Floea Caucasi. 



119 



пес in lamina pilis longis tecta sunt, quod saepissime in D. lapponica, at nnmquam in D. 

 Fladnizensi observatur; sed vereor, ne interdum indumentum idem sit. D. lactea Meyer! 

 in Fl. Alt. (an etiam lenensis Adami?) foliis glabris margine pectinato-ciliatis , pedicellis 

 1 lin. et fructibus ovatis (2 : 1 lin.), in Caucaso formis simillimis repetitur. 



Longe vero diversa a D. siliquosa est D. rupestris R. Brown. Hort. Kew 1812; 

 Meyer! Animad. hört. Petrop. V, 1839, p. 34, in liorto Mosq. jam 1812 nisi prius culta 

 et nunc in hortis communis, insignis calyce diu persistente, fructibus oblongo-ovalibus ob- 

 tusis stylosis, scapo cum pedicellis hispidis et hirtis: pilis longis rigidis simplicibus, pl. min. 

 crebre mixtis cum brevioribus furcatis et ramosis ; hujus reperi in herbariis rarissima 

 vestigia adhuc confirmanda, helvetica et carpathica, fructibus brève hispidulis, omnino con- 

 formia cum D. rupestri Rchb. fig. 4245. Non est D. rupestris Fries Summa et herb, 

 norm. ѴІП, 22 sub D. laxa Lindblom, proxima quidem, sed praecipue diversa habitu ro- 

 bustiori ad D. hirtam Dovrensem accedente, ut VIII, 23: D. scandinavica Lindb. e Dovre 

 Norvegiae. D. rupestris Vahl 1845 in "Fl. Dan. tab. 2421 e Grönlandia, propter fructus 

 acuminatos D. hirtae diversa est a D. rupestri nostra, cui maxime convenit D. corymbosa 

 Fl. Dan. tab. 2418 e Grönlandia. R. Brown in hört. Kew citat: D. hirtam Smith 1804 

 in Engl. Bot. tab. 1338 e m. Ben Lawers Scotiae, plantara rarissimam Lindbiomio et mihi 

 deficientem, in Bentham Handb. Brit. Fl. 1865, I, p. 71, fig. 88 nimis dirainuta exhibitam; 

 sed in Engl. Bot. calyx manifeste persistens depingitur sub fructu immaturo obtuso et scapi 

 hispidi, fructus vero piUs furcatis pubescentes describuntur. D. rupestris ß. altaica Meyer 

 in Fl. Alt. (icon tab. 260 nimis minuta) omnino proxima est, sed propter fructus corym- 

 boso-congestos aliaque ut D. altaica Bunge 1841 merito separata. 



In rupibus schistosis vel calcareis jugorum celsissimorum Caucasi fere totius ; incipit 

 in regione supranivaH: supra limitem vegetationis caespitosae, alt. 1940 et 1880 hex. vel 

 inferius, formis anomalis; inde usque ad 1400 hex. praecipue varr. brachycarpae diversae, 

 rarius typica, quae potissimum inter 1200 — 1000 hex., rarissime inferius v. g. ad 800 

 hex. (in prom. Elbrus) et fere ad 700 hex. (Terek); deest in rup. prom. Beschtau, nondum 

 reportata e m. Kasbek et alpibus Suaniae. Floret in demissis a medio vel fine Maji, in 

 altioribus serius usque ad finem Aug, et serotina med. Sept. ; sed in multis locis jam deflo- 

 rata initio vel fine Julii; fructus maturi ab init. vel medio Jul. vel serius, supramaturi in- 

 terdum jam fine Julii, valvulis delapsis; scapi cum septis non raro restant in annum se- 

 quentem. 



Spec. Frequens in regione alpina et subalp. totius Caucasi alt. 1600 — 800 hex. 

 (Meyer n. 1619). In m. Elbrus usque ad 1666 hex. 10 Jul., in rupibus montium nigro- 

 rum alt. 1433 hex. 7 Jul. et in rup. montis Pagun 14 Jul. (Meyer herb, et mss. I, 31): 

 fl. et fr. mat. typica scapo subfurcato, sed fruct. interdum basi latioribus aut brevioribus 

 3 lin., aut var. nudiscapa; in omnibus vero folia homotricha: pilis ramosis. Observata 

 tantum, nec collecta: ad fl. Kassaut alt. 800 — 1000 hex. 3 Jul; versus fontes fl. Malka 

 alt. 1333 hex. 8 Jul.; in fissuris rupium m. Elbrus e regione fl. Malka, versus terminum 



