132 



F. J. Ruprecht, 



talis aureis latis bilinealibus. Parum tantum ab hac differt I. araratica* caule 4 — 6 

 pollicari adscendente et foliis sat dense piloso-pubescentibus ; lecta floribus primis ad pedem 

 colli majoris araratici a D. Chodzko et Scharojan. Tertia species affinis est I. frigida 

 Boiss.! ex alpibus Ciliciae, propter babitum, flores speciosos, germina velutina etc., sed 

 folia latiora, versus basin sensim latiora, auriculae minus acutae; fructus ceterum multum 

 diversi ab I. alpina. 



Isatis reticulata C. A. Meyer. 



I. reticulata Meyer in Beitr. Pflanz. Russ. VI. (1849) p. 52. Prope pagum Kasbek 

 alt. 900 hex. 10 Aug. defl. fr. mat. (Kolenati! pl. exs. n. 2223; spécimen unicum legit, 

 superflue pro I. caucasica memoratum solo nomine in ejus Reise 1858, p. 271). 



Radix crassa biennis nisi perennis. Gaulis fere 4 ped., superne corymboso-ramosus. 

 Folia integerrima, radicalia (an ejusdem plantae?) tenue membranacea, venulis ultimis inter 

 anastomoses divaricato-ramosis clavulatis, ceterum utrinque pilosa et in margine dense et 

 brève ciliata, longe petiolata; lamina oblonga, 8poll. longa: iVg— 2poll. lata; caulina media 

 sagittata , auriculis rotundatis , superiorum acutis. Germina glaberrima mox post flores- 

 centiam reticulata. Fructus maturi lin. longi: ZV^ lin. lati, alii paulo minores, omnes 

 glaberrimi pallidi, oblongo-ovales, apice vix dilatati, minime truncati; loculus intus 1 lineâ 

 latior , extus area oblonga laevigata ab alis separata , nervo suturali et aliquot transversa- 

 libus! percursa aeque prominulis et sat crassis; ala crassissime fungosa, extus venulis pro- 

 minulis distinctissime reticulata. Propter formam fructus ab auctore comparatur cum 1. 

 alpina All. , sed differt ala magis incrassata usque ad marginem obtuse carinatum , in sec- 

 tione transversali fructus subdeltoidea vel subaequaliter triangulari, angustiore quam lo- 

 culus; in I. alpina (ex Aprutiis solum Meyero nota) ala versus marginem explanata sub- 

 foliacea latior quam loculus , superficies inter reticulum obsoletum non punctata , fructus 

 ceterum distincte obovatus , area majore sine nervis transversalibus. Mihi etiam propter 

 staturam , indumentum et folia radicalia nulla vera affinitas cum I. alpina subesse videtur, 

 potius cum speciebus quibusdam I. tinctoriae subsumtis , praecipue I. praecoci , a quibus 

 omnibus multum differt nervis crassis in area transversalibus et fere divaricatis , ut in I. 

 latisiliqua, psilocarpa Led. et Steveniana Trautv. (e §. Samaroideis) , a quibus ala crassis- 

 sima fungosa differt, 



I. tinctoria L. manifeste sistit titulum generalem novum pro formis duabus antiquitus 

 distinctis a Fuchsio 1542, Trago, C. Bauhino et aliis patribus, seil. a. I. sylvestrem, plan- 

 tam spontaneam hirsutulam angustifoliam e Tübingen (Fuchs) , Kreuznach inter et Meisen- 

 heim (Tragus) etc. — ß. I. sativam, glaberrimam et latifoliam, ante introductionem Indigoferae 

 multis Germaniae locis cultam v. g. Erfurti (Fuchs), solam ad tingendum aptam, in agris 

 siccis et exhaustis in I. sylvestrem interdum transmutatam et rejectam inutilem. Utraque 

 convenit in eo , quod fructus plene maturi nigrescant et versus basin sensim angustiores, 

 hinc pl. min. cuneati sint et alae intus fungosae; nota essentialis et constans est: area sub- 



