Flora Caucasi. 



161 



legit; jam 1830 reperta in monte vicino Satzvero, initio Julii florens (Szovits n. 189!), in 

 valle Koblian distr. Aclialziche (Abich ex Bunge), пес in Armenia vel alibi. Ledebour cum 

 V. cornuta L. simillima non comppravit, neque differentias exhibuit. Л^. cornuta L. pyre- 

 naica pariter orthoceras est, non raro pedalis evadit et robusta stipulis maximis; pontica 

 plerumque difFert foliis caulinis fere sessilibus ovatis vel basi attenuatis, sed interdum adsunt 

 folia basi cordata in petiolis 4 lin., ut in quibusdam pyrenaicis, in utraque caulis basi ad- 

 scendens; differentiam paulo validiorem exhibent folia superiora magis acuminata profundius 

 dentato-serrata. Capsula paulo major 5 — 6 lin. (nec 3 — 5 lin.), sepalis distincte brevior 

 (in V. cornuta tantum paulo brevior vel aequilonga). Tantum var. pontica V. cornutae esse 

 videtur, ceterum sat memorabilis distributione geographica sua. 



POLTGALACEAE. 



Polygala sibirica L. 



Tantum in promotoriis septemtrion., deest in Transcaucasia et ultra. Cauc. occ. in 

 humidiusculis ad rivulum Kassaut, ait. 700 — 750 hex. 3 Jul. flor. (Meyer n. 889 et 

 herb!). Ad portam Dagestaniae inter Eugeniam et Gimri pluribus locis ait. 500 — 150 

 hex. 9 et 10 Jun. flor. legi vel strictiorem vel laxiorem magis latifoliam; in circulo adja- 

 cente Koissubu, regione Machi infra m. Erpeli 30 Jul. fl. et fr. mat. legit et misit Owerin; 

 ipse in prom. orientali pr. Kutuschi ait. 700 — 750 hex. 22 Jun. flor. legi. 



Polygala supina Schreber var. 



Typica sive P. Gundelsheimeri C. Koch 1846 (in Linnaea XIX p. 60) pontico-arme- 

 uiaca foliis late ellipticis (acutis), in herb. Berol. servata, a Schrebero 1766 tab. 10 de- 

 picta, sed foliis ovalibus obtusis descripta, est P. orientalis supina myrtifolia Tournef. et 

 Buxbaum III (1729), tab. 70 fig. 2 (mala). Ab hac differt P. andrachnoides ЛѴіІкІ. III 

 (1800) p. 875 taurica foliis obtusis (C. Koch ex herb. Willd.). 



Radscha superior copiose pr. Blawardsali in lapidosis declivibus altiorura montium 

 5 Jun. 1847 flor. (Frick n. 915!): racemo multifloro, foliis plerumque parvis condensatis, 

 superioribus obovatis obtusissimis interdum imo subretusis; haec confluit cum taurica in 

 fruticetis montium cretaceorum litoris austr. passim obvia Majo flor. (Pallas in herb. M. Bieb! 

 Steven!), quae pariter ad Schapsugiam adjacentem propagata, ubi supra castellum Ra- 

 jewski pr. Anapa flor. lecta (Lagowski in herb. Trautv.). — Altera forma offert folia tan- 

 tum obtusa, interdum ovali-elliptica, sed non manifeste acuta vel mucronata ut specc. 

 byzantina et fere transit in P. supinam typicam. Lecta versus fontes Cyri ad Urawas pr. 

 Achalziche ait. 760 hex. unde flor. misit Owerin; nec non pr. Atskur in lapidosis herbidis 

 siccis fl. Majo (Wittmanii n. 100). 



Mémoires de l'Acad. Imp. des sciences, Vllrae Serie. 21 



