Floea Caucasi. 



1G9 



adoptatum a Sprengel 1825, exprimens bracteas calycinas mucrone longo viridi insignes 

 respectu D. bicoloris et al. Inter europaeos alpines maxime respiciendns D. furcatus Balbis 

 1804 — 6 e Sabaudiae m. Col de Tenda et de Trelod (Rclib. exsicc. n. 798) pariter albi- 

 florus (sec. Bertoloni), cauliculis bifloris, pedunculis aequilongis, sed non raro etiam uni- 

 floris ut typice in planta caucasica, quae locis qnibiisdam pariter breviflora foliis brevibus 

 strictis; planta Balbisii tarnen neqne e descriptione, neque ex herbario Balbisii eruenda, 

 observante cel. Cesati in scbed. D. furcatus Rchb. fig. 5046 omnino aliéna species est 

 colore floris, calycibus et foliis. Calyx caucasicae variât longitudine, sed fere semper purpu- 

 rascens est; limbi petalorum latitudine varia occurrunt, colore albo post antbesin roseo, 

 numquam purpureo ut in D. neglecto Loisl. pariter simili; ipse flores inodores tantum per- 

 cepi, interdum tarnen fragrantes provenire, testes sunt. 



In lapidosis, interdum in rupibus sed raro calcareis, saepius in graminosis alpinis et 

 subalpinis utriusque declivitatis Caacasi magni hinc inde, ait. 1200 — 900 (rarius 1300) 

 hex., devectus ad 700 hex. vel in valle fl.Terek descendens ad 540 hex., in aliis promonto- 

 riis borealibus non repertus. Floret rarius med. Jun. plerumque Jul. et Aug. ; in editissimis 

 m. Ararat fine Sept. 



Spec. In valle fl. Terek pr. Kobi ait. 1020 hex. flor. (Hohenacker!); inter Kobi et 

 Sion 14 Sept. (D. petraeus Meyer mss. I, 291, non collectus, hinc in Enum. omissus); in 

 alpinis inter Sion et Gerget flor. (Adam! pro D. alpino in sched., hinc D. calcareus ejus 

 forsan e Somchetia); pr. pagum Kasbek alt. 900 hex. 7 Aug. flor. caul. 6 — 9 poll. calyce 

 10 lin. (D. Libosch. ß. humilior Meyer in Kolenati! 1849 n. 269); infra p. Kasbek alt. 

 900 — 850 hex. ipse vidi 22 Aug. flor.; in rupibus calcareis pr. Lars alt. 540 hex. 9 Jul. 

 flor. ultrapedalis, calyc. IV2 poll. squamis saepe 6 (a. elatior Meyer in Kolenati! 1. c), ibidem 

 14 Jun. legit Owerin: floribus odoratis, petalorum unguibus longe exsertis, character in 

 pluribus aliis locis variabilis. Tuschetia: in subalp. et alp. supra p. Diklo alt. 1 100 usque 

 ad 1300 hex. legi flor. 31 Jul. var. strictifoliam, basi laxe caespitosam fol. infer. 2 — 3 poll. 

 laetius viridibus, caulic. interdum bifloris; legi quoque flor. 28 Jul. pr. p. Schenako alt. 

 1000 hex., eandemque notavi inter pag. Schenako et Zokalto alt. 900 — 850 hex. Dido: 

 supra Chupro alt. 1100 hex. 17 Jul. flor. legit Moritz!; ipse flor. vidi 12 Aug. infra p. 

 Inucho ad fluvium alt. 1000 hex. Kaputscha: supra Besliita alt. 1100 ad 1300 hex. legi 

 10 Aug, et notavi floribus virgineis in vivo albis, post anthesin roseis, bracteae in hoc 

 brevius subulatae, tamen calycem dimidium aequantes; vidi quoque ibidem 17 Jul. ad 

 fluvium et 780 — 760 hex. usque devectum. Cauc. orient, ad pedem m. Saridagh alt. 

 1180— 1190 hex. 24 Jul. legi flor.; supra p. Kussur alt. 1250 — 1200 hex. vidi flor. 

 16 Jul.; ad fl. Samur in ascensu ad reg. Schoralo alt. 980 — 1050 hex. 14 Jul. legi flor. 

 in vivo albis, exsiccatis roseis; infra m. Dindidagh in decliv. austr. alt. 1100 — 1050 hex. 

 vidi flor. 30 Jul., nec non ibidem versus vallem Muchach in reg. subsylvatica alt. 700 — 800 

 hex. 9 Jul. vidi et legi floribus pure albis. — Cauc. minor: ad pedem m. Scarial supra 

 Gändscha 2 Jul. flor. legit Kolenati var. robustam ly^ ped. calyce ultrapollicari pallido, 



Mémoires de l'Acad. Imp. des sciences, Vllme Série. 22 



