156 



F. J. Ruprecht. 



Observ. Viola elatior Fries crescit in prom. sept, ad m. Maschuka (Hofft!); in Car- 

 tiliniae circulo Gori pr. Akanka, Junio defl., fr. partim mat. (Frick!). An huc? V. elata 

 Güld. I, 421 et mss. solum nomen, e Cachetia ad fi. Ilto pr. Achmeti et Matani, 3 April, 

 florens. 



Viola biflora L. caucasica *. 



Jam in Symbol. (1846) p. 223 V. bifloram caucasicam ab eiiropaea typica distinctam 

 exhibui: calcare saepe piloso, sepalis paulo latioribus et minus acutis, margine numquam 

 ciliato-serratis, floribus majoribus, foliis saepe erassioribus ideoque in sicco firmioribus,- 

 rhizomate plerumqiie abbreviato fiibris copiosis fere caespitoso. Haec quoque hodie valent. 



Hinc inde in declivitate boreali Caucasi magni in rupibus et lapidosis humentibus reg, 

 alpinae alt. 1600 hex. et sylvaticae alt. non infra 660 hex., locis valde umbrosis tenuifolia. 

 Cauc. occid. in alpinis ad pedem m. Elbrus e regione fl. Malka, alt. 1600 et infra, 9 et 10 

 Jul. flor., nec non in m. Jungusché alt. 1433 hex. 7 Jul. flor. (Meyer n. 1711 herb, et 

 mss. I, 30, 36, 56); 13 Jul. in m. nigris adjacentibus alt. 1330 hex. (Meyer mss. I, 262). 

 Ad fl. Terek in rupib. pr. pag. Kasbek et inferius versus Darial inter 920 et 660 hex. 

 14 Majo flor. legi partim tenuifoliam. Kistetia: in ditione fl. Argun pr. Kei flor. legit 

 Bayern. Tuschetia: inter Zokalto et Schenako ad rupes Alasonii alt. 855 hex. 28 Jul. 

 fruct. vidi. Kaputscha: in rupib. calcar. humidis umbrosis ad fl. Beshita alt. 755 hex. 

 17 Jul. legi tenuifoliam capsulis viduis. In rupibus m. Bogos inter 1500 et 1070 hex. 

 vidi pluribus locis flor. initio Julii. Awaria: in rupib. alpin, planitiei elatae Tala Kori alt. 

 1390 — 1400 hex. 2 Jul. flor, legi. Salatavia: copiosa in cacumine minori m. Chenakoi- 

 tau alt. 1320 hex. 3 Jul. flor. et in valle adjacente versus m. Antschi-mejer alt. 1157 hex. 

 24 Jul. deflor. legit Owerin. Cauc. orient, frequens in alpinis circa fontes rivi Juchari- 

 basch, Jun. flor. (Steven! 1812, M. Bieb. 1819, p. 167); in alpe Schachdagh inter 1380— 

 1500 hex. et Tufandagh infra 1600 hex. 30, 31 Jul. flor. (Meyer herb, et mss. III 82, 

 88). — Karabagh: copiosa in reg. alp. m. Kaepesdagh 27 Jun. flor. (Kolenati! Reise 

 1858 pro V. caucasica); alibi in Fl. Orient, nondum reperta (Boiss). 



Viola minuta M. Bieb. reform *. 



Haec species Caucaso magno exclusive propria, propter stipulas superiores folio suo 

 similes, tantum V. cenisiae L. (incl. Valderia Ali. et ComoUia Mass.) affinis est. Specimina 

 grandiflora Л^. minutae cauliculis elongatis foliis laxis subintegerrimis quasi varietatem lu- 

 team V. cenisiae interdum parviflorae referunt et floribus interdum roseis vel purpureo- 

 violaceis fere transitum mentiuntur. Sed V. cenisia Semper flores saturate coeruleos fert, 

 plerumque duplo majores, calcare ornatos duplo tenuiore et fine attenuato, horizontali, nec 

 non folia numquam crenata; inter folia integerrima V. minutae non raro admixta in eadem 

 planta, Semper unum alterumve crenatum invenies. Formas principales très seorsim expono, 

 inter quas transitus manifestes nondum observavi. 



