108 



F. J. Ruprecht. 



iuferius observata. Floret fine Junii et citissime deflorata: fine, rarius jam initio Julii, 

 eodemque tempore saepe fruct. matnris. Dagest. media: supra fontes Ilanchewi in m. 

 Botschog mejer alt. 1660 — 1644 hex. 15 Aug. deflor., scapo semipoUicari , valvulis jam 

 delapsis, dissepimento iV^ lin. vel breviori; eadem sed scapis bipoll., siliculis 2 — 3 lin. in 

 terra argillaceo-schistosa ad summitatem viae inter Aknada et Ratlu Achwach alt. 1590 — 

 1608 hex. 13 Jul. fl. et fr.; inter Ratlu et Chindagh in summitate viae alt. 1497 — 1490 

 hex. 15 Jul. fl. ult. et fr. semimat. , scapis 1 — VA poll. , silic. 2 lin., pilis utplurimum 

 simplicibus marginalibus. Ad fontes Samurae: in m. Djulti-dagh alt. 1674 hex. vel paulo 

 iufra, 20 Jul. defl. fruct. 1 lin. aspermis; prope summitatem jugi Artschi-kala alt. 1800, 

 descendons ad 1650 hex. 19 Jul. defl., fruct. V/^ — 3 lin. in scapo V/^ poll. vel breviori, 

 mixta cum var. globifera et in terra mobili declivitatum abiens in var. laxam densius floc- 

 cosam, cauliculis sterilibus elongatis 1 — 2 poll. scapis 3 poll.; ad originem fl. Djulti-tschai 

 alt. 1430 — 1400 hex., copiose ad ripas et in graminosis, verosimiliter devecta ex altio- 

 ribus, fine Julii deflor. fruct. maturissimis in scapo Зроіі. vel breviori, septo ovato, ovali 

 vel elliptico 2 — 3 lin.; ceterum caudiculi normales brève rosulati, non laxi, sed interdum 

 globiferi. In m. Gudur-dagh alt. 1580 hex. in terra, 27 Jul. defl. fr. mat. 2 lin. in scapo 

 pollicari. In m. Dindidagh alt. 1650 — 1580 hex. terrestris, 10 Jul. fr., eadem ac prior, 

 sed mixta cum ß. psilocarpa. In summitate viae m. Alachundagh alt. 1860 nisi 1780 hex. 

 et paulo inferius 30 Jun. flor. (Chodzko et Scharojan!). Cauc. maxime orient, in alpe 

 Schachdagh substrato humoso haud calcareo, 9 Jun. 1810 fl. et fr. typica non abiens in 

 var. laxam aut globiferam, scapis — 1% poll., fruct. immat. 2 lin. ovatis (Steven 1. c. et 

 in herb. M. Bieb. 1812 missa); ibidem et in alpe Tufandagh alt. 1500 — 1400 hex. 30 et 

 ЗГ Jul. fl. et fr., e Tufand. adest var. tenuifolia florens et var. globifera microcarpa (Meyer 

 n. 1614 et herb, nec non mss. III, 88, ex altiori forte loco, sed certe infra 1700 hex.). — 

 In Ш. Ararat var. laxa flor. 17 Majo 1849 (Bayern!) et ibidem circa fontem Sardar Bulak 

 alt. 1180 hex. fl. primis lectam accepi var. heterophyllam , foliis turionum angustissimis, 

 rosularum duplo latioribus. Karabagh in m. Arekligeduk 9 Jun. fr. mat. foliis subtus den- 

 sius floccosis (Szovits n. 356!). In prov. Bambaki et m. Ilwa,'e specc. flor., vix nostra ß. 

 aut y. (C. Koch!); indicatur in m. Alaghös (Abich ex Bunge): ibidem supra Kasafar et in 

 planitie alta Abaran, nec non supra lacum Goktscha pr. Jelenowka (Seidlitz). 



ß. psilocarpa*, germine deflorato glaberrimo; folia minus rigida obscurius carinata, 

 margine non manifeste ciliata propter pilos simplices longos parcos, praevalent pili brevi- 

 ores furcato-ramulosi. Forma notabilis, sed ex uno tantum spec. deflorato mihi nota, re- 

 porta in m. Dindidagh inter D. bruniaefoliam typicam (vide supra). 



y. D. ericaefolia Steven! 1812 in saxis alp. Schachdagh substrato calcareo! fl. 9 Jun. 

 1810; non differt a D. bruniaefolia nisi glabritie non solum silicularum, sed etiam calycis, 

 pedicellorum et scapi, ideoque diversa a forma praecedente ß. Spécimen Stevern in herb. 

 M. Bieb. flor. ultimis et fr. immat. exacte refert var. laxam D. bruniaefoliae et ab hac 

 minus recedit, quam ß. Steven adhuc distinguit: siliculis non subinflatis, pedicellis lougi- 



