Flora Caücasi. 



73 



Alia species proxime affinis est A. brachycarpa* e Cauc. minori, prov. Alexandro- 

 poli, ubi in rupibus montium altiorum pr. Karakalchi fr. mat. legit Frick a. 1847. Gaulis 

 pl. min. coloratus , glabrescens. Folia racl. cordato-rotunda, profunde crenata, diamètre 

 pollicari tantum, aspectu viridia et glabra, sed rêvera pilis A. Nordmannianae tecta. Siliquae 

 pollicares , pedicellis duplo longiores , sed infimae duplo breviores pedicellum aequantes. 

 Semina nigra ovalia non marginata. 



Ohserv. Arabis hirsuta (L.) Koch! in prom. sept. m. Besclitau et ad fl. Ardon ultra 

 Alagir 380 — 400 hex. 21 Majo flor. lecta. Arabis auriculata Lam. usque ad Passa- 

 naur ait. 554 hex., 9 Majo flor. legi spec. pihs liirtis furcatis, mixtis cum longioribus sim- 

 plicibus vel furcatis. 



Nasturtinm palustre (Leysser) Dec. 



Cauc. orient, in ripa lapidosa fl. Samur ait. 1270—1100 hex. fine Julii tribus locis 

 notavi; alibi non vidi. Secundum Meyer n. 1581 in Caucaso non ultra 400 hex. adscendit, 

 tamen in diario mss. ejus I, 134, 224 notatum 10 Aug. pr. Kislowodsk ait. 500 hex. et 13 

 Sept, ad fl. Terek pr. Lars alt. 540 hex. Abchasia in m. Hirtscha (Nordmann!). — In 

 Cauc. minoris tractu elevato Daratschitschag supra lacum Goktscha (sec. Seidlitz); in pla- 

 nitie versus mare caspium vulgare. 



Barbarea vulgaris ß. caucasica. * 



Planta caucasica differt a vulgari nostra: pedicellis fructus 4 — 5 lin. longis (non 

 2 — 3 lin.) , dissepimento residuo 1 lin. lato (in vulgari vix V2 Ип.) , siliquis crassioribus, 

 seminibus duplo majoribus % lin. Sic specc. e Dido; sed in aliis locis sensim proportiones 

 dictae imminuuntur usque ad pedicellos 3 lin. et dissepimentum % lin., semina vero Semper 

 majora et turgida, quae apud nos '/3 lin. angulata vel collapsa; in spec. B. vulgaris a Besser 

 1819 misso, semina quidem cum caucasicis conveniunt, sed pedicelli crassiores sunt, Г'Д 

 — 2 lin. longi; in planta Baidarae interdum semina et imo pedicelli B. vulgaris, dissepi- 

 menta vero latiora et siliquae magis turgidae. Planta igitur caucasica , Semper floribus 

 aureis mihi obvia , vix specie sejungi potest , licet hoc e characteribus aliis fallacibus ten- 

 tavit Decandolle in Syst. 1821 , B. ibericam et B. tauricam distinguons. В. iberica, sibi 

 ipsi parum nota e spec. florigero, sec. Decand. differt ab omnibus Barbareae speciebus: 

 foliorum lobis inferioribus ovatis , nec oblongis , terminal! cordato , nec ovato ; testante 

 Fischer in herb. Pallasii adest spécimen ex Iberia pr. Achalgori lectum a Güldenstädtio ad 

 fl. Ksani. Fide adnotatione Steveni in herb. Willdenowii B. iberica Dec. exorta est ex Chei- 

 rantho iberico Willd. Enum. hört. Berol. 1809 (non M. Bieb. 1808), qualem Bieberstein 

 1819 enatum credidit e seminibus Kaischaurensibus suis Willdenowio communicatis , nec e 

 Cheirantho iberico genuine juxta crescente. — B. taurica Dec. , quam accepit a Steveno, 



Mémoires de l'Acad. Jinp. des sciences, Vllme Série. Ю 



