174 



Г. J. Ruprecht. 



Observ. D. superbus L. asserente M. Bieb. 1808 n. 816 in Caucaso orientali et 

 Iberia crescit et fl. Aug. Sept.; in herb, ejus tantum adest genuinus flor. «ex Iberia» a 

 Stevenio acc. 1806. D. superbus Ledeb. in Eichwald p. 31, 32, in Fl. Ross, correctus in 

 D. monspessulanum, fide specc. origin. neuter est, sed D. crinitus Smith; lectus fuit ad 

 lacum Goktscha, pr. Sewanga Jul., nec non (observatus?) inter Kaischaur et Darial circ. 

 1 Aug. Ex ultimo loco D. montanum forte meminit loco D. superbi, nam nemo alius in hoc 

 loco centies calcato haue plantam superbam et odoratam vidit et Steven ibi ante 1806 tan- 

 tum m. Aprili erat. D. superbus jam in Rossia meridionali rarescit, loco ultima sunt Sara- 

 tow, Pensa, Tambow, pars sept. gub. Poltawa pr. Perejaslawl et Lubny (Rogow.), Podolia. 

 Indubie hujus adest var. latifolia: foliis basi 5-nerviis, nervis mox evanescentibus, caule 

 magis nodoso 2% pedali, calycibus obscure roseis; haec var. lecta in pratis subhuraidis 

 depressis ad fluv. Ortschik juxta Kamyschewka 18 Jul. 1774 (an D. plumarius Güld. II, 

 92 pr. Krementschug). Ab hoc jam diversus est D. superbus Charcoviensis (herb. M. Bieb!), 

 pariter latifolius, rosula sterili Latifolia, unguibus petalorum vix manifeste e calyce exsertis, 

 calycibus omnino pallidis et perfecte congruit cum D. elegante M. Bieb. ined. (non Durv.) 

 e pratis sylv. pr. Constantinograd in gub. Poltawa Aug. 1824 lecto; in utroque folia 2 — 4 

 lin. lata penninervia. 



Dianthus Carthusianorum L. ß. caucasicus *. 



Caucasicam plantam a vulgari europaea tamquam propriam speciem distinguere non 

 potui; lamina quidem angustior et plerumque minor, versus unguem sensim attenuata et 

 calycis dentes semper acuti; sed hoc subinde in typo. Folia suprema vaginis haud inflatis; 

 bracteae calycinae semper scariosae truncato-marginatae pallide fuscae cum mucrone, caly- 

 cem dimidium aequantes, bracteae involucri variant scariosae calycinis similes sed duplo 

 longiores vel dissimiles foliaceae lineari-lanceolatae (transitus adest in specc. promont. e 

 Narsan); caulis variât in eodem loco 5 — 12 poll. 1 — 6 florus; lamina in diversis locis 

 2 — 4 lin., ungue triplo vel tantum duplo brevior. Parviflora propter colorem et formam 

 bractearum pro D. atrorubente Allionii 1785, Koch et Rchb. fig. 5016 haberi nequit, 

 bracteae magis conveniuut cum D. vaginato alpine Rchb. exs. 896.; semina grandiflorae e 

 Narsan indicant D. atrorubentem Gren. et Godron parvifloram, alia vero (e Beshita) D. Car- 

 thusianorum. Vaginae variant in specc. macris vix 2 lin., in robustioribus ejusdem loci 

 5 lin., hinc D. vaginatus Vill. exspl. Rchb. fig. 5018 tantum var. multiflora D. Carthusia- 

 norum, bracteis fortuitu reflexo-squarrosis, ejusmodi D. vaginatum multiflorum vidi e Ger- 

 mania bor. (Sickerhausen), ubi vix specie diversus esse potest. Similem huic sed minutiflo- 

 rum, dentibus calycinis longe subulatis vidi e Caucaso minori in m. Besobdal Somchetiae 

 (D. atrorubens ab Eichwald) et Daratschitschag (a C. Koch!) collectum; videtur D. calo- 

 cephalus Boiss. var. lamina roseo-purpurea, nec lateritio-ignea. Ab omnibus his longe di- 

 versus est D. polymorphus M. Bieb. Rchb. fig. 730 et 5017 b. — calycis subglauci denti- 



