98 



F. J. Ruprecht. 



terra nuda mobili prope jugum Artschi Kala a 1800 — 1760 et alt. 1700 hex. 19 Jul. 

 partim friict. mat.; éjecta ad ripas fl. Djulti alt. 1420 — 1390 hex., nec ibi crescens, 17 

 Jul. friict. In mont. Bogos eorumque diramificationibus, seil, in eima Antschabala inter 

 1660 et 1400 hex. 10 Jul. flor. non ultra bipollicaris, foliis obtuse tridentatis; var. physo- 

 carpa ibid. sat copiose in lapillis mobilibus ad margines glaciei, alt. 1255 — 1235 hex. 

 8 Jul. robusta, semipedalis, fl. ultimis et fr. mat. valde inflatis globosis vel depressis: disse- 

 pimento 2 — 7plo humiliori quam latiori; normahs ad summitatem viae inter Aknada et 

 Ratlu Achwach, parce alt. 1608 — 1590 hex. 13 Jul. flor.; in m. Botschog-mejer alt. 1660 

 hex. residua racemi fr. In andibus Salataviae formam foliis trifidis leg. Owerin, seil, in 

 cacumine m. Chenakoitau alt. 1385 hex. 3 Jul. flor. et in jugo Chyrki alt. 1280 hex. 9 Jul. 

 flor. et fr. immat. In andibus Tuschetiae: seil, in ni- Diklo alt. c. 1600 hex. flor. et fr. 

 immat. , nec non ibidem secus moles glaciales alt. 1470 hex. 31 Jul. legi deflor. fr. mat.; 

 pr. Dano in m. Komitos zweri a 1700 — 1670 hex. 4 Aug. fl. et fr. immat. Ceterum in 

 Tuschetia ad limites Dido vidi 26 Jul. alt. 1640 — 1650 hex., nec non 8 Aug. flor. 

 supra Westomtha alt. 1600 — 1625 hex. Chewsuria: in vicinitate m. Thebulo ad m. 

 Maisti alt. 1600 — 1500 hex. 16 Sept. legi parce residua fruct., plantulas steriles, florentes 

 et defloratas; vidi etiam fruct. 23 Sept. ad fontes Argunenses supra lacum Tane alt. 1400 

 — 1300 hex. 



Observ. Coîuteocarpus reticulatus Boiss. (\"esicaria reticul. Lam.) rarissime crescit in 

 ripa sinistra ad Cyrum superiorem inter Borshom et Atzkur prope stationem pristinam 

 Strasneacop, in decliv. aust. calcareis, Majo flor. Specimina misit Wittmann 1843 (Herb. 

 Acad. et Fischer; Wittm. mss. n. 129). 



Alyssum tortuosum. 



Sub hoc titulo collectivo plures forsan species Odontarrhenae e Caucaso exponuntur, 

 vulgo pro A. alpestri L. varietatibus habitae , in nostra regione tamen ex habitu nimium 

 recedentes , potius A. tortuoso W. K. similes et interdum aegre separandae. Quid heic 

 species sit, quid varietas , sine cultura praevia dijudicatu non facile; in quolibet fere loco 

 forma peculiaris crescit, quae forsan species est areâ angusta limitata. Omnes vero formae 

 e grege A. alpestris s. A. tortuosi in eo conveniunt, quod semina aptera in siliculis ellip- 

 ticis, ovalibus vel obovatis offerant et pilos stellatos in valvulis densissimos; cauhculi sae- 

 pissime humiles, raro ultra semipedem longi. Substratum in Caucaso semper calcareum. 



Genuinum A. alpestre L. 1767 est planta rarissima alpina, in Gerardi Fl. Galloprov. 

 1761 depicta tab. 13 flg. 2, eademque apud Rchb. fig. 4275, foliis suborbiculatis minimis, 

 racemo simplici brevi, sihculis ovatis acutis; idem est A. alpestre AUionii 1785 tab. 18 

 f. 2 paululum majus et racemo accessorio; e calcareis m. Cenisii, loco AUionii, vidi specc. 

 racemis simplicibus, floriferis umbelliformibus, fructiferis vix semipollicaribus, folia variant 

 spathulata. Deest in Fl. Rossica; proximum A. microphyllum Fl. Alt. tab. 143 difiert sili- 



