48 



F. J. Ruprecht. 



hex. in m. Beschtau, ad fl. Kuban 500 hex. 15 Juli, nec non in ripa fl. Sundsha alt. 50 hex. 

 (Meyer n. 1558 et mss. I, 64). Digoria: in alp. ad üruch fl. prope p. Nara (Güld. mss. 

 n. 191). Ad fl. Ardon inter Alagir et Unal, alt. 400 — 500 hex. 21 Majo flor. legi; vidi 

 etiam pr. pag. Zei alt. 900 hex. 5 Sept. fruct. Ad fl. Terek, alt. 500 — 800 hex. (Meyer 

 n. 1558): pr. Kasbek 900 hex., inter Sion et Kobi c. 970 hex. (Meyer mss. I, 269, 290); 

 inter Wladikawkas et Lars (sec. Kolenati ex Meyer 1849); ipse legi 14 Majo pr. Lars alt. 

 540 hex. forraam brachybotryam , superius vero nondum floruit et versus p. Kasbek alt. 

 900 hex. rarescebat. Cartilinia: ad Araguam copiose inter Passanur et Ananur, inter 

 550 et 420 hex. 9 Majo floruit; fruct. pr. Auanur 15 Aug. legit Owerin; ad Ksani fl. 

 (Güld. I, 421) seil, circa Achalgori frequens (Güld. et Pallas 1. c). Radscha (C. Koch 

 1841). Suania in valle fl. Zcheui inter Lentechi et Laschketi, 400 — 600 hex. et supra' 

 in via ad p. Cliobi, 19, 25 Juni (Radde p. 55, 63). Pschawia: ad Arguam pr. Ukana- 

 pschawi, alt. 865-875 hex. 13 Sept. sterilem vidi, nec non in Chewsuria ad fl. Andaki pr. 

 Ardot 860—900 hex. 14, 16 Sept. Tuschetia: pr. p. Schenako, alt. 950—1000 hex. 

 28 Jul. Dagestania superior: Kaputscha ad fl. Simur alt. 850 — 900 hex. 9 Aug. fruct.' 

 foliis coriaceis; ad fl. Ilanchewi, seil, ad ostium ejus pr. Schauri, alt. 760 hex. 18 Aug. fr. 

 maturis , et in via versus Kituri c. 800 hex. 17. Aug. Inter Chondodo , Chuschtada et 

 Tindi, alt. 800—900 hex. 5 et 6 Jul. pluribus locis vidi, etiam pr. Aknada alt. 880 — 900 

 hex. et in valle superius usque ad pedem m. Bogos et 1100 hex. 13 Jul., nec non 14 Jul. 

 inter Ratlu Achwach et Ratlu pagos, inter 1050 et 1000 hex. 



In Dagestania austr. ad fl. Samur deesse videtur, ut in Dag. media calcarea. Non vidi 

 specimina , iudicata e Cauc. or. inter Kuby et Schemacha ad torrentem Welwel pr. pag. 

 Afudsche (C.Koch Reise 1844) et pr. Altyagadsh (Seidlitz 1857), nec nonpr. Derbent(Gmel. 

 jun.); sed Berberis, quam 9 Junio deflor. legi ad portam dagestanicam supra fl. Sulak inter 

 Eugeniam et Gimri jam evidenter recedit a vulgari typica et sistit formam angustifoliam, 

 fol. subintegerrimis fere coriaceis , obovato-spathulatis, basi in petiolum sat longum atte- 

 nuatis , racemis longis pendulis , cernuis vel superioribus erectis, pedicellis 2 lin. vel bre- 

 vioribus, sat densis. Haec fere confluit cum B. densiflora Boiss. et Buhse tab. 3 et diflert 

 solum: foliis non crasse coriaceis, quidpiam angustioribus longioribusque, racemis longi- 

 oribus folia notabiliter excedentibus, forte etiam fructibus. Pro genuina B. densiflora a cel. 

 Boissier agnoscitur planta Szovitsiana! e m. Ararat in glareosis 18 Sept. 1828 fruct. mat. 

 ovalibus nigricantibus (nec oblongis et rubris ut B. vulgaris) lecta, ibidemque in valle Ar- 

 guri a D. Abich et Seidlitz 21 Jun. flor. ultimis reporta et pro B. vulgari iudicata. E 

 seminibus Szovitsianis in horto Nikitensi educata fuit Berberis densiflora, cujus spécimen 

 florigen,im vidi : racemis erectis et foliis in hoc statu sat crasse coriaceis , integerrimis 

 venis prominulis. «Berberis fr. nigro ex Armenia ross.» in Ledeb. Fl. Ross, memorata 

 multum differt a В. densiflora Szovitsiana. 



Formam angustifoliam, tenue coriaceam, margine Semper spinuloso-ciliato, legi 3 Oct. 

 fructiferam inter Achalziche et Abbas-tuman; haec B. emarginata Frivaldsky! sed baccis 



