IGO 



F. J. Ruprecht. 



laceis, pari modo ас inter Ratlu et Chindagh ait. 1450 — 1497 hex. 15 Jiil. Awaria: in 

 planitie alta Tala Kori inter Chunsacli et Karata ait. 1350 — 1400 hex. 2 Jul. legi tantum 

 flor. aureis et pallide flavis, calyce 3 lin.; vidi etiam inter Karata et Chuschtada, seil, inter 

 Tlissi et Chondodo ait. c. 1300 hex. in pineto lucido ad finem reg. sylv. 5 Jul. flor. flavis. 

 Cauc. orient.: supra Dindi-tschai ait. 1200 — 1300 hex. 13 Jul. fruct. supramaturis, val- 

 vis 4 lin. non collapsis, dorso rotundatis; in declivitate bor. m. Alachundagh 3 Jul. flore 

 luteo legit D. Chodzko. — Karabagh: in reg. alp. m. Kaepes-dagh 11 Jul. flor. coeruleo- 

 violaceis et copiose 27 Jun. fl. luteis legit Kolenati formam subglabrifoliara. Indicatur in 

 m. Trialethi Didiwakis-mthawi (Abich ex Bunge 1859 pro V. altaica). Adshara: in reg. 

 alp. m. Satzvero 1400 hex. alti 30 Jun. et 9 Jul. legit Szowits (sub n. 142!) luteam, glab- 

 rescentem vel incano-puberulam, appendicibus calycis et stipulis profundius incisis; in m. 

 Dschwaruchto ejusdem tractus ait. 1333 hex. legit Nordmann luteam et (in sicco) roseo- 

 purpuream, calcare tenui vel crasso. 



Viola tricolor L. 



ß. V. arvensis Schmidt 1794 = V. bicolor arvensis C. Bauh. 



Supra fontes Araguae ad vias et in cultis pr. Kaischaur ait. 1000 — 850 hex. 11 

 Majo legi flor. primis, medio Sept. fl. etfr.; ad ripas Araguae pr. Passanaur ait. 550 — 525 

 hex. 12 Sept. flor. serotinis. Ad fl. Terek pr. Balta ait. 423 hex. 13 Aug. fl. et fr.;pr. Lars 

 13 Sept. 1829 vidit Meyer (mss. I, 224). Yiäi 13 Sept, in Pschawia ad pedem m. Bor- 

 balo ait. 1100 — 1130 hex., пес non 12 Aug. in Dido, seil, in via inter Ilboch et Kituri 

 alt. 1120 hex. Ad fl. Samur pr. KirgüU alt. 1010 — 1050 hex. et pr. Basch-Muchach alt. 

 1050 — 1080 hex. 14 Jul. flor. et fr. legi. Cauc. occid.: Letschchum ad fl. Zcheni intèr 

 Muri et Lentechi alt. 250 — 400 hex. med. Jun. (Radde p. 43). Abasechia: ad fl. Selen- 

 tscliuk in promontorio 23 Majo flor. legit Kolenati formam foliis et laciniis stipularum 

 longe lineari-lanceolatis, unde herba fere facie V. declinatae W. Kit. aut V. heterophyllae 

 Bertol., sed corolla parva bicolor V. arvensem indicat. 



y. V. saxatilis Schmidt 1794 e loco classico! magis convenit cum caucasica, quam 

 Rclib. flg. 4519 a. quae foliis latioribus dissimilis. Sepala nostrae ЗУ2 lin., petala superiora 

 4 — 5 lin. in vivo pallide flava, inferiora 3 aurea (crocea); propter folia superiora angusta 

 etiam esset V. tricolor subalpina Gaudin, a D. Reuter missa e Sabaudia, sed flores nostrae 

 numquam violaceo-variegatae. V. saxatilis differt a V. lutea Sm. = sudetica W. stipulis 

 basi profunde pinnatifidis lobo terminali dissimili foliaceo, non palmatifidis: laciniis omnibus 

 subaequalibus linearibus. — Ad fl. Terek inter Darial et Lars, alt. 640 — 540 hex. in 

 rupestribus ad viam, 14 Majo flor. legi. Eandem formam vidi e m. Tschatyrdagh Tauriae, 

 e Rumelia, gub. Poltawa pr. Konstantinograd, et gub. Tschernigoff pr. Nowgorod Sewersk. 



Observ. Viola orthoceras Ledeb. 1842 in Mingrelia quidem indicatur a Stevenio, 

 sed suspicor errore, nam habuit a Nordmanuio, qui in m. Gor Somlia Adshariae 1836 flor. 



