Floea Caucasi. 



45 



nullis variabilis videtur, e. g. colore dicto florum roseo, purpureo et imo albo (Steven FL 

 Taur.), divisione 2— 3-ternata foliorum, piibescentia et imo colore in pagina supina foliorum. 

 Specc. taurica plura in herb. M. Bieb. adsunt foliolis subtus non glaucis (qualia ceterum 

 Ledebour habet), sat dense pubescentibus (sed non ita, ut in P. Riissii), in alio loco Tauriae 

 tamen glabris. Figura vero foliolorum et earum insertio constantissima et plane cum cau- 

 casicis convenit; sunt nempe foliola 9 cujuslibet folii,non elliptico-lanceolatn, sedlate ovalia vol 

 obovata cum apiculo brevi, basi rotundata vel imo subcordata ad petiolum partialem non 

 vel brevissime, nec sensim et longissime decurrentia, ut in P. corallina Retzii, Reichenbachii 

 et Kochii, quod ex planta Reichenhallensi grandiflora liquet. 



Planta caucasica a Giüdenstädtio et Pallasio in Fl. Ross. 1784 p. 93 pro P. officinali 

 a. feminea et ß. mascula L. habita fuit. Ex specc. herb. Giild. imperfectis (in herb. Acad. 

 non amplius suppetentibus) Pallas vidit, a P. officinali hortensi sat diversam esse caucasicam: 

 foliolis latissimis ovatis , inde lubenter cura Ledebourio et Stevenio nomen Pallasianum 

 restitui; addit Pallas, flores esse ruberrimos, magnitudinis mediocris et capsulas tomentosas. 

 Nondum liquet , cur Güldenstädt plantam Rionensem ab orientali , tanquam ß. masculam 

 distinxerit; describit 2—3 pedalem, foliis caulinis 3 vel 4, pinnato- (nec geminato- ut Pallas 

 false legit) ternatis, foliolis ovato-lanceolatis, integris, margine subundulatis , capsulis 3 

 deorsum flexis, seminibus globosis coeruleo-atris , tunica succulenta vestitis, intermixtis 

 aliis imperfectis cinnabarinis parvis angulatis. 



Speeles regionis sylvatico-montosae , nullibi eis Caucasum aut in declivitate ejus 

 boreali reperta , deest in reg. sylvatica Dagestaniae totius , Tuschetiae , et plurimis locis 

 convenientibus. Güldenstädt vidit 1772 in jugo subalpino (i. e. montoso) calcareo australi 

 Caucasi (in limite occid. Cachetiae) , ad Ilto fluvium inter Achmeta etTianetti, dein ad 

 Narekowi fluvium inter Ananur et Achalgori, tandem ad Ksani fluv. versus rupem Lordso- 

 bani , Semper in umbrosis, non fréquenter, Aprili florentem (Giild. mss. n. 274 et Pallas 

 1. с. pro P. offic. a feminea L. cum citato Haller n. 1187); ß. masculam L. in umbrosis 

 adfl. Rion inter jugum schistosum, fine Julii sem.maturis (Güld. mss. n. 368 et Pallas 1. с). 

 Ex schedis, manu Güldenstädtii scriptis, liquet, P. officinalem inventam fuisse 24 Julio 

 versus fontes Rionis prope pag. Gebi, quod ipsura altit. 687 hex.; nec pr. Utsera ut in 

 Tomo I, 291 Impressum, neque 21 Julio ut I, 426 dicitur, hoc enim pr. Tschkmeri esset. 

 Locus I, 421 pertinet non adfl. Ksani, sed ad fl.Ilto, ubi 3 Aprilis floriiit. Georgice « Jörda 

 Salami» appellari scribit Güldenstädt (I, 426), nunc vero in Radscha nomen «Kakâtscho» 

 audivi, quod nomen tataricum «Gogoscha» in mentem revocat, teste Stevenio, pro Paeonia 

 tenuifolia in Tauria usitatum. — Ipse specc. plerumque incompleta e sequentibus locis exa- 

 minavi: e Flora Tiflisiensi, optime evolutam e sylvis montosis Aprili l'orentem Kolena- 

 tianam et Hohenackerianam 1 — 1 Ѵц pedalem, petalis 1% poil, vel minoribus inaequalibus, 

 (in sicco) purpureo - sanguineis , foliolis 9 obovato-spathulatis vel late ovalibus manifeste 

 petiolulatis ; ipse in m. Kodshori versus ecclesiam St. Georgi, inter 700 et 750 box. 14 

 Aprili tantum rarissimam et sterilem vidi, etiam circa Elisabeththal rarissima dicitur; 



