102 



F. J. Ruprecht. 



tavit, A. montanum caucasicum ab europaeo diversum esse: caule superne cum pedicellis 

 et foliis superioribus pilis longis numerosis liirto. Revera pedicelli raceraorum patentim 

 hirsuti characterem praecipuum suppeditänt , in paucis Alyssi speciebus obvium , v. g. in 

 A. hirsuto , quod tarnen radice annua vel bienni , floribus duplo minoribus et silicula com- 

 pressa strigosa, nee stellato-hirta longe discedit. Cauliculi Semper majores et rectiores quam 

 A. montani, interdum pédales, folia numquam incana, sed profunde viridia propter pilos stel- 

 latos crudos nequaquam lepidoto-argenteos, in summitatibus rarescentes. Racemi fructiferi 

 valde elongati. Petala, fructus et semina parum differunt ab A. montano , item filamenta 

 bicuspidata ut in fig. 4274 apud Reichb. A. trichostachyum secundo aetatis anno flori- 

 ferum, sed incomplète fructiferum et nondum basi suffruticosum saepe confunditur cum A. 

 rostrato Stev., planta pariter bienni, sed haud rediviva, non raro succulenta et nimis lati- 

 folia, ceterum non parum simili, verum indumento pedicellorum et siliculis minoribus di- 

 versa; nostrum A. rostratum est Andrzejowskianum ex Podolia austr. ad ïyram et Bieber- 

 steinianum, ex Odessa aliisque locis Bessarabiae et Reichenb. fig. 4272, siliculis subrotundis 

 emarginatis, hinc mihi obscurus Steven in Fl. Taur. n. 104; specimina taurica in herb. 

 Biebersteinii pertinent ad A. calycocarpum (vide infra), reliqua autem tyraica saepe variant 

 siliculis ovalibus, imo ovatis acutis, ita ut primitivum A. rostratum Steven 1809 ex tab. 15 

 haud diversum sit, nisi siliculis tantum in descriptione «ellipticis»; ipsa planta tyraica e 

 Parkan pr. Bender, loco classico , a Stevenio 1805 missa siliculas subrotundas offert. — 

 Proxima quoque species A. trichocalycino est A. pedemontanum* e pascuis alpinis supra 

 Tenda et m. Cenis, diversum tantum cauliculis laxioribus flexuosis et pilis stellatis in folio 

 sparsis oculo nativo distinctis; ab A. montano abhorret statura, foliis subviridibus et pedi- 

 cellis patulo-hirsutis; siliculae maturae mihi ignotae. 



In promontorio et reg. subalpina Cauc. occid. alt. 500 — 1000 hex. (Meyer n. 1608 

 pro A. montano ß. Dec. et Rchb. Icon. I, f. 11 e planta thuringiaca nimis humili); seil, in 

 rupibus calcareis versus rivulum Kassaut alt. 743 — 1000 hex. 3 Jul. specc. interdum pe- 

 dalia flor., siliculis immat. 2 lin. in pedicellis patulo-divaricatis, stylo 1 lin. (Meyer herb, 

 et mss. I, 19), nec non in rupestribus pr. Narsan alt. 500 hex., ubi 10 Aug. tantum lectae 

 siliculae ovales vel subrotundo-rhombicae, 2Ѵ/, — 2У4 lin., seminibus anguste marginatis, e 

 quibus educatae sunt plantae floriferae foliis anguste lanceolatis 9 : l'/^ lin. vel angusti- 

 oribus, stylis ly, lin. (Odont. Marschalliana Meyer n. 1611, in mss. I, 139 corr. pro A. 

 montano ß.). Ad fl. Ardon pr. ostium fl. Sadon alt. 540 hex. 21 Majo flor. primis legi 

 plantam annotinam radice adhuc tenui, cauliculis omnibus florigeris semipedalibus, foliis 3 

 — 4 lin. latis spathtüatis. Radscha pr. Blawardsalli m. Junio fl. primis, specc. eadem ac 

 e Kassaut, foliis paulo angustioribus (Frick). — Eadem forma in m. Gorsomlia Guriae, 

 siliculis magnis, cauliculis floriferis immixtis interdum sterilibus, ceterum Ardonensi simil- 

 lim;i (Nordmann!); pr. Tiflis! et in mont. Talysch alt. 500 — 600 hex. (Meyer!). 



A. montanum M. ßieb. 1808 n. 1270 ex observatione Stevern apud Decand. 1821 ut 

 var. ß. segregatur a typico: caulibus paulo elatioribus, calycibus magis deciduis, floribus 



