l 



148 F. J. Ruprecht. 



tia Patrum = Melanion Tlieophr. Violae acaiiles, stigmate distincte rostellato. Capsula 

 hirto-puberula. Herba plerumque hirsuta. Rhizoma primarium crassum cicatricosum. V. 

 ambigua W. K., hirta L., collina Bess., alba Besser! , odorata L., suavis M. B. § 3. Cla- 

 dosion * s. Л'"іо1ае caulesceiites, stylo apice haud vel evidenter uucinato. Capsula unacum 

 herba glabra vel (in Y. rupestri) brevissime puberula. Pedunculi apice bibracteati. Sepala 

 acuminata. Flores inodori (excl. V. mirabili anomala). V. canina lactea, et affines. § 4. Di- 

 schidium Giiigins 1824. V. biflora. § 5. Jacea Patrum = Melanion Gingins 1824. V. 

 tricolor et affines. — Reliquae sectiones in Caucase desunt. 



Viola ignobilis *. 



In pratis subalpinis et declivibus apricis m. Gudgora, copiose pr. Kaischaur ait. 

 910 — 950, rarius 1000 hex., cum Potentilla micrantha, 11 Majo legi floribus primis. 

 Verosimiliter quoque alibi, sed jam deflorata et hinc praetervisa. Spécimen florigerum adest 

 e prov. Karadagh Persiae bor. m. Aprili lectum, vix nisi petaJis parce barbatis, foliis paulo 

 profundius cordatis et forte defectu stolonis diversum. 



Habitus V. suavis minoris, sed stigma V. purpureae. Rhizoma adultum sat crassum 

 aetate squamoso-dentatum, non raro jam sub anthesi stoloniferum, sarmentis (stolonibus 

 supraterraneis) firmis per intervalla articulato- stipulatis. Stipulae ovatae acutae 1 lin. latae, 

 margine ciliis simplicibus glanduloso-capitatis, ceterum albae vel viridulae glabrae. Petioli 

 scapo breviores, rarius subaequilongi filiformes apice non dilatati, foliorum praecipue serio- 

 rum retrorsum hirti! Folia cordato-reniformia, apice interdum protracto brève et latissime 

 cordata, ad sinum basalem non tam profunde excisa ut in V. umbrosa, margine crenata: crenis 

 conniventibus copiosis regularibus, maxima 8 — 1 1 lin. longa et aequilata, saepe vero duplo 

 minora, interdum tantum 3 lin., ceterum glaberrima elevato-punctulata vel seriora hinc 

 inde brevissime hirtula. Scapi floriferi 3 poil, vel breviores, glaberrimi vel parce retrorsum 

 hirtuli, medio vel infra medium bracteali. Flores relative sat magni, cum calcare 6 — 7 lin., 

 sed variant in specim. minoribus 4—5 lin., in vivo lilacini odore nullo gmt rarius debili. 

 Calycis appendices interdum margine hirtulae, sepala inaequalia latiora vel angustiora, 

 acuta vel obtusa, margine interdum scarioso, 2 — 2'/2 lin. longa, interdum manifeste tri- 

 nervia. Petala pl. min. angustata, integerrima vel minuta crenulata vel truncato-retusa, 

 lateralia semper! eberbia, inferius latissimum profunde emargiuatum interdum fere bifidum. 

 Calcar rectum 1 lin., variât tenue vel crassius. Stylus fere lineam longus, sursum sensim 

 €t parum dilatatus, apice haud uncinatus sed angulo recto fractus, rostello brevissime, hinc 

 species ad §. Psilosion, salvo fructu adhuc ignoto, referenda. 



Optime dilïert a V. purpurea in eadem regione, sed haud mixtim crescente: stolonibus, 

 colore florum, defectu odoris et barbae, calcare breviore apice non curvulo neque magis 

 incrassato, foliis etiam serioribus nequaquan oblonge -cordatis, petiolis retrorsum hirtis, 

 stipulis brevioribus et latioribus. Forsan varietas subalpina minor V. suavis M. В., sed nimis 



