Flora Caucasi. 



103 



minoribus; pro synonymo citatiir A. albescens Schlecht, pater in herb. Wilkl. Vidi plantam 

 albescentem e phiribus Tauriae locis, secl floribus speciosis et calycibus in friictu persisten- 

 tibus, quam ideo s. n. A. calycocarpiim propono; petala huic 2V lin. basi lata sessilia, 

 filamenta longiora infra apicem acute bidentata, breviora basi auriculâ filamentum dimidium 

 aequante; pedicelli patentes vel divaricati parcissime pilosi; siHculae magnae 2^^ lin. sub- 

 rotundae emarginatae vel rarius ovatae acutae; stylo іУ^ lin. Cur Decandollius 1821 A. 

 montano typico calyces persistentes adscribat, sane non intelligo, nam caduci sunt et ita ab 

 auctoribus describuntur, v. g. Grenier et Godron Fl. France. Steven in Fl. Taur. 1857 n. 

 103 distinxit A. montanum in Tauria duplex: 1) vulgatius, siliculis subrotundis in pedicellis 

 divaricatis (rectangule patentibus), an hoc A. calycocarpum? 2) siliculis ovatis , pedicellis 

 angulo acuto subrectis, etiam in Austria proveniens, sive A. Marschallianum Dec. 1821 

 excl'. syn. ; simile vidi e m. Tschatyrdagh , sed calyce caduco et siliculis parvis іУ^ — l"/,. 

 lin. ovatis vel subrotundis truncatis, stylo 1 lin. in pedicello patulo hirsute suberectis; an 

 hoc var. microcarpa A. trichostachyi? Sub A. montano in herb. Biebersteiniano spccc. tan- 

 tum adsunt taurica nimis juvenilia , partim ad A. serpyllifolium (subalpinum) pcrtinentia 

 (jam propter racemos compositos Odontarrhenae) , ut M. Bieb. ipse serms correxit; altera 

 vero pars floribus (primis) dimidio minoribus, quam in A. montano typico, hinc dubia, licet 

 filamenta et inflorescentia non contradicant. Sub A. rostrato herb. Bieb. adsunt specc. e 

 Jaila pr. Nikita, sine nomine et anno a Stevenio missa, quae ad A. calycocarpum pertinent. 



A. montanum Linnaei sine dubio est planta Germaniae mediae et Kochii , nam est 

 primitus Thlaspi montanum (incanum) luteum С. Bauh. 1620 с. tig. et. J. Bauh. 1651 c. 

 flg., propter patriam Helvetiara а Linnaeo citatam, seil. Birsecken pr. Basileam. supra ru- 

 dera in monte (J. Bauh., confirmantibus Gaudin et Hagenbach); ceterum planta helvetica 

 a sacerdote Dick, informatore Halleri filii, a. 1771 missa, nec non Seringeana, major et 

 speciosior argenteo-incana est. Praeter A. arenarium Loisl. ab A. montano t5'pico adhuc 

 separandum est A. litorale* ex arenosis m. baltici, in insula Osilia et pr. Riga, quod C. A. 

 Meyer imo pro var. A. Wulfeniani in herb, habuit: radix arenam longe prorepens; cauli- 

 culi adscendentes, steriles prostrati foliis late spatliulatis subrosulatis ; filamenta longiora 

 ala altiori bidentata , breviora basi auriculis 2 filamentum fere subaequantibus , ut in A. 

 vernali Rchb. f. 4274, nec ut in A. arenario ibid. fig. c; semina vix marginata, in utroque 

 loculo solitaria. 



Alyssum andinum. * 



Habitus A. montani, sed propter structuram filamentorum sectione diversum et magis 

 A. MüUeri Boiss. et A. armeniaco Boiss. affine. Dense caespitosum , plus minus villosum 

 et incanum, cauliculis e radice crassa plurimis floriferis densis suberectis vel adscendentibus 

 3 — 4poll. Folia caulina elliptico-spathulata, maxima 6 : l'/2 lin., infima et surculorum ste- 

 rilium breviora imbricata, stellato-pilosa; in margine foliorum superiorum et in pedicellis 



