Floea Caucasi. 



65 



Dec. 1821 et Boiss. In planta Lazistanica Balansae siliquae etiam hispiclae , sed planta 

 Bieb. quoad habitum magis cum Aucheriana convenit. Haec species a C. impatiente prae- 

 cipue differt: pediccUis unilateraliter tortis et siliquis matnris divaricatis vel deflexis, etiam 

 foliorum pinnis pauci- (usque 4-) jugis; ' latitudo siliquae et magnitudo fioris variât. Ad C. 

 pectinatam spectat C. impatiens Meyer inter Swant et Lenkoran lecta et Eicliwald (p. 22) 

 8 m. Suram ad riv. Tscherimela! , 1 Majo fl. ult. et fr. mat.; vidi quoque ex Imeretia a 

 Frick, Majo fr. mat. Species hinc pontica et caspica videtur, sed ibi C. impatientem non 

 excludit, quam quoque e Lazistania a Balansa et ex Imeretia (Suramensi tractu?) a Szo- 

 vitsio deflor. Majo 1830 lectam vidi omnino tj-picam. 



Cardamine uliginosa M. B. 



C. uliginosa M. Bieb. Suppl. 1819, p. 438 «convenit foliis cum С. amara, sed stylo 

 atque stigmate cum C. pratensi». Nullam video affinitatem cum С. amara, sed tantam cum 

 С. pratensi, ut fere varietatem diceres: pinnis terminalibus saepe majoribus denticulatis, 

 lateralibus latioribus et basi interdum decurrentibus. Stylus longior etiam in C. pratensi 

 boreali subinde obvenit, at notae essentiales : antherae sulfureae et stigma in flore capitatum 

 — Semper adsunt. Variât saepe iuferne pl. min. liirsuta; hoc respectu et forma foliorum 

 quaedam analogia adest cum С. amara: sudetica et alpina (legi ad moles glaciales Carin- 

 thiae ait. 1166 hex., sed glaberrimam); haec semper insignis antheris violaceis et stylo in 

 flore subulato, orientem versus non ultra Rumeliam! procedit. C. uliginosa a Meyer in Fl. 

 Alt. cum С. dentata Schult, et Besser jungitur; sed haec (Besseriana!) mihi semper diversa 

 adparuit: pinnis fol. caulinorum suborbiculatis angulato-dentatis, distinctius et longius petio- 

 lulatis, numquam oblongis et decurrentibus. Frustra plures species in C. uliginosa cauca- 

 sica quaesivit Steven (Fl. Taur. n. 130), color florum albus et roseo-lilacinus variât, etiam 

 longitude siliquae et pedicelli; specc. taurica in herb. Bieb. foliolis magnis insignia, ununi 

 glabrum, alterum hirsutum. Praeter С. uliginosam, M. Bieberstein (Suppl 1819 p. 438) 

 simul C. pratensem indicat in pratis depressis succulentis ad Caucasum hinc inde obviàm, 

 floribus quidpiam minoribus et magis purpurascentibus tantum diversam; sed fragmenta in 

 herb. Bieb. residua e promontorio a Wilhelms 1812 et 1817 accepta, referunt C. uligi- 

 nosam. C. pratensis var. stylo graciliore et longiore Meyer Cauc. 1831 n. 1591 est ipsa 

 C. uliginosa; ab hac 1849 specie distinxit C. pratensem e Kasbek, quae sane vix differt a 

 typica C. pratensi et per formas auguste pinnatisectas ad C. uliginosam transit. C. pra- 

 tensis vero déesse videtur in tota zona terrae nigrae Rossiae australis, nam planta e gub. 

 Charcow et Kursk est C. uliginosae var. subhirta, inferne glabrescens aut hirtula, at non 

 hirsuta, ut plerumque in Caucase. 



Ad rivulos, in scaturiginosis et rupibus madidis, reg. alpinae et subalp. a 1500 hex. 

 descendens in regionem rupestrem ad 880, secuß fl. Terek usque ad 540 hex., per totum 

 Caucasum, in parte orientali fere solum in alpibus editioribus. Floret a fine Junii, in de- 



Mémoires lie l'Acad. Imp. des sciences, Vllme série. 9 



