Floea Caucasi. 



49 



brevioribus 3 lin. plerumque monospermis insignis, semina crassiora quam in B. vulgari, 

 basi minus attenuata. Spécimen adest simillimum nondum plene maturum Güldenstädti ad 

 locum 192 mss. pertinens. B. emarginata Willd. Barl. Baum. 1811, Hayne t. 62! ab bis 

 vix differt nisi statura humiliori et floribus paucioribus. Fere eadem est B. dentata Tauscb 

 in Flora 1838 et Dendrotheca exsicc! praecipue propter fructus breviores violaceos, coe- 

 ruleo-pruinosos, ut in nostra caucasica (Achalziche). 



In districtu Achalziche prope Atskur ad Cyrum , duas adesse species , monuit Witt- 

 mann in observ. mss. (1840). Prima n. 77! 94! est frutex, interdum arborescens 25 pe- 

 dalis, foliis integerrimis; florens spirat aquam rosarum, fructus violacei, coeruleo-irrorati ; 

 altera (sub n. 76, non missa) fructibus duplo longioribus, foliis margine serrulatis. Pro 

 priori misit spécimen floriferum, ac si ex horto decerptum fuisset, exacte referens B. cana- 

 densem Tausch 1838 et Dendrotheca exsicc! (non Asa Gray tab. 31). Haec jam diversa ab 

 omnibus memoratis transcaucasicis: foliis membranaceis, firmis quidem, sed non coriaceis, 

 reticulo venoso non prominente. Specimina sterilia, quae ipse 4 Octobri circa Atzkur legi, 

 in eodem frutice folia gerunt subcoriacea angustifolia sensim abeuntia in latiora et bre- 

 viora, haec basi interdum ovata; margo vel integerrimus est, vel spinuloso-ciliatus. 



Var. coriacea, circa Tiflis 8 Aprili floret et in hoc statu jam folia rigida coriacea 

 exhibet, racemi abbreviati sunt, erecti et flores longe pedicellati; an specie distingui possit, 

 dubito. Inter Tiflis etfissuram Kodshoriensem, nec non ultimo loco, alt. 400 hex. et inferius 

 3 Majo florentem legi, in eodem loco nisi frutice foliis membranaceis et firmioribus, latio- 

 ribus et angustioribus, racemo densifloro breviori et longiori, erecto vel nutante, folia prae- 

 cipue exteriora variant integerrima. An huc B. vulgaris var. iberica Steven et Fischer in 

 Decand. 1821? 



Berberin jugi caucasici nullo modo a vulgari distinguere potui , licet folia serius in 

 planta fructifera interdum coriacea évadant; in florente semper tenuia membranacea sunt, 

 numquam integerrima, fructus oblongi, haud nigricantes et pruinosi; semina 2, variant (in 

 pl. Ananur) breviora et crassiora, basi minus attenuata. Spinae variabiles, aut validae, aut 

 modicae, inferiores plerumque palmatae, mediae tripartitae, superiores simplices. 



In regione litorali m. nigri forma sat recedens uberrime crescit, cujus semina s. n. B. 

 littoralis in hortos varios misi. Est frutex plerumque 10 pedalis, fructibus copiosissimis 

 ornatus, coeruleo-pruinosis, plerumque monospermis, semine obtusiori, crassiori et profun- 

 dius colorato. Folia vero, etiam in statu fructifero tenuiora, quam in ulla caucasica fructifi- 

 cante, saepe majora latiora, longius ciliata, quandoque integerrima. Inter Poti et Nicolai 

 25 Nov. fr. collegi; inter Redoute Kaie et Anaklia (Abich ex Bunge pro B. crataegina); 

 Suchum Kaie (Nordm.! racemis florif. suberectis). Eadem videtur sterilis lect. 14 Nov. ad 

 Gelathi pr. Kutais. 



Observ. Berberis tragacanthoides Decand. Syst. 1821 e montibus secus Cyrum fl. pr. 

 Tiflis (Herb. Tournef. ex Dec), sec. descriptionem omnino est Caragana grandiflora, hoc loco 

 crescens! Tournefort Tiflisi erat a 20 ad 26 Julium 1701. 



Mémoires de l'Acad. Imp. des sciences. Vllme Serie. 



7 



