Floea Caücasi. 



21 



culos teretes adscribant, liinc R. oreopliilum typicum ante oculos non habiieriint ; inter 

 affines caucasicos pedunculus fructifer teres tantum in R. Baidarae et R. aciitilobo ob- 

 servatur. 



Ohs. 2. R. oreophilo inter europaeos omnino proxime affinis est R. gracilis Schlei- 

 cher ex Reichenb. 1834 propter « receptacuhim pilosum, pedunculos tandem sulcatos, car- 

 pidia rarius omnino mutica, sed brevius ac afânium corniculata» ; fig. 4603 superior a R. 

 oreophili summitate fmctifera distingiii non potest, sed fig. inferior, R. carinthiacum Hoppe 

 1827 in Sturm XII, 46 referons, diversa est ab omni R. oreophilo, in quo laciniae foliorum 

 numquam adeo angustatae. Haec species «gracilitate sua semper insignis» in Kochii Synopsi 

 omissa est. 



R. suaneticus. * ■ 



Suanetia libéra, in valle fl. Ingur supra Pari in m. Laschkrasch formationis graniticae, 

 11 Jul. cum flor. primis ad nives, ait. 1560 hex.! (Radde, Reise p. 112 s. n. R. acris var.); 

 an etiam? R. montanus Willd. var. glabrata Traut. 1. с. p. 160 «ex ait. 1095—1250 hex». 



Humihs, glaberrimus excepto apice pedunculi et calycibus, ubi pili sparsi, laxi patuli 

 vel accumbentes. Rhizoma crassum obliquum, poUicare vel brevius, basi vaginis petiolorum 

 residuis latis fusco-nigricantibus ! et coma parce fibrillosa obtectum, inforne praemorsum 

 et radicibus copiosis, sat longis et crassis obsessum. Folia basilaria plura, petiolis pollica- 

 ribus vel brevioribus canaliculatis sat rigidis suffulta ; lamina suborbiculata diamètre 8 lin. 

 vel minori, tripartita, segmentis interdum invicem incumbentibus, lateralibus hifidis et 

 apice inciso-crenatis vel obtuse dentatis ; substantia crassa ; pagina superior profunde viri- 

 dis cum aliqua rubedine obscura, crebris asperitatibus punctata, nervis et venis impressis 

 ut in R. oreophilo y crassifolio. Pedunculi 2 — 2 'Л pollicares uniflori erecti, jam in planta 

 florente saepe evidenter sulcati usque ad apicem, tenues, subnudi, robustiores supra dimi- 

 dium longitudinis suae obsiti bractea trifida vel trisecta 3 lin., segmentis cuneatis integris 

 vel apice tridentato-incisis ; rarius scapus nudus et apice glaberrimus, folio ad basin scapi 

 flabellato-inciso. Calyx patens, sepala 2 lin. interdum margine hyaline cincta, caduca. Pe- 

 tala fere orbiculata, 2 — 4 lin. aurea cum splendore. Stamina bilinealia vel breviora. Ger- 

 mina apice sat longe uncinata. — b'igura diminuta R. nivalis Hoppe apud Sturm, i. e. R. 

 montani W. fere nostram speciem refert exceptis bracteis late linearibus et magnis paten- 

 tibus pro R. montano adeo characteristicis ; at R. montanus numquam ita pygmaeus est et 

 pedunculos florifères numquam sulcatos habet, ut reliqua taceam. Affinitatem forte majo- 

 rem (veram dabunt fructus) docent specimina pygmaea bipollicaria R. oreophili y pachy- 

 phylli; in his vero rhizoma et radicnlae minus crassae, folia junior a adpresse hirsuta, ad- 

 ulta pilis sparsis, praecipue in margine foliorum, copiosis et adpressis in pedunculo infra 

 bracteam et eo magis infra florem ; pedunculi etiara deflorati minime sulcati , bractearum 

 laciniae angustiores longiores et integerrimae, foliorum lobi minus incisi. An forte R. bra- 

 cliylobus Boiss. et Hohen. ?,, specimina duo quae vidi originalia Kotschyana diversa sunt a 



