Floea Caucasi. 



47 



distincte petiolulata, non decurrentia, late elliptico-lanceolata, in formam ovatam aut obo- 

 vatam inclinantia; subtus sat crebre pubescentia, discoloria, sed non glauca. 



Ohserv. P. hybrida Pallas Fl. Ptoss. 1784 tab. 86 est planta hortensis, apparenter 

 hybrida, semina matura numquam perficiens, facie P. tenuifoliae, sed laciniis foliorum diiplo 

 latioribus, plerumque 1 lin., flore pedunculato cernuo. Serins Pallas (1795) pro Tauria 

 indicavit, M.Bieberstein 1808 prope Stauropolin legit. Fischer e seminibns immiitatam 

 educavit. Tamen Decandolle 1818 et Steven pro varietate latifolia P. tenuifoliae habent, 

 in Tauria rarissime obvia. Mihi taurica ignota, vidi autem specc. in herb. M. Bieberstein 

 e promont. sept. Caucasi, inprimis circa Stauropolin! fl. Majo (P. hybrida M. Bieb. n. 

 1044 et Suppl.), quae ab icône P. hybridae diversa sunt: flore sessili erecto, petalis 9 lin. 

 et minoribus, laciniis foliorum dnplo, in fructifera triplo latioribus minus acuminatis; car- 

 pella 2 hirsuta (pilis longis in sicco fulvis), majora licet immatura, ovata sensrm attenuata 

 et recurvata , 9 — 10 lin. longa , a basi jam divaricata , hinc diversa ab illis P. tenuifoliae 

 subglobosis maturis semipollicaribus, propter formam abbreviatam saepe erecto-patentibus. 

 Haec igitur jam satis diversa, nomine P. Biebersteinianae segreganda, propter defectum 

 P. triternatae vel alius speciei hybrida esse nequit. Godet in Catalog. pl. Beschtau apud 

 Dubois IV (1841) p. 537 P. hybridam Pallas in monte Lissaja Gora indicat et hue citât 

 P. multifidam Giild. (II, 19, 33) observatam 1773 pr. Pjätigorsk in m. Baralyk 22 Jun. et 

 in campis elevatis ad fl. Kalaus (circa Stawropol) 12 Jul. Videndum tamen, anne sit P. 

 tenuifolia 18 Junio ej. a. (Güld. herb.!). Dubiis quoque premitur P. hybrida Eichwald II 

 (1833) p. 20, ad fl. Ksani pr. Mucliran cum Adonide vernali 29 April, ubique florens; 1. c. 

 p. 23 P. corallina Retzii ex Iberia et Colchide citatur. 



BEUBEKIDEAE. 



Berberis vulgaris Clus. 



In regione s.ylvatico-rupestri et montana per omuem fere Caucasum magnum frequens, 

 praecipue in apricis ad vias et ripas torrentium, altit. 800 — 900, rarius 1000 — -1100 

 hex., ad 400 hex., descendens secus fluvios Ksani, Sundsha, Terek et al. in planitiem usque; 

 etiam in promontorio circa Pjätigorsk. Floret toto mense Majo, initio Junii saepe deflo- 

 rata; fruct. mat. ab initio Aug. in hyemem usque persistunt. 



Spec. Frequens in dumetis promontor. , sed frequentior in alveis glareosis torrentium 

 caucasicorum facile omnium, in alpes sat alte adscendens; ad Terek fl. vix ultra TscherAV- 

 lenowa descendit (Giild. mss. 192 et n. 302 , edit. partim in Pallas Fl. Ross. 1788); per 

 omnem Caucasum copiose (M. Bieb. I n. 707). Promont, occid. in m. Baralyk 22 Jun. 

 1773 et 9 Jul. ad pedem m. Maschuka et ripas fl. Kuma (Güld. II, 19, 28) alt. 400—500 



