Floea Caucasi. 



163 



Caucasica in promontoriis viilgatissima in 3 varietates dispesci potest: a. grandi- 

 flora: corolla 4 — 5 lin. alas subaequans; ß. typica s. P. spuria Stev. corolla 3 — ЗУ, lin. 

 alas subaequans; y. subrosulata s. P. hybrida Dec. typica, corolla alis 3 linealibus paulo 

 brevior (vel longior). Flores plerumque roseo-persicini; in a obveniunt saepe albi, sed haud 

 coerulei. 



P. anatolica Boiss. 1854 facile cum P. hybrida a. grandifiora confunditur et forte in 

 illam transit; corolla Ъ^/.^ — 6 lin. alis 4 lin, distincte longior; flores (cum alis) plerumque 

 albidi; stipes germinis et capsulae semper manifestus, sed non ultra V, lin. longus. Talem 

 nondum vidi e Transcaucasia. 



P. nicaeënsis Risso ex Koch 1839 insignis est floribus paucioribus sub anthesi remo- 

 tis!, alis late ovalibus obtusis, 3 — ЗУ2 lin. longis, IV^ — 2 lin. latis; corolla 4 lin. persicina 

 alas distincte superat, quod etiam Koch (Fl. Deutsch.) testatur; in spec. bithynico Thirke- 

 ano stipes capsulae % Ііі^ч licet germen sub anthesi basi sensim atteuuata sessile. Difficile 

 interdum distinguitur a P. hybrida a. grandifiora. 



P. hybridae in P. comosam transitus manifestos nondum vidi. Proxima quidem est et 

 nondum explicata P. comosa grandifiora e ТугоИ austr. pratis pr. Bötzen: bracteis fere 

 2 lin. floribus coeruleis 3 lin. post anthesin remotiusculis; item Genevensis (Coppet) bracteis 

 1 lin. coroUis 3 lin., alis 3 lin. late ovalibus, similis P. nicaeënsi, sed flores non remoti. 

 P. vulgaris et P. amara in Rossia boréales et occidentales sunt, P. hybrida australis et 

 orientalis est; hanc et priores saepe comitatur P. comosa, sed in Sibiria rarescit vel deest. 

 P. hybridae alae manifestissime et crebre venuloso- anastomosantes, haud ita in P. comosa. 

 P. hybrida jam in pinetis pr. Kioviam adesse videtur (P. Wolfgangiana Besser sec. Rogo- 

 wicz); certe crescit in campis ad Borysthenem pr. Alexandrowsk urbem (partim rosulata), 

 in Ucrania cum P. majore, pr. Woronesh; ad Wolgam incipit ab urbe Kasan (Meyer Beitr. 

 IX, 6 et herb.), deorsum frequentia increscit saltem usque Stawropol (rosulata, coerulea et 

 rosea), sed Sareptae jam deest; in Sibiria australiori perfrequens adest et trans Baicalem 

 ad Olekminsk rosulis magnis obvenit (haec forsan P. amara apud Ledeb.). P. comosa variât 

 (Petrop.) bracteis infimis 2 lin. vel (Jeletzk gub. Orel) omnibus 2 lin. sed floribus parvis 

 semper coeruleis; ad Okkam inter Gorbatowa et N. Nowgorod comam amittit, ad Wolgam 

 pr. Simbirsk iterum optima ut in gub. Wjiltka; fere in omnibus his locis venae alarum 

 obscurae non vel rarius anastomosantes. 



Cauc. bor. occid. in subalpinis pr. Narsan fior. primis coeruleis ß. (Steven in h^rb. 



M. Bieb! in Supplem. III, p. 459 memorata 1819 pro P. vulgari); Jessentuki pr. Pjäti- 



gorsk 1 Jul. fior. et fr. misit Owerin a. latifoliam et angustifoliam, alis 4 — 5 lin. purpureo- 



violaceis, sepalis minoribus coeruleis, corolla purpurea non manifeste exserta, germine et 



capsula stipitata; in campis adjac. pr. Madshar, Jul. fior. a. (Hohenacker n. 4430, citata 



sub P. anatolica Boiss.; corolla 4 lin., alae 3 — З^'о lin-); in promontorio Abasechiae ad fi. 



Kefar 2 Juuio fior. et ad fi. Selentschuk 29 Majo fior. a. (Kolenati!): corolla 4У2 — 5 lin. 



* 



