Floea Caucasi. 



159 



quandoque (V. oreades numquam) caiiles emittit florigeros inferne ad 1^4 Po^^- risque foliatos, 

 e seminibus vero plantae spontaneae educata admodum luxurians magnitudine florum et 

 caulis ramosi, unde valde similis V. grandiflorae L., quae in herbario Linnaeano repraesen- 

 tatur sola V. altaica, si quidem recte indicaverit Gingins (Decand. Prodr.). 



V. grandiflora L. 1767 est planta antiqnitus hortensis grandiflora odoratissima, me- 

 morata in Camerarii horto 1588 p. 178, prius (1583) a Clusio ex eodem liorto descripta 

 et depicta, lutea vel e purpnreo variegata, fide Camerario primitus lutea e montibus Hel- 

 vetiae in hortum translatcà, progenies V. luteae = sudeticae ut plures putant, sed vero- 

 similius V. tricoloris subalpinae Gaiid., ut figura apud Clusium docet; vel utriusque raixta 

 et magis adhuc post a. 1815 cultura solcrti hybridisata per V. altaicam liortensem, quare 

 origo faraosissimae V. grandiflorae liodiernae non facile, nisi forte stipularum forma extri- 

 cari potest. Excludendum syn. apud. Linnaeum citatum: Barrelier icon. 691, 692, quod 

 aperte V. calcaratam flavam et violaceam exprimit; serins (1771) a Linnaeo adjectum syn. 

 Hudsoni ad V. luteam Smith = sudeticam AYilld. pertinens, speciem in imperio rossico 

 nondum observatam. V. grandiflora ex lierb. Breynii, a Biebersteinio memorata, difl^ert a 

 V. oreadi: caule inferne folioso et flore minori et est V. sudetica = lutea, minuta, stipulis 

 tantum bifidis. 



Hinc inde in reg. alpina totius Caucasi, ait. 1200 — 1600 hex. in graminosis et her- 

 bidis usque ad finem vegctationis caespitosae; floret a fine Junii (rarius Maji) saltem ad 

 dimidium Julii; fr. maturi interdura ante medium Julii. Ante 1830 tantum innotuit e Tau- 

 ria merid., ubi in pascuis summorum m. Jaila utraque forma, lutea et violacea promiscue 

 crescit et Junio floret (M. Bieb. 1819 et herb., Steven!), hinc altitudine multo minori, 

 quam ullibi in Caucaso. Cauc. bor. occid. in reg. alp. ait. 1200 — 1600 hex. (Meyer 

 Enum. n. 1712 et herb! specc. 2 — 3 pollic. glabrifolia), seil. 5 Jul. supra fl. Kassaut ait. 

 1080 hex. fl. coeruleis et sulfureis, 6 Jul. parce ait. 1200 hex., 7 Jul. in m. Jungusché! 

 usque ad 1666 hex., 9 Jul. ad pedem m. Elbrus e regione fl. Malka usque ad 1666 hex., 

 13 Jul. in m. nigris ait. 1333 hex. (Meyer mss. I, 22, 24, 30, 36, 262). Suania: ad 

 fontes Zchenis-zchale in reg. alp. m. Tschitcharo, ait. 1200 — 1250 hex. 25 Junio flore 

 utroque (Radde! p. 162 sub V. grandiflora L.). Ossetia: copiose ad limites Digoriae supra 

 Sgit ait. 1300 — 1250 hex. 22 Majo legi promiscue floribus violaceis, luteis et pallidiori- 

 bus fere albis; violacea interdum ludit (nullibi alias in Cauc.) stipulis majoribus 2 lin. latis, 

 omnino ut in V. altaica. Chewsuria: supra lacum Tane ait. 1400 — 1300 hex. sterilem 

 tantum vidi 23 Sept. In m. Bogos copiose legi alt. 1360 — 1600 hex. 8 Jul. flor. luteis et 

 coeruleo- violaceis in eodem loco; folia variant pl. min. dense et brève puberula; flores odo- 

 rati, majores pollicares, calyce У2 poll. interdum purpurascente; calcar non raro 1 — 2 '4 lin. 

 exsertum, variât crassius rectum vel angustius apice curvulo; inlusu longecalcarato quando- 

 que observantur rosulae steriles foliis ovato-rotundatis cum stipulis lanceolatis integris basi 

 attenuatis, haec varietas fallax inter typum crescit. In jugo vicino ad summitatem viae 

 inter Aknada et Ratlu Achwach alt. 1590 — 1608 hex. 13 Jul. vidi flor. luteis, rarius vio- 



