146 



F. J. Ruprecht. 



V. ambigua W. K. (glabrescens) a V. purpurea facile dignoscitur in statu fructifero : 

 capsulis pubescentibus et seminibus non purpureis, in statu florifero: rostello styli manifesto 

 recurvato-uucinato, floribus pl. min. saturate lilacinis, statione campestri nec subalpino- 

 rupestri, florendi tempore tantura vernali. Valde affinis autem est V. macroeeras Bunge 

 1829 et icon. Fl. alt. tab. 219, quae a V. purpurea tantum differt: floribus violaceis, cal- 

 care (ex icone) albescente et germine ex descriptione puberulo (in flore glaberrimum video); 

 sepala, calcar et stipulae in specc. grandifloris V. purpureae ejusdem formae et longitudi- 

 nis sunt. 



In toto fere Caucaso, praecipue substrato calcareo, hinc inde copiosa, in rupestribus 

 et lapidosis, ad vias, saepius in umbrosis quam in äpricis, alt. 400 — ^1 150, raro supra 1300 

 hex. Floret praecipue copiose Majo m. vel in editioribus serius, imo non ante initium Julii, 

 sparsim per totam aestatem usque ad initium Octobris; fructus maturi in planta florifera 

 a medio Aug. vel prius. Cauc. orient, in alpe Schachdagh substrato calcareo sub ipsa 

 nive florens 9 Jun. 1810, hinc verosimile supra 1300 hex. (Steven 1. c. et 2 specc. in herb. 

 M. Bieb.); supra fl. Samur pr. Baschmuchach alt. 1060 hex. in declivitate aprica graminosa 

 singulum tantum spécimen invenire potui 29 Jul. flor. et fr. supramaturo, vix sesquipoUi- 

 care, foliis fere glaberrimis, stipulis sat latis fimbriatis, floribus solito minoribus 4 lin, bar- 

 batis, in vivo fere colore V. palustris, hinc magis roseis, quam saturate purpureis. Promont. 

 boreali-orient. inter Kutuschi et Dschungutai, seil, in m. albo alt. 800 hex. in rupestribus 

 apricis substrato calcareo, 21 Jun. flor. et fr. supramat. unicum spécimen legi, recedens 

 calcare tenuissimo vix '/2 Ип. lato, petalis angustioribus (5 : l'/i lin.), stigma ceterum nor- 

 male; supra Gimri alt. 935 — 920 vidi 10 Jun. In andibus semper substrato calcareo legit 

 D. Owerin, seil. Gumbeticis pr. Danuch alt. 891 hex. 26 Jul. flor. fere glaberrimam; Sala- 

 tavia in convalle inter Chenakoi-tau et Antschi-mejer alt. 1 157 hex. 24 Jul. spécimen deflor. 

 semimaturum foliis profunde cordatis liirtulis facie V. umbrosae, sed crassis; copiose vero 

 in declivitate australi m. Chenakoi-tau infra 1385 hex. 4 Jul. optime florens, fere semper 

 glaberrima, valde variabilis: statura 1V2 — 8 pollicari, rhizomate in vegetis crassiore, stipu- 

 lis pl. minus copiose ciliatis, parte libéra semper angustis, petiolis brevibus vel longis, fo- 

 liis minoribus vel majoribus, maximis subpollicaribus, basi saepe profunde cordatis, floribus 

 (cum calcare) 5 — 9 lin., petalis 4 — 7 hn. sat latis apice distincte emarginatis praecipue in 

 vegetis, calcare lin. angusto vel 1 lin. crasso apice dilatato; sepala acuta, sed quaedam 

 in eodem flore late linearia obtusa. Dagestania media: vidi 6 Jul. pr. Chuschtada alt. 

 870 hex. et 7 Jul. flor. inter Tindi et Aknada alt. 850 — 860; ad fl. Ilanchewi in rupib. 

 umbrosis alt. c. 1000 hex. copiose usque ad vias lapidosas pr. Eschituel alt. 900 — 925 

 hex. 13 et 17 Aug. legi glaberrimam fr. mat. et rarius flor. hirtulam; in hoc loco cum 

 V. umbrosa mixtim crevit et folia similia profunde cordata subinde obtulit, tamen in statu 

 quoque sterili facile ab ea distinguebatur. Dido: inter Schauri et Kidero alt. 900 — 950 

 hex. 18 Aug. flor. barbatis et fr. mat. legi; vidi 19 Aug. inter Ilboch et Chidjawali in via 

 ad Chupro alt. 975 — 950 hex.; Kaputscha supra Beshita et 11 00 hex. 10 Aug. legi 4 poll. 



