36 F. J. Ruprecht. 



Boris Meidan et m. Medsliedse, in reg. sylv. superiori, alt. 1170 hex. 11 Aug. fl. et fr. 

 maturis legi ; vidi etiam in locis vicinis in reg. siibalpina versus cacumen ejusdem montis 

 alt. 1250 — 1280 hex. et inde descendeus in reg. sylv. supra Inucho, alt. 1150 hex. et 

 inferius. 



Y trichocarpum : carpidia dense pilosa; bracteae late lanceolatae. Рго^зе pag. Kas- 

 bek, alt. 900 hex. 10 Aug. fl. et defl. (Kolenati ex Meyer 1849 pro D. specioso ß — caulis 

 bipedalis, carpid. immat. nondum 3 lin. longa, bracteae quaedam variant angustiores, fere 

 lineares); ibidem, in via ad ecclesiam Zminda Samöba usque 1100 hex. : eadem forma ses- 

 quipedalis latebracteata 27 Aug. flor. (D. speciosum Parrot! Reise 1811, II, p. 130 et tab. 

 m. Kasbek; vidi in herb. Ledeb.) ; eadem forma latebracteata, carpidiis semimaturis 4 lin. 

 hirsuto-villosis in pedicellis stricte erectis : ad fontes Rionis supra Musuati inter 1073 et 

 1345 hex., in ascensu m. Mamisson cum Aconitis 23 Aug. flor. et defl. (Radde p. 64, 162 

 pro D. elato var. et D. specioso dasycarpo). 



S D. dasycarpum Steven ex Decand. 1818 p. 547; M. Rieb. Supplem. 1819. Ger- 

 mina et carpidia dense velutina, bracteae lineares. Tantum in promont. sept. pr. Narsan 

 (Steven) et in m. Beschtau (M. Rieb.!, Wilhelms! carpidia sine stylo 4 — 5 lin., sed semina 

 nondum plene matura). Laciniae foliorum plerumque acutiores et angustiores, quam in D. 

 specioso et formis praecedentibus. 



Delplünium caucasieum Meyer. 



Delphinium caucasieum C. A. Meyer 1831; Ledeb. Fl. Ross.'I, 63; Roiss. Fl. orient. 

 I, p. 94. Affinitas manifesta cum D. specioso typico ; semina eadem, carpidia 6 lin., flores 

 haud diversi, pallide coerulei v. cyanei. Character constans quaerendus in indumento molli 

 longe piloso, bracteis linearibus vel obovato - spath ulatis , caule subterraneo longe repente, 

 foliis apparenter glabris, crassis, circumscriptione cordato-orbiculatis (raro cuneatis), dia- 

 metro plerumque poUicari, raro bipollicari, lamina ad basiu usque secta, laciniis obtusis. 

 Plerumque humile, flores pauci, in pedicellis longis, basi in pedunculum tenuem coadunatis, 

 minime racemosi, folia haud superantes; germina et carpidia cano-barbata ; sed variât 

 ß pachystachyum : caule 8-pollicari crasso foliis duplo longiore, racemoso 8-floro, germini- 

 bus glabris. 



Planta rarissima. In reg. alp. Cauc. occid. in ripa lapidosa torrentis Malka ad pedem 

 m. Elbrus alt. 1333 hex. 11 Jul. flor. (cum var. ß); nec non in monte Kasbek: in arena 

 porphyrica supra glaciem alt. 1566 hex. 18 Sept. fl. et fr. (C. A. Meyer n. 1727 et herb., 

 nec non mss. I, 285); in m. Kasbek alt. 1510 hex. 14 Aug. flor. et fr. annotinis (Kolenati! 

 ex Meyer 1849); in declivitate orient, m. Elbrus, alt. 1407 hex. 10 Aug. flor. (Radde p. 193). 



Aconitum Anthora L. 



Ceteris speciebus humilius raro sesquipedale , laciniis foliorum angustissime linea- 

 ribus. Color florum in variis locis varius, plerumque ochroleucus, flavus, interdum satura- 



