I 



28 - F. J. Ruprecht. 



initio Martii, in altioribus et umbrosis serius usque ad med. Aprilis, 3 Majo fr. mat.; in 

 agris Tiflisi jam 21 Febr. 1772 flor. lecta a studioso Güldenstädti (I, 420). Planta ple- 

 rumque bipollicaris, habitu proprio diversa ab ingrica: tuberibus numerosioribus, non ob- 

 ovatis sed filipendulis, scapis apparenter subradicalibus, foliis cordatis (nec subrotundo- 

 cordatis) et praecipue lobis basalibus incumbentibus vel saltem approximatis (nec divergen- 

 tibus). Est igitur sine dubio ß Ledebourii Fl. Ross, et F. calthaefolia Rchb. fig. 4571 

 (haud Jordan), sed videtur mera varietas plantae vulgaris, nam spec. fruct. Tiflis. lobos ba- 

 sales valde divergentes ostendit et carpidia plane eadem ac in ingrica. — Species jam bene 

 diversa est F. fascicularis C. Koch (in Linn. 1841 et Reise I, 1843), pedunculis fruct. 

 arcuato-recurvis, carpidiis glabris, foliis basi non, vel obsolete tantum, cordatis etc., reperta 

 a D. Koch in Armenia ross. seil, in subalpinis ilwensibus alt. 780 — 940 hex. 7 Majo fere 

 fr., nec non pr. Alexandropolin et ibidem in mont. Kisil Kilissa 12 Majo; superflue appellata 

 R. Kochii Ledeb. (Fl. Ross. 1842, I, 731), nam Ficaria non solum sectione naturali, sed 

 etiam genericis characteribus notis, nec non embryone monocotyledoneo et germinatione a 

 Ranunculo differt (Ir misch 1854, 1857, 1865). 



Caltba orthorhyncha. * 



Carpidia erecta, perfecte matura 10 lin. longa, elliptica, nitida, nigra, crebre trans- 

 verse nervosa, stylo et rostro terminali 1 — ІУ2 lin. — С. palustris Fl. Cauc, non Linné, 

 in qua: carpidia patentia 5 lin., ovalia et subtruncata, nervis modicis transversis, stylo et 

 rostro laterali, 'Л lin. Nostra vix est C. polypetala Höchst., diversitas manifestissima e 

 fructu non memoratur; praeterea in specimine Aucheri florigero styli fere uncinati, quod 

 in nostra non observo; tandem tepala plantae florigerae, a me pr. Kaischaur et a Kolenatio 

 in m. Sarial lectae, omnino C. palustris: 5 ovata vel obovata (nec 7 — 10 elliptica), styli 

 vero longi terminales C. orthorhynchae, sinus foliorum radicalium clausus marginibus imo 

 incumbentibus, nec apertus ut in C. palustri, licet hic character non Semper manifestus 

 V. g. in specim. fruct. M. Bieb. e Kaischaur. Etiam in var. radicante C. palustris (e Dorpat) 

 tepala 6 vel 7 obveniunt et tunc angustiora atque longiora sunt. 



Quum nemo adhuc de planta caucasica dubia moverit, Caltham excepto unico loco nul- 

 libi legi. Nescio hinc, an locis plerisque sequentibus in diario notatis, C. orthorhyncha aut 

 alia huic similis adsit. Caltha minime frequens per Georgiam , deest enim in planitie et in 

 omnibus promontoriis humilioribus, etiam in m. Kodshori pr. Tiflis ad 767 hex. elevato. 

 Dagestania: supra fl. Samur et infra p. Baschmuchach, alt. 1050 — 1100 hex. in locis 

 scaturiginosis 14 Jul. ; supra Chunsach Awariae alt. 900 — 950 hex. 1 Jul. deflor., 5 Jul. 

 inter Karata et Chuschtada alt. c. 1 100 hex., 13 Jul. Tindi pr. Aknada alt. 880—900 hex. 

 et versus summitatem viae inde ad Ratlu Achwach ducentis, alt. 1350 — 1400 hex. in 

 pratis humidis alpinis ; Kaputscha versus fontes fl. Beshita ad pedem m. Medshedse inter 

 900 et 1000 hex. 11 Aug. Tuschetia: supra Diklo alt. 1250 — 1300 hex. cum Veratro 



t 



