138 



F. J. RüPEECHT. 



RESEDACEAE. 



Reseda lutea L. 



In promont. bor. occid. ad fl. Kuban, non longe a catarracta, alt. 300 — 450 hex. 

 17 Juli fl. et fere fr. mat. (Meyer n. 1702, herb, et mss. I, 68). Ad ripas Araguae pr. 

 Passanaur alt. 525 — 550 hex. 12 Sept. defl. fr. mat. (Ovverin!). Dagestania: inter 

 Gimri et ostium fl. Koissu, alt. 250 — 1G5 hex. 10 Jun. legi fl. et fr. Cartilinia: non 

 longe a fl. Ksani, in arenosis montanis ad castellum Zichesire, 3 Majo 1772 flor. (R. odo- 

 rata Güld.! I, 422). 



Reseda globulosa Fischer et Meyer 1837. 



Ad fl. Ardon copiose in rupibus alt. 420 hex. 4 Sept. fl. ult. et fr. mat.; vidi jam 

 flne Maji ibidem inter Unal et Misurtzy alt. 460 — 500 hex. in rupibus. Dagestania 

 interior: prov. Gumbet, inter Danuch et Arguani alt. 892 — 820 hex. 27 Jul. fl. et fr. 

 (Owerin!); prov. Koissubu , supra Gimri alt. 500 — 400 hex., nec non inter Gimri et 

 ostium fl. Koissu alt. 250 — 165 hex. 10, 11 Jun. legi fl. et fr. fere mat. — Détecta fuit 

 in prov. Schirwan et Talysch nec non in prov. Karabagh in campis ad fl. Terter (Hohen- 

 acker!); serius leg. Frick ad fl. Chram pr. coloniam Catherinae et Wittmann pr. Tiflis ad 

 sinistram Cyri in siccis calcareis, Jun. et Jul. flor.; in Armenia bor. (sec. С. Koch in 

 Linnaea 1841). 



CISTINEAE. 



Helianthemum italicum Eeichb. 



Planta caucasica hucusque pro H. alpestri Rchb. habita, vel etiam H. oelandico Whbg. 

 subscripta, ab utrisque diversa est et tantum propter synonymiam difficilis. Maxime con- 

 venit cum H. italico Rchb. Fl. germ. excurs. 1832 ePedemontio; ejus iconogr. flg. 4532 

 (folia solito angustiora) cum observ., sed non Fl. exsicc. n. 2263 e Verona. Vidi a Cesatio 

 e montibus Lariensibus, a Grisebachio ex alp. Delphinatus pr. Briançon et a Gianinio ex alp. 

 apuanis, plantas simillimas caucasicis, quibus pariter pedunculi fructiferi divergenti-adscen- 

 dentes sigmoidei et sepala saepe accessoria 2 linearia. Bertolonius 1842 perperam iterum 

 confudit cum H. alpestri et H. oelandico , atque pro lusu grandiori villosiori australi et 

 infraalpino consideravit , ne varietatis quidem titulo digno. H. italicum Dunal in Decand. 



I 



