152 



F. J. Ruprecht. 



simul cum matre (in V. odorata vero sequenti tantum anno) floriferis. Eadem V. odorata ß. 

 alba (vix WiUd.) Rchb. fig. 4498 foliis annotinis characteristicis longe petiolatis cordatis. 

 V. alba Besser! iterum restituta a Koch in Synopsi edit. 2, 1843, et planta vernalis e Vo- 

 gesis bene illustrata 1845 in Sturm fasc. 89: foliis V. hirtae ovatis acuminatis basi cor- 

 datis, aestivalibus et surculoriim triangularibus basi parum cordatis fere truncatis, sarmentis 

 in axilla füliorum inferiorum floriferis, floribus longe pedicellatis apetalis, stipulis lanceolatis 

 sursum sensim attenuatis, V. odorata dimidio angustioribus, calcariis staminum linearibus 

 angustioribus fere rectis, nec crassis sigmoideo-curvatis. 



V. Besseri trans Cyrum supra Tiflis communis in fruticetis montosis umbrosis et ru- 

 pestribus alt. 350 — 730 hex., jam ab initio Martii vel a medio Aprilis flores odoratos 

 plerumque purpureo-violaceos intus ex dimidia parte albos evolvit, sed in eodem loco co- 

 rolla interdum ex toto alba excepto calcare purpurasceuti-roseo, hanc ultimam formam pro 

 geuuina V. alba Besseri habeo, interdum acutisepala et minus odora, ceterum vero vix di- 

 versa a forma purpureo-violacea; utriusque folia annotina sub anthesi persistentia non 

 marcida, plerumque purpurascentia firma, Semper hirsuta pilis sat longis, novella profundius 

 viridia quam aliarum specierum, interdum glabrescentia, sed petiolis pariter retrorsum 

 hirsutis; sepala margine non hyalino glaberrimo ut V. odoratae, sed margine viridi ciliato 

 (quod etiam in V. alba carniolica Rchb. exsicc); capsula residua dense hirsuta; sarmenta 

 interdum triflora prostrata arrhiza, cauliculum mentientia, sed saepe nondum evoluta in 

 planta florifera. V. odorata, characteribus jam datis facile differt, folia annotina sub an- 

 thesi raro praesentia alius formae, obtusa ovalia. Sed in eodem loco interdum tertia species 

 crescit, transitum mentiens, quae forte forma coriacea V. suavis et a V. Besseri dififert: 

 foliis brevioribus obtusis ideoque subreniformibus, glabris vel saltem minus hirsutis et se- 

 palis margine glabris hyalinis ut V, odoratae; flores ex dimidio albidi, superne pallide lila- 

 cini, folia firmiora quam V. suavis et minora, annotina corrugata, stolones sub anthesi 

 nondum evoluti; ulterius examinanda. 



In promontorio extimo ad monasterium Martkobi alt. c. 600 hex. medio Aprili flori- 

 bus primis purpureo-violaceis cum V. odorata legi. In sylvis mont. Suramensium supra 

 Malitzkaja alt. 350 — 47 0 hex. 6 Nov. legi parce sarmentis floriferis, floribus purpureo- 

 violaceis inodoris imberbibus, sepalis margine fere glabris et aliud spécimen flore pariter 

 inodoro sed barbato, sepalis margine dense ciliatis, stolone brevi, capsula hirsuta. Eadem 

 sarmentosa in sylva pr. Kutais 15 Nov. flore serotino, aut pctius praematuro vernali, sepa- 

 lis dense ciliatis. Vidi eandem speciem e m. Beschtau a Wilhelms et specc. Adamiana si- 

 millima tauricis Stevenianis (in herb. M. Bieb. et Chamissonis) pro V. odorata hirsuta 

 missis. Eadem transcaucasica (Helenendorf) variât hirsuta vel (Viola forsan n. sp. Hohen- 

 acker) glabriuscula, cum vel absque stolonibus, etiam flore albo; Lenkoran (Hohen.), Astra- 

 bad (Bunge pro V. armeniaca Boiss., sed stolonifera, sepalis ciliatis, foliis annotinis nullis). 



V. sarmentosa M. Bieb. 1808 n. 430 «e cryptis alpium Cauc.» est species mixta et 

 confuse expostta, hinc nulla prioritate gaudet. Spécimen originale in herb. "Willdenowii a 



