Floea Caucasi. 



167 



etiam post anthesin densissimo non raro comigero; flores 2 lin. vel minores, pl. min. satu- 

 rate coerulei; alae vel capsulam subaequantes (var. microptera) vel post anthesin ad 2/''2 lin. 

 increscentes capsula paulo longiores; rarissime obvenit grandiflora 2.У2 lin. (P. vulgaris 

 Mey.), minus rara floribus ІУ2 lin. et tune alae saepe angustae et venae laterales obscure 

 vel non anastomosantes (P. alpestris Meyer); characteri huic nimium ponderis tribuerunt, 

 negiectis reliquis. P. alpestris Piclib. 1824, I, fig. 45 ex Helvetia differt racemo non densi- 

 floro a caucasicis parvifloris; saepe sub hoc nomine mittuntur formae aîpinae bumiliores 

 aperte in P. amaram abeuntes; magis cum nostra pumila conveniret Rcbb berb. norm. n. 

 451 e Sabaudia et pyrenaica quae in P. vulgarem abire videtur; praecipue vero P. alpicolae 

 grandiflorae similia sunt specc. Oenopontina in ericetis m. Ritten, ita ut quaeri possit 

 P. vulgaris y. alpestris Koch 1839, excl. tamen syn. Tauschii, quod fide spec. orig. in coll. 

 édita, ad P. comosam var. prostratam Koch humiliorem pertinet et non in Sudetis lecta fuit, 

 sed in montibus humilioribus Bohemiae mediae. Tamen planta tyrolensis, cui sabaudica 

 omnino identica, secundum specc. nnmerosa differt a caucasica: floribus 3 lin. longius pedi- 

 cellatis in racemo evoluto minus condensatis numquam comosis, bracteis lateralibus latio- 

 ribus, pedicello suo duplo brevioribus, nec paulo longioribus. 



In pratis alpinis et subalpinis totius Caucasi a 1500 hex. deorsum quandoque in reg. 

 sylvaticam secus ripas ad 700 hex., vel rarissime campestrem ad 800 hex. usque devecta. 

 Floret a fine (rarius medio) Majo vel serius usque ad med. Sept. 



Spec. Cauc. bor. occid: copiosa in graminosis montium versus rivulum Kassaut ait. 

 733 — 966 hex. 3 Jul. (P. vulgaris Meyer Enum. n. 887, herb, et mss. I, 19): var. grandi- 

 flora, racemo juv. interdum comigero, alae lin. corolla paulo longiores, capsula 2 lin. 

 longa alis 3 lin. aequilata; eadem observata 6 Jul. in herbidis versus m. Elbrus alt. 1200 

 hex. (P. vulg. Meyer mss. I, 26); ibidem in rupestribus versus fl. Malka ait. 1333 hex. 

 9 Jul. (P. alpestris Meyer Enum. n. 888, herb, et mss. I, 34) est var. parviflora microptera, 

 tamen venis obscure anastoniosantibus, quare Meyer in mss. serius ipse correxit in P. vul- 

 garem ß. alpicolam suam; flores purpurei sepalis minoribus coeruleis. Suania: in valle 

 Ingur pr. Pari, initio Jul. flor. persicinis legit Radde. Radscha: pr. Blawardsali iegit 

 Frick! Ossetia: in convalle fl. Ardon inter Sadon et Sgit ait. 700 — 800 hex., nec non 

 supra Sgit in pratis alp. ait. 1000 hex. 22 Majo legi flor. primis in racemo interdum 

 brève comigero; in subalp. m. Kasbek alt. 1233 — 1300 hex. 17 Sept. corollis purpureis 

 (P. alpestris Mey. n. 888, herb, et mss. I, 284). Ad fontes Araguae: in m. Gutgora pr. 

 Kaischaur alt. 900 — 915 hex. 14 Sept. (P. alpestris Mey. 1. c. mss. I, 280) var. caulic. 

 superne parce ramosis, foliis rigidis patentibus, bracteis ciliatis, corolla purpurea, alis coe- 

 ruleis, venis rarius anastom.; in eodem loco alt. 750 — 900 hex. et altius leg. Owerin 

 14 Aug. et 20 Sept. fl. et fr.; variât fol. erecto-patulis et parviflora; ibid. alt. 910 hex. 

 ipse legi 11 Majo nanam, alis angustis et venis obscuris. Tuschetia: Laiski Post in limite 

 reg. sylv. alt. 1300 hex. 27 Juli legi alis coeruleis vel violaceis. Proraont. bor. orient. 

 Salatavia, in cacumine minori m. Chenakoi-tau alt. 1320 hex. et versus fontem Goge mejer 



