172 



F. J. RUPEEOHT. 



acceptum fuisse, lioc nomine jam prius distribuit Adam et in herb. Banksii existere testatur 

 Sims 1808, idem quoque videtur D. collinus caucasiens Fischer Catal. Gor. 1808, 1812; 

 certe D. caucasiens Rchb. 1827, V, fig. 607 e semin. a Fischero missis; impedimentum 

 praecipuum fuit hortensis ille D. caucaseus (sie) Sims 1804 in Bot. Mag. tab. 795, quem 

 pro D. caucasico suo interpretatus est M. Bieberstein 1808, haec species omnino diversa 

 est a D. montano (vide infra). Aliud synonymum suspectum a M. Bieb. 1819 pro 1). mon- 

 tano citatum est D. discolor Sims 1808 in Bot. Mag. tab. 1162 bracteis patulis quidem op- 

 time conveniens, sed maxime diversus floribns kermesinis subtus viridi-flavescentibus, quod 

 nnmqnam in D. montano spontaneo, cui flores Semper purpurei concolores. Opinio genera- 

 lis hodierna D. montanum ad D. Seguierii Villars Delph. 1789 amandat, nec sine aliqua 

 jure; Villarsii et Recentiorum descriptio satis apta; planta originaria Seguierii e sylv. Л^е- 

 ronae 1745 tab. 8 delineata bracteas acuminatas, flores 2 — 3 subsessiles, in diametro 

 pollicares offert; eadem ut puto est tyrolensis pr. Bötzen e subalpinis in sylvas descendons, 

 glabra et grandiflora, hinc diversa ab hungarica, propter bracteas parvas et flores congestos 

 minime D. montanus genuinus, sed potius forma imeretica stenantlia grandiflora a Nord- 

 mann missa. D. sylvaticus Hoppe nullibi in Caucaso crescit. 



Frequens in Cauc. graminosis montanis, fl. Aug. Sept. (D. montanus M. B. 1808 n. 

 810 et herb!). Promont. bor. occ. ad thermas et acidulas Constantinomontanas flor. (D. 

 caucasiens Adam! in sched. autogr.): floribus dichotomo-fastigiatis longe pedicellatis, lamina 

 3 lin., plura alia specc. ex hoc loco a Wilhelms missa exacte conveniunt; e monte Beschtau 

 19 Jul. floribus major, vel minor, saepe solitariis mis. Owerin. In rupibus fl. Ardon inter 

 Alagir et Unal alt. 375 — 380 hex. 4 Sept. legi fl. et defl. formam comosam, floribus 

 subsessilibus in fasciculo terminali et laterali, odore debili, lamina 5 — 6 lin., folia suprema 

 floribus longiora. Ad fl. Terek: in pratis subalpinis m. Kasbek alt. 1000 — 1150 hex. 

 17 Sept. fr. mat. et floribus solitariis vel geminis brevipedicellatis (D. mont. Meyer Enura. 

 n. 1831, herb, et mss. I, 240); in m. Kasbek! alt. 1140 hex. ad pag. Kasbek et 900 hex. 

 descendens, 13 Aug. herba manifeste hirtula, floribus solitariis vel geminis longepedic, 

 lamina 4 — 5 lin. (D. cancasicus Meyer in Kolenati n. 268); ad rivulum Baidara supra 

 Kobi et 1020 hex. 14 Sept. (D. montanus Meyer mss. I, 277, non collect, hinc in Enum. 

 ommiss.). In decliv. australi: Kaischaur (Steven in herb. M. Bieb!; Wilhelms); Pschavvia 

 ad Araguam pr. Orizchale alt. 575 — 600 hex, 21 Sept. flor. vidi; legi 13 Sept. flor. et 

 fr. mat. ad pag. Ukana-pschawi alt. 900 hex. et uniflorum minorem ibid. ad pedem m. 

 Borbalo alt. 1050 hex.; in loco priori dichotomo-fastigiata, floribus solitariis longepedic. 

 vel 2- — 3 sessilibus, lamina 4 — 5 lin. Chewsuria pr. Ardot, infra turrin Chidotani alt. 

 1150 — 1250 hex. 15 Sept. flor. vidi. Dagest. interïor: Dido, in limite reg. alp. m. 

 Chupros-tawi alt. 1270 hex. 19 Aug. legi floribus magnis solitariis pedicellatis; Anzuch: 

 inter Chindag et fl. Koissu A war. alt. 630 hex. 16 Jul. legi semipedalem florib. geminis 

 sessilibus, lamina 4 hn.; Gumbet: pr. pag. Danuch quod 891 hex. 26 Jul. legit Owerin 

 floribus maximis solitariis longeped., lamina 6 — 7 lin., calyce 10 lin. longo ventricoso. 



