 Jun. fl. primis, vix satis diver- 

 sum a prioribus folio glabriori. A^arietas notabilis, liabitu diversa, alibi tamen in typum 

 transit, V. g. circa Dorpat (Meyer!), in fl. Altaica ad fl. Tscharysch (Ledeb.! cf. Fl. Ross, 

 in adnot.). 



Obseru.l. R. nemorosus M. Rieb. Suppl. 1819 et herb.! (non Dec. 1818) sec. specc. 

 flor. et fr. e Tauria est revera R. lamiginosus L., ut Steven 185G correxit, sed admixtum 

 est spec. florif. magis hispidum calyce reflexo, quod ad R. constantinopolitauum Steven = 

 R-. palustrem L. sec. Boiss. pertinct. R. nemorosus C. Koch. 1841 ex Ossctia et Radsclia 

 mihi ignotus. Schlechtendal et Wallroth R. nemorosum Dec. 1818 pro varietate R. polyan- 

 themi liabent, etiam Dan. Kocli et Fries idem suspicantur; cel. Fries plantam gothlandi- 

 cam, quam 1845 p. 143 et 2Г) pro R. nemoroso Dec. admisit, propter potala fulvo-aurea 

 et rostrum arctius convolutum, serius (1852) in lierb. norm. Suec. XIV pro R. polyan- 

 themo nemoroso edidit, evidenter diverso a R. nemoroso gallico, in Scandinavia nondum 

 rcperto. Tandem Grenier et Godron 1848 R. nemorosum Dec. pro R. sylvatico Thuill. Fl. 

 Paris 1799 habent, etiam in alpibus obvio ; at Dccandolle, qui 1818 plantam Thuillieri 

 vidit, hanc diversam a suo R. nemoroso habuit et pro R. acri ß sylvatico describit «pedun- 

 culo tereti» insignem. Reichenbach 1832— 1838 (flg. 4608) nomen «R. aureus Schleicher» 

 synonymi instar a Decand. 1818 sub R. nemoroso citatum, praefert et receptaculum hir- 

 sutum nec non pedunculos sulcatos unacum planta Schleicheriana jam 1824 in plant, crit. 

 II f. 262 egregie pinxit sub nomine R. Breyninus Crantz Austr. 1769 II, p. 115 cum flg. 

 rudi (plantae horten sis ?) ex alp. Schneeleiten -Breyn, unde nomen; planta haec etiam in 

 summitatibus divaricato-hirsuta est, sed a nemine, quantum scio, in loco classico indagata; 

 hinc restitutio Crantzii difficilis, licet charactere sublevata ponderoso et novo per saeculum 

 dimidium posthac neglecto «receptaculo lanuginoso, quod in aliis speciebus non observo». 



Observ. 2. R. acer (C. Bauh.) L. nuUibi eis- vel trans Caucasum crescit. Planta tau- 

 rica et caucasica a M. Bieberstein ipso in herb, ejus correcta in R. polyanthemum (vide 

 supra). Güldenstädt (I, 426) ex Imoretia aut Radscha ad fl. Rion Jiil. flor. indicat; II, 25 

 e m. Beschtau; in mss. n. 92 «ad 11. Psechusch in pratis humidis montosis circa Karagaes 



