Floea Caücasi. 



25 



11 Majo fere deflor. legi (iiniflorum tripoUicarem) et 15 Sept. 3 flor. et fruct. D. Owerin; 

 uterque ad var. tenuicaulem pedalem, pedunculo fr. toto sulcato. Radscha: ad fontes 

 Rionis in m. Mamisson alt. 1345—1470 hex. 23 Aug. fl. et fr. immat. (Radde p. 136) spec. 

 crassicaule glabrescens, pedicello fr. sulcato — at carpidia antice versus rostrura minutis- 

 sime albo - muricata ! , hinc forte R. Raddeanus Regel in ind. sem. hört. Petr. 1865 e Sua- 

 nia in valle Zchenis-zchale m. Dadiasch supra 1180 hex. in reg. alp. 23 Juni fl. et defl. 

 (Radde p. 59); descriptio tantum differt carpidiis junioribus « strigoso-pilosis ». E proraon- 

 torio Cachetiae austr. m. Gombori , infra 870 hex. 14 Jul. lectum typicum vidi apud 

 D. Moritz. 



ß R. astrantiaefolius Boissier in pl. Balansa n. 1355! e Lazistania, etiam in tractu 

 montium circa Achalziche crescit; ipse legi paulo minus hirsutum in reg. subalpina versus 

 summitatem viae imeretinae supra fontes Chanis-zchale alt. 1000 — 1115 hex. 2 Octob. 

 flor. et D. Radde in subalp. m. Schambobell alt. 782 — 1095 hex. 9 Jul. fl. Valde affinis 

 R. caucasico, potissimum diversus foliis non pinnatisectis, sed ternatis, foliolo intermedio 

 fere sessiU, in speciem petioluli brevis et lati trinervii attenuato ; foliola omnia tria latis- 

 sime obovata subaequalia, ad medium vel rarius ultra 2 — 3 fida, subtus ad nervös promi- 

 nentes adpresse pubescentia ; petioli cum basi caulis dense divaricato-pubescentes ; carpidia 

 1 lin., rostro duplo majora, qualia subinde in R. caucasico proveniunt, venulae tamen pin- 

 natae ad ventrem carpidiorum obscurae. Var. glaberrima, laciniis angustioribus (Balansa 

 n. 1356 ! e Lazistania) non distinguitur a specie ; exacte talem legi pr. Dano in Tuschetia. 

 Glaberrima laciniis latis, hinc fere typica, adest in Suania, in reg. alp. m. Dadiasch supra 

 1142 hex. 23 Jun. flor. cum R. caucasico (Radde p. 59 pro R. acri ß Stevern Andrz.) et 

 alias haud diversas e Schoralo, Burtunai et Dshungutai R. caucasico subscripsi, propterea 

 quod folia pinnatisecta et ternata in eodem loco et imo in eadem planta variabilia sunt v. g. 

 in Salatavia, pr. Koronai et Gimri, m. Dindidagh ; etiam in m. Sarial Cauc. min. Hinc 

 propter formas intermedias R. astrantiaefolius a R. caucasico haud specie differt, tamen 

 omni ex parte typicus in Caucaso magno nondum observatus. 



RanunCulus dissectus M. Bieb. 1808. 



Cauc. orient, in subalpinis circa pag. Buduch, quod alt. 1042 hex. ad fl. Karatschai 

 infra Chinalug, medio Jun. 1810 (Steven 1812 p. 265). De hoc M. Bieberstein 1819 in 

 Supplem. p. 381 refert, omnibus partibus taurico magis villosum esse et cauescentera. Ex- 

 acte talis adest in herb. M. Bieb. a Stevenio missus, sed e litore merid. declivi Tauriae, 

 Jaila dicto. Sola auctoritate Steveni inter plantes Caucasi admisi, Dignoscitur foliis bipin- 

 natisectis, lacinulis linearibus, bracteis ternis late linearibus in pedunculo semipedali sub- 

 unifloro ; fructus mat. ignoti. 



In m. Tschatyrdagh Tauriae praeter hanc speciem crescit alia nova: R. Meyer ian us* 

 ex habitu similis, 28 Julio 1818 fl. et fr. reperta a С. А. Meyer, optime diversa : foliis 



Mémoires de TAcad. Iinp. des sciences, Vllme Série. 4 , 



