Flora Caucasi. 



105 



Alyssum parviflorum M. B. 1819. 



Ad fl. Samur pr. Kürgüll inter 1050 et 1000 hex. 14 Jiil. legi plantam fr. semima- 

 turis, exacte eandem ac specc. iberica in lierb. M. Bieb. a Fischer 1817 sine nomine inissa 

 et A. micropetalum Hort. Berel, e seminibus Fischerianis educatum in herb. Chamissonis. 

 A. micropetalum Dec. 1821 ex icône Deless. tab. 39 quidpiam differt silicnlis immaturis 

 majoribus lin. medio minus convexis et pedicellis pube tantum stellata tectis. Nostrum 

 ab A. calycino statim in eo dififert, quod in apice racemi longi, licet nondum plene fructi- 

 feri, ne vestigia quidem calycis, petalorum et staminum offerat et siliculas paululum majores 

 iV^ — 1/^, lin. scabriores et opacas in pedicellis valde hirsutis; e descriptione quidem cum 

 A. calycino ß. piptosepalo Meyer commutari posset, sed hoc omnino delendum est, propter 

 characteres accidentales cultura statim mutatos et refert formam serotinam saepe rosu- 

 latam et altero anno fructiferam laxe et tenue ramosissimam microphyllam , disseminatione 

 iterata non mutatam; similis forma serotina etiam in A. minimo obvenit. 



Alyssum calycinum Dec. 1821. 



Psilonema calycinum C. A. Meyer, planta communissima camporum, annua, facile dig- 

 noscitur filamentis setiformibus, petahs post anthesin albidis, calyce in fructu immature diu 

 persistente, dein vero Semper deciduo, siliculis tenuissime puberulis, tamen non opacis. 



In campis aridis promontorii sept, ad ostiura fl. Kitsch-Malka ait. 400 hex. 30 Jun. 

 (Meyer mss. I, 11); ad fl. Kuban alt. 450 hex. 17 Jul. desiccatum, fr. maturis sine calyce 

 (Meyer n. 1605, herb, et mss. I, G8); ad fl. Kefar Abasechiae 2 Jun. fr. mat. (Kolenati!); 

 legi ad fl. Ardon infra Misurtzy ait. 500 hex. 21 Majo flor. , nec non in promont, orientali 

 inter Dschungutai et Kutuschi in monte albo, ait. 800 hex. 21 Jun. fl. et fr. Cauc. orient, 

 ad fl. Samur pr. Bäsch Muchach alt. 1050 — 1080 hex. 29 Jul. fl. ult. et fr. mat. legi; in 

 distr. Kuby collibus pr. Muruch alt. 600 hex. 29 Jul. fl. et fr. (Meyer n. 1605 et herb.). 



Alyssum. linifolium Wilkl 1800. 



Meniocus linifolius Dec. silicula planissima polysperma ovali inter reliquas species 

 annuas Alyssi insignis, e campis adjacentibus proserpit secus fl. Ardon ad Unal alt. 420 — 

 480 hex., ubi 21 Majo fl. et fr. legi, nec non secus fl. Sulak ad Eugeniam et imo supra 

 Gimri alt. 500 — 400 hex. declivitatem Dagestaniae interioris intrat, ubi 11 Junio fl. ult. 

 et fr. mat. 



Berteroa mutabilis (Ventenat 1800). 



Facile dignoscitur a В. incana siliculis glabris majoribus, maturis fere 6 lin. longis, 

 3 lin. latis (nec 4 : 2 lin. vel minoribus), etiam in specimine dalmatico (B. procumbens 



Mémoires de l'Acad. Imp. des sciences, Yllnie Série. \^ 



