58 



F. J. RUPEECHT, 



cam citatur. F. bulbosa Güld. (II, 2) flor. 22 Mart. 1773 pr. Kisljar; I, 148 ad fl. Terek 

 pr. Tschedrina 22 Febr. 1770 nondum flor.; I, 149 e Kabarda minori, trans fl. Terek in 

 sylvis, 30 leucas a Mosdok versus districtum Inguschorum 3 Mart. 1770; I, 419 inter 

 Tiflis et Wagir, fine Febr. 1772; II, 133 ad fl. Inguletz parvum 10 Majo 1774, inter 

 Krementschug et Novomirgorod. Haec ultima forte eadem ac C. solida typica, cujus specc. 

 Güldenst, adsunt in herb. 5 Aprili 1774 lecta in umbrosis sylv. circa Poltawam, qui locus 

 repetitur in mss. p. 89, ubi in fine additur, ab omni F. bulbosa ciscaucasica in variis diver- 

 sam esse, sequitur descriptio C. solidae. F. bulbosa et var. alba tanaicensis (I, 112) vero- 

 similiter pr. Woronesh observata, in mss. Güld. p. 89 sequenti modo commemoratur: fre- 

 quens in umbrosis et floret primis diebus Maji («Martii» in mss. lapsu calami) 1769; 

 varietas duplex datur: altera bracteis integris flore purpureo foliis decompositis (C. solida?); 

 altera bracteis fissis, floribus lutescenti-albidis, foliis fere simpliciter (bi?) ternatis, vix hinc 

 inde foliolo auctis et omnia majora (С. Marschalliana! , sed bracteis fissis?); radix in am- 

 babus solida (i. e. in statu florigero); habitant et florent quidem simul, attamen ob brac- 

 tearum diversitatem specie sejungendas esse puto; in alba bracteas Semper fissas, in pur- 

 purea Semper integerrimas vidi.» 



Capnites Emanueli (C. A. Meyer 1831 descr. p. 176). 



In regione alpina Caueasi occid. versus m. Elbrus, in montibus nigris, alt. 1333 — 

 1416 hex. locis sublmmidis, 13 Jul. fl. et fr. mat. (Meyer n. 1573 et herb.! sub Corydali; 

 in mss. I, 261 imo inter 1166 — 1333 hex. lectam fuisse credidit). 



Valde affinis C.alpestri, sed adhuc bene diversa: scapo, etiam florigero, folia longe exce- 

 dente, rigido, stricto, sepalis purpureis (nec albis) cum corolla coerulea, majori, seraper nutaute, 

 ita ut calcar rectum et attenuatum Semper sursum spectet. Flores odore Jasmini (Meyer 

 mss.). Tuber fusiforme bifidum vel geminum, 1 — 3 liu. latum. Gaulis 5 — 8 poU. Pedi- 

 celli bracteis longiores vel breviores; bracteae integerrimae, ceterum formâ variabiles, la- 

 tissime vel anguste ellipticae. Corollae 10 — 11 lin. longae. Calcaria variant apice obtusa 

 vel acutiuscula, sed numquam manifeste curvato-geniculata sunt. Siliqua matura 7 lin. 

 longa, 2 lin. lata; seminibus biserialibus. Propter scapum longum et flores coeruleos mag- 

 nos manifeste affinis C. pauciflorae (Stephan ex Willd. 1800) typicae ex alpibus altaicis, 

 sed calcaria numquam horizontalia, apice non incrassata neque curvato-geniculata, sed sen- 

 sim attenuata, praeterea scapi tenuiores et fructus juniores coeruleo-pruinosi (quales quo- 

 que in C. alpestri nondum vidi). Verum C. (pauciflora) arctica specie differre videtur, ut 

 jam Ledebour suspicatur: floribus minoribus purpureis, calcare recto, stigmate capitato 

 (nec stellato) et scapo altius foliato. 



Capnites pallidiflora. * 



Tuschetia: in summo jugo montis Kartiani, alt. 1635 — 1650 hex. 9 Aug. flor. et 

 defl. parcissime (3 plantas tantum vidi et legi). 



