44 F. J. RuPEECHT. 



gracile Kclib. e Carp^athis Liptoviensibus a Kochel, praeter colorem florum jam distincte 

 differt a caucasicis: bracteis obovatis vel ovalibus. 



Christophoriana vulgaris Ruppius. Vide Fl. Ingr. p. 43. 



Planta sylvatica, hinc inde eis et trans Caucasum obvia, altit. 250 — 880 hex. In m. 

 Beschtau (M. Bieb. 1808 n. 1024 et hb. fruct. delapsis lect. a. 1800, s. n. Actaea spicata 

 L. ut seqq.); in umbrosis prom. Cauc. et in m. Beschtau, alt. 250 — 680 hex. (Meyer п. 

 1717 et mss. I, 94 in dimidia altit. m. Beschtau obs. fine Julii); in umbrosis versus catar- 

 ractas fl. Kuban cum Asaro 15 Jul. (Meyer hb.! et mss. I, 59); pr. Naltschik IG Aug.; in 

 m. Inguschorum pr. Wladikawkas et in declivibus fl. Terek ad ostimn rivuli Kistinka 680 

 hex. vel paulo infra (Meyer mss. I, 156, 218, 227). Ossetia (C. Koch ex Ledeb., sed in 

 enumerat. 1841 omissa): \ddi 24 Majo flor. ad fl. Chod supra officinam Sadon, alt. 850 

 — 880 hex., et apud D. Land pr. Passanaur ad Araguam lect. alt. 550 hex. Radscha: 

 pr. Blawardsali (Frick ex Meyer mss.); ipse vidi 11 Sept. fruct. ad cavernam glacialem pr. 

 Nikorzminda, alt. 400 hex. — Prope Tiflis in m. Soguram alt. 470 hex. (Beketow Ran. 

 Tifl. 1853 p. 55) et in m. Kodshori alt. 600 — 765 in umbrosis vidi nondum flor. 3 Majo. 

 In Caucaso minori: m. Sarial fl. Majo (Hohenacker!) et m. Kaepes dagh 26 Majo fere 

 deflor. (Kolenatü); Ghilan m. Jun. fruct. passim mat. (Gmelio juu. et Hablitzl!). 



Paeonia triternata Pallas ex Dec. 



Solum nomen occurritin Catal. veget. Tauriae 1795 (Nova Acta Acad. Petrop.). Primum 

 a M. Bieberstein 1808 comperimur, P. corallinam Retzii esse: floribus roseis, nec san- 

 guineis. In Suppl. 1819 M. Bieberstein quidem docet, P. corallinam hortensem (in herb, 

 ejus servatam genuinam!) foliolis acutiusculis et minus latis diffère a taurica, quare apud 

 Fischer in Catal. horti Gorenkensis 1812 s. n. P. triternata occurrit. Folia triternata 

 uumqiiam vidit Bieberstein, at rarissime inveniri, ex Ledebourio discimus. Decandolle 

 1818 P. triternatam Pallasii pro P. daurica Alton 1811 habuit, et, si quid video, recte. 

 Aiton citat P. dauricam Andrews Bot. Reg. VII (1806) tab. 486: planta bipedalis, floribus 

 roseis, ovariis 2; convenit tab. 1441 Botan.Magaz. (1812) excepto flore saturate purpureo ; 

 in utraque foliola margine undulata et subtus ita glauca sunt, ut a ceteris Paeoniis statim 

 difterant. Alia, quamquam simillima est P. daurica Bonpland (1813) in Hort. Malmaison, 

 a Redouté tab. 9 depicta, foliis saepissime tantum fissis vel lobatis. Plantam Candollei in 

 Tauria non obvenire, M. Bieberstein quidem affirmavit, sed etiam in Davuria non obvenire, 

 nunc satis certe scimus. Characteres autem essentiales P. triternatae et dauricae ita con- 

 veniunt, ut suspicio justa exoritur, Paeoniam «tauricam», nec P. «dauricam» 1790 a J. Bell 

 in hortos Angliae introductam fuisse. Haec suspicio quoque confirmatur verbis Fischeri 

 Petropolitani , in Dec. Prodr. 1824 citatis, quare Candollius nomen Pallasii restituit, nam 

 ex errore tam gravi jus qualecumque prioritatis deletur. Planta taurica ceterum in non- 



