Floea Caücasi. 



35 



hirtulis. Forsan species propria, sed unam tantiim plantam vidi ex andibus Gumbeticis pr. 

 Danuch, ait. 891 hex. lectam 26 Jul. flor. a D. Owerin. Ni fallor, similem formam vidi 

 27 Jim. in m. Giinib, alt. 800 — 900 hex., sed specc. deperdita sunt, 



S dasyantliiim. * Pili parci longi in caule, petiolis et bracteis affinitatem cum D. 

 flexuoso manifeste indicant, at racemus laxus remotiflorus , folia profonde secta, laciniis 

 valde elongatis acuminatis, calcar 8 lin. longum subcurvatum sepalis distincte longius, flores 

 extus dense pubescentes saturate cyanei ; a D. specioso et dasycarpo differt defectu indu- 

 menti characteristici et colore floris saturation. Ad fl. Samur 2 locis pr. Kussur, ait. 1120 

 —1090 hex. 15 et 24 Jul. flor. 



Stationes quoad speciem et formam dubiae : Cauc. orient, inter Kuby et Scbemacha 

 ad torrentem Welwel, in reg. sylv. pr. pag. Afudscha 2 Jul. (C. Koch, Reise 1844 pro D. 

 elato). Dido : in limite reg. sylv. et alp. supra Chupro, ait. 1270 hex. 19 Aug. Kaputscha: 

 supra pag. Beshita, ait. 850 — 900 hex. 22 Jul. flor. et 8 Aug. inter Krestowaja Gora et 

 fl. Simur, in reg. alp. 1200 — 1300 pro D. specioso in loco habui. Conf. etiam D. specio- 

 sum subciliatum et D. flexuosum y crispulum. Suania in m. Tschitscharo, versus limites 

 reg. sylv. infra 1200 hex. 25 Jun. (Radde p. 65 pro D. elato). — In valle Arguri m. Ararat 

 21 Jun. flor. specim. luxuriantia sec. Seidlitz 1857 pro D. specioso M. B. 



Delphinium speciosum M. B. - 



Delphinium speciosum M. B. 1808, ejus Centur. tab. 5 ! Delessert icon. I, tab. 62 ! 

 Omnes formae liujus speciei facile distinguntur a D. flexuoso: indumento, saltem superioris 

 partis caulis et racemi, velutino s. holosericeo: e pilis densissimis rectis mollibus, brevis- 

 simo licet, tarnen oculo nudo visibili; desunt ubique pili longi D. flexuosi. Bracteolae pedi- 

 celli a basi floris quidpiam remoti. Flores majores, pl. min. pallide azurei , sed propter pu- 

 bescentiam copiosam quidpiam cinerei ; calcar saepe incurvum 6 — 8 lin. sepalis distincte 

 brevius. Ovaria et carpidia rarius glaberrima, quod semper in D. flexuoso. 



a typicum Biebersteinii : bracteae pl. min. late lanceolatae v. ellipticae, carpidia gla- 

 bra, sed germina subvillosa; folia saepe minus divisa, laciniis latioribus et obtusioribus ; 

 pedunculi fructiferi stricte erecti; carpidia maturissima 6 — 7 lin. glaberrima, nitida, 

 crasse -reticulata. — In alpinis m. Gudgora (Kaischaur), fl. Sept. (M. Bieb. n. 1048 et 

 herb.! caulis fructifer supra descriptus et alii floriferi): forte e rivulo Baidara, ubi Meyer 

 ait. 1100 hex. 14 Sept, vidit (mss. I, 278, in enum. n. 1726 in subalp. Gudgora 900 — 

 1100 hex. ind.), unde etiam accepi a D. Owerin et Moritz, ubi et ipse ait. 1160 hex. 

 legi, 14 et 21 Aug. flor. et parce fruct.; caulis 1—1 Va ped., interdum macer, floribus tan- 

 tum 4, quibusdam maximis: sepalis pollicaribus, carpidiis maturis parce hispidis tantum a 

 type diversum. In summitate m. Tufandagh (sec. Steven 1812) et in m. Schachdagh (teste 

 Bunge pl. Abich, indic. cum D. dasycarpo Stev. specc. valde incompleta). 



ß gymnopus : ut typicum, sed caulis inferne cum petiolis glabrescens, sparse ciliatus, 

 at in D. flexuoso; pedicelli fruct. arcuato- patentes. Dido, ad limites Kaputschae, infra 



