Floea Caucasi. 



77 



aurea; pedicelli fructiferi crassi, 2 lin.longi, unacum siliquis 1 — iV^ poil, divaricati; versus 

 autumnum ramos in caule evolvit serotinos, foliis parvis, petalis et siliquis brevioribus. 



In promontoriis Cauc. totius , liaud altius 800 hex. et in planitiebus adjacontibus 

 (Meyer n, 1665); seil, in Cauc. orient, dumetis subalpinis pr. pagum Suwatschai cum Лга- 

 bide molli, nec non pr. Lasa ait. 870 hex. 28 Jul. et 1 Aug. fl. et fr. fere mat. (Meyer 

 mss. III, 76, 177 et herb.); Ad fl. Terek inter Lars et Wladikawkas (Kolenati ex Meyer 

 1849); in sylvis mont. înguschorum pr. Wladik. ait. 465 hex. 10 Sept. fl. ult. et fr. mat., 

 nec non ad castellum Grosnaja alt. 92 hex. 28 Aug. fruct. mat. (Meyer mss. I, 219, 86 et 

 herb.); secus dumeta fl. Terek inter Mosdok! et Kisljar!, nec non frequens ad fl. Kuma 

 (M. Bieb. 1808 et herb.); pr. Weden ait. 390 hex. (Owerin!); in m. Beschtau 4 Jul. flor. 

 (Kolenati!). Promont, occid.: ad ripas fl. Kitsch-Malka prope pontem lapideum ait. 400 

 hex. in pratis 30 Jun. flor., nec non in dumetis rivulorum planitiei pr. Naltscliik 17 Aug. 

 fl. et fr. (Meyer mss. I, 10 et herb.). — Specimina transcaucasica Eicliwaldiana , Hohen- 

 ackeriana et Szovitsiana plerumque pedicellos 3 lin. et longiores, minus incrassatos offerunt. 



Erysimastrum ibericum. 



Cheiranthus ibericus Adam apud Weber et Mohr 1805 (editore Willdenowio, deest in 

 mss. Adami 1803); M. Bieb. 1808, II, n. 1304 descriptionem Adami emendavit et plantam 

 levissime pubescentem biennem cum Ch. Cheiri comparât, sed siiiquae non sunt compresso- 

 tetragonae. Erysimum ibericum Decand. 1821, sed pedicelli non 4 — 5 lin. longi. Exclu- 

 dendum videtur synonymum a Biebersteinio allegatum, jam e descriptione diversum: Chei- 

 ranthus armeniacus Sims in Botan. Magaz. (1805) tab. 835, e m. Ararat, unde alias species 

 vidi, neque e Caucase minori vel aliunde E. ibericum genuinum acccpi. 



Radix biennis. Surculi steriles foliosi nulli in planta florigera. Caulis simplcx, sed 

 depastus inferne ramosus, variât multum magnitudine et crassitie, at semper acute angu- 

 latus. Pubes characteristica: in caule pili adpressi recti, simplices, medio fixi; in foliis 

 3 — 4 furcati. Folia radicalia interdum exsiccata subnulla, caulina lata vel angusta, sed 

 numquam linearia integerrima; ceterum parce serrata, dentata, subinciso-pinnatifida vel 

 etiam subruncinata. Flores magni lutei speciosi , odore melleo. Calyx apice non rare 

 purpurascens. Petala 12 — 9 lin., lamina obovato-rotundata ungue filiformi triple brevior; 

 at in speciminibus macris et floribus ultimis vel serotinis minora, imo tantum 6 lin. Pedi- 

 celli fructiferi crassi, rigidi brèves, 1 — 2 Hn., rarissime in quibusdam fruct. infimis lon- 

 giores. Stylus subnullus, interdum У, lin. Stigma pl. min. profunde bilobum, lobis diver- 

 gentibus vel etiam conniventibus in eodem specimine ; in vegetioribus stigma crassum bicolle 

 (sterile?). Siliqua maturescens exacte tetragona angulis prominentibus viridioribus, ceterum 

 pilis incana, primo aspectu et oculo minus armato minutis simplicibus, at non ubique stri- 

 goso-adpressis et rectis, sub lente Stanhopeana vero plurimi pili apice bi- et trifurcati 

 inter pilos malpighiaceos in conspectum veniunt. Semina, praecipue noudum plene matura 

 apice alata vel appendiculata; radicula crassa! in peripheria seminis paulo compressi, vel obliqua. 



