Floea Caucasi. 



123 



Draba incana L. 



D. incana ß. hebecarpa Linclblom 1839, sive forma in Suecia commimissima «siliculis 

 incanis» Linné Fl. Suec, sive D. confusa Ehrh. 1792, Decand. (non Rchb.) Planta cau- 

 casica satis rara pl. min. a typica recedit; Ehrhardtiana upsaliensis stylo subnullo fere ab 

 omnibus ceteris, etiam borealibus, differt. 



Cane, occid: in montibns versus fl. Malka et in ripa ejus glareosa ad pedem m. El- 

 brus, alt. 1333 hex. 8 et 11 Jul. fl. ult. et fr. fere maturis (Meyer s. n. 1620, herb, et 

 mss. I, 34, 55): caulis simiilicissimus strictus, secundo anno florens, folia radie, plurima 

 exsiccata, rosulae steriles nullae; folia caulina vix %poll. brève serrulata, flores parvi 1 lin., 

 fr. 2V2 — 3 lin. quidpiam compressi et undulati. Ad fl. Ardon circa ostium fl. Sadon, ,alt. 

 540 hex. 21 Majo forma grandiflora; nec non ad fl. Terek pr. Balta, ait. 450 hex. sub- 

 strato calcareo, 14 Majo legi fl. primis, foliis magnis, radie, subpolliearibus, eaulinis bre- 

 vioribus basi latioribus, profunde serratis;- caulis superne ramosus vel radix jam biceps, 

 sine rosulis sterilibus; fruetus juniores (Ardon) 4 lin. torti, stylo % l^n-î flores magni ut in 

 planta upsaliensi Herb. norm. V, 14 et lapponica; folia caulina fere D. contortae, numerosa 

 quidem, sed non imbricata; ex alp. Daliuriae adest similior. Salatavia in sumraitate viae 

 m. Chyrki, ait. 1280 hex. substrato parce calcareo, 4 Jul. fl. et fr. juv, legit Owerin! for- 

 mam a basi ramosissimam, foliis rad. pollicaribus, annotinis subnullis, eaulinis paucis, om- 

 nibus profunde serratis, fr. juvenilibus ЗУ2 lin.; haec aeeedit ad plantam ex m. Alatau et 

 Tarbagatai Sibir. occid. merid. In alpe Schachdagh 9 Jun. siliculis pubescentibus non- 

 nihil tortis (Steven 1812 pro D. incana Willd.); M. Bieberstein in Suppl. 1819 p. 429 ex 

 specimine Steveni «ad fl. Jueharibasch» leeto et misso monet, silieulas convexas esse; rê- 

 vera fr. 3 — 4 lin. quasi inflati, sed anomali seminibus abortivis, Stylus tennis Уз lin. stig- 

 mate latiore capitato, flores ultimi parvi, caulis ramosus, folia caulina paiica. Cum hoc 

 multum convenit spécimen ex eodem loco, ait. 1400 hex. substrato parce calcareo, 30 Jul. 

 fl. ult. et fr. fere mat. (Meyer s. n. 1620, herb, et mss. III, 83), sed siliculae seminiferae, 

 compressae, radix triennis cum scapis 3 annotinis residuis et rosulis 6 sterihbus anno se- 

 quente floriferis: foliis 2 lin. longis lanceolatis integerrimis stellato-pilosis , non hirsutis ut 

 saepè in D. contorta e Revalia. Planta Steveni supra descripta a Deeandollio 1821 tantum 

 ex Supplem. M. Bieb. citatur, secus pro ß. paucifolia sua liabuisset, eoutra sub D. contorta 

 Ehrh. habuit aliam caueasieam a Stevenio, fructibus contortis glabris, qualem e Caucaso 

 nondum vidi. 



Draba nemorosa L. 



Forma a. hebecarpa Lindbl. in Suecia frequentier quam ß., hinc typica, sive D. ne- 

 moralis Ehrh. 1792, in Caucaso multo rarior est et tune saepe mixta cum vulgatiori ß. 

 leiocarpa Lindbl., sive D. lutea Gilibert 1782, Decand. 



