Floea Caücasi. 



151 



adest vero Tiflisi V. odorata glabrifolia minus typica, floribus saturate coeruleis periodice 

 iiiodoris. 



V. suavis M. Bieb. 1819 et herb, diversa proposita fuit a V. odorata «floribus palli- 

 dioribus ad '/3 vel usque albis, stipulis angustioribus lanceolatis subulatis»; e pomariis et 

 sepibus Ucraniae pr. Charcow habuit M. В., non e Tauria vel Caucaso. Rchb. fig 4495, sed 

 flores intus non albi; planta silesiaca in horto culta exacte illustrata a Koch 1845 in Sturm 

 fasc. 89, Differentiae aliae a V. odorata, quas Bieberstein in Supplem. proposuit, scilicet: 

 folia primigena exactius reniformia, non renil'ormi-cordata, pallidius viridia, parcius pube- 

 rula, flores dimidio majores, satis clare probant, V. odoratam M. Bieb. non esse genuinam, 

 quod etiam verbis suspectis «calyces V. odoratae obtusi parce pubescentes, coroUa violacea 

 fundo albo», et magis adhuc herbario ejus conflrmatur, ubi sub V. odorata asservantiir 

 specc. caucasica a Wilhelms 1809 et 1812 accepta, ad V. Besseri sequentem pertinentia. 

 In Tauria V. suaveni a V. odorata distinguere non potuit Steven 1857, sed diu antehac e 

 Tauria distribuit 1) V. odoratam hirtam s. hirsutam (conf. Ledeb. Fl. Ross.), cujus spéci- 

 men ex Alupka adest in herb. M. Bieb. sub V. odorata, quod V. Besseri videtur, et 2) V. 

 odoratam ß. glabriorem, quae V. odorata vera nisi V. suavis. Ekcludenda est a V. odorata: 

 ß. major M. B. 1808, n. 428 et herb., e sylvis Tauriae sub arboribus, propter folia anno- 

 tina basilaria magna longissime petiolata hirsuta V. hirtae similia, nec foliis adultis brevio- 

 ribus V. odoratae (conf. Rchb. fig 4498) et ramos laterales florigeros non bene stolonibus 

 aequiparaudos; a V. Besseri discedit calyce glaberrimo et, foliis novellis in eadem planta 

 florigera glabrioribus brevioribus rotundatis. 



Violae odoratae aut V. suavi proxime accedit spécimen foliis reniformibus tenuibus 

 sine stolonibus lect. 30 Jul. omnino sterile, in lapidosis umbrosis decliv. australis Caucasi in 

 valle Muchach ad pedem m. Dindidagh ait. 650 — 700 hex. Specimina foliis similibus legi 

 in umbrosis m. Kodshori pr. Tiflis, ait. 660 — 640 hex. 3 Majo florifera stolonibus filifor- 

 mibus jam munita, haec planta aut V. suavis, aut V. Wiedemanni varietas esse videtur; 

 capsula junior dense puberula. Propter stolones aestivales filiformes ad hanc accedunt 

 specc. fructibus hirto-puberulis lecta a D. Owerin 24 Jun. in sylvis pr. Weden ait. 390 

 hex. et simillimum a Höft't pr. Pjätigorsk foliis stolonum aestivalium cordatis; utraque vero 

 foliis sat dense pubescentibus ovatis non bene cum V. odorata aut suavi convenit et insuper 

 stolonibus filiformibus longissimis differt, planta fere eadem at leiocarpa e m. Maschuka 

 memorata sub V. hirta supra p. 149. 



Viola Besseri *. 



Pars hujus in promontoriis caucacicis communissimae speciei, a Bessero primum et 

 optime distinctae, sed sub nomine aequivoco propositae, est V. alba Besseri 1809, bene 

 diversa a V. alba Hort, sive V. martia alba С. Bauh. a V. odorata exorta: foliis glabri- 

 usculis, radicalibus cordato-reniformibus, sarmentorum cordato-triangulis acutis, sarmentis 



