82 



F. J. Ruprecht. 



ad E. persopolitanum Boiss. , sed differt pedunculis semifructiferis duplo longioribus 2 lin. 

 et floribus duplo majoribus 6 lin.; ab E. altaico y: siliquis ultra bipoUicaribus, stylo 1 lin. 

 attenuato, stigmate minori diversa. 



Forma ß. foliis denticulatis, liumilior, plerumque sine gemmis axillaribus foliaceis: ad 

 fl. Ardon paulo altius: ad ostium fl. Sadon 540 hex. 21 Majo flor. Ad fl. Terek infra Kas- 

 bek alt. 850 hex. adhuc parce, 14 Majo fl. primis, 4 poll. latifolium denticulatum , exacte 

 referens E. leptophyllum denticulatum granditiorum e Tiflis; inferius frequentia increscit 

 et ad ripas fl. Terek pr. Lars alt. 540 hex. eodem die flor. legi 2 — 4 poll. fol. angustis 

 denticulatis cum dissepimentis residuis annotinis subpoUicaribus in pedunculo Ѵз lin. longo. 



Forma у. longistylis, potius speciem propriam: E.andinum efficit, nam а praeceden- 

 tibus а et ß. diff'ert: stylo jam in flore 1 — 1 '/^ lin. longo glabrescente, abrupte sensim in ger- 

 men abeunte, foliis tenuioribus, flaccidioribus viridioribus; tamen propter statura nimis juve- 

 nilem seorsum vix exponi potest. Flores E. substrigosi, caulis semipedalis; germen omnino 

 E. caespitosi Dec! albo-strigosura: pilis densissimis simplicibus, tamen in stylo interdum 

 bifurcis , Stigma in flore vix lobatum. Ab E. caespitoso non Semper racemo multifloro 

 differt, potius habitu: cauliculis non tam dense caespitosis et ramosissimis, foliis caulinis 

 longioribus, plerumque in axilla gemmiferis, radicalibus 3 — 4 poll. tenuioribus, obtectis 

 tantum pilis malpighiaceis, nec immixtis bifurcatis. Etiam E. Meyeriano simile, sed longi- 

 stjde , longifoliura , germine albo apice constricto praeditum. In andibus: monte Jol- tau 

 supra Gimri alt. 1000 — 900 hex. 17 Junio fl. primis legi, spec. foliis integerrimis tantum 

 '/2 lin. latis, pedicello 1 lin., sed in seqq. locis 2-lineali; legi etiam infra hunc locum alt. 590 

 hex., inter Gimri et Eugeniam supra fl. Sulak, 9 Junio fl. primis, foliis l'/^ lin. latis, mar- 

 gine denticulis minimis parcissimis. In andibus Gumbeticis pr. Danuch, alt. 891 hex. 26 

 Jul. fl. primis (Owerin); radice evidenter perenni: fasciculis fertilibus et sterilibus, foliis 

 integerrimis, radie. 2 lin. latis. 



Erysimastrum Meyerianum. * 



E. altaicum C. A. Meyer Cauc. 1831 n. 1661 (vix Fl. altaicae) e reg. alpina Cauc. 

 occid. versus m. Elbrus, in herbidis montium ad fl. Malka, alt. 1300 — 1380 hex. 8 Jul. 

 (Meyer 1. c. herb, et mss. I, 34). Proximum E. altaico, sed satis diversum videtur habitu, 

 siliquis semimaturis angustioribus, stylo ^і^ — 1 lin. paulo tantum angustiore, quam stigma 

 parvum emarginatum, nec divaricato-bilobum. Affinius E. caespitoso Dec. propter habitum 

 alpinum caespitosum multicaule, diff'ert solum: racemo multifloro; siliquis angustioribus 

 non albo-incanis , stylo paulo crassiori, non 2 lin. longo. Perenne; caulis 9 — 6 poll. et 

 humilier; folia vix ultra 1 lin. lata, integerrima linearia petiolo longo filiformi; petala 

 7 lin., lamina duplo minor obovato-cuneata; siliquae semimaturae іУ^ poll. vel paulo lon- 

 giores , in pedicello patente 1 — 2 lin. erectae, paulo arcuatae; valvulae vix ün- latae, 

 medio nervo prominente , sed non carinatae , subvirides ! attamen pilis simplicibus medio 



