Floea Caucasi. 175 



bus brevibus obtiisis comiiventibus; e Rossia merid. propagatus usque ad Pjätigorsk (v. g. 

 Madshar), sed altiora non adscendit, neque Caiicasum transcendit. 



Dagestania: supra fl. Samur pr. Baschmuchach ait. 1050 — 1100 hex. 14 Jul. fl. 

 legi, пес non supra Beshita Kaputschae ait. 1200 — 1300 hex. 10 Aug. floribus in vivo 

 roseo-purpureis; formam similem vidi e campis lapidosis promont, ad fl. Sulak pr. Tschirkei. 

 Ossetia: in valle laterali fl. Ardon pr. Zei versus mare glaciale ait. 900 — 1000 hex. 

 5 Sept, legi capitule subviridi bracteis extimis foliaceis, petalis imberbibus limbo l'/^lin. 

 Suania: pr. Pari legit Piadde parviflorum, ceterum typicum. 



Dianthus capitatus Dec. rubescens*. 



Tantum propter verba Candollii in Catal. horti Monsp. (1813) «squamae basi valde 

 dilatatae glaucae» sustentata testimoniis Reichenbachii 1828 et Kochii 1831 (Fl. Deutsch. 

 III, 195, 197) plantam caucasicam varietatis rubescentis instar hue retuli, exactissime 

 enim depicta est s. n. D. atrorubens M. B! apud Rchb. 1828 fig. 735 e spec. podolico 

 Besseriano, e Caucaso tamen glaucescentem nondum vidi. Ultratypica, etiam in sicco su- 

 perne glauco-pruinosa, bracteis exterioribus basi latissimis ventricosis Crypsi aculeatae 

 quodammodo similibus caesio-pruinosis, interioribus margine pallido subscariosis retusis et 

 mucronatis circa Sareptam provenit. In utraque vaginae supremae manifeste ventricosae ; 

 bracteae exteriores involucrales numquam foliaceae, paUidae, in caucasica pl. min. rubes- 

 centes et calycinae apice minus truncatae, potius sensim attenuatae in mucronem coloratum. 

 Patet inde diversitas a D. capitato Rchb. fig. 736 et 5015 planta hortensi, verosimiliter 

 orta e D. collino Balb. = D. Balbisii Seringe, cujus bracteae involucrales foliaceae angu- 

 stae, calycinae truncato-marginatae latissimae scariosae; hue referunt D. glaucophyllum 

 Hornemann, planta tamen e seminibus ab ipso missis educata habitu diversa propter folia 

 insoUto lata et brevia. Jam Seringe in Dec. a D. Balbisii suo distinguit specie diversum 

 D. capitatum Dec. ex spec. originali et hue refert D. atrorubentem M. B. Fl. Tauro-Cauc. 

 In planta promont. Cauc. bor. occid. bracteae calycem saepe aequant, ut in D. intermedio 

 Boiss., sed caulis glaberrimus, non dense punctato-asperulus est, neque acute quadrangulus. 



Promont. bor. in campis elatioribus: pr. Georgieffsk (Wilhelms!), Pjätigorsk ad co- 

 lon. Karass fl. Majo, Jun. (Hohen!), in m, Maschuka ait. 510 hex. 19 Jun. fl. (Owerin!), 

 pr. Narsan ait. 400 hex. 10 Aug. (Meyer mss. I, 137, nisi D. Carthusianorum erat, cf. 

 supra); in m. Beschtau et in promont. alt. 200 — 400 hex. (D. atrorubens Rchb. fig. 735 

 sec. Meyer Enum. n. 1829): seil, in graminosis ad rivul. Kitschmalka alt. 415 hex. 1 Jul. 

 flor. (Meyer herb! et mss. I, 12), nec non versus catarractam fl. Kuban 15 Jul. (Meyer 

 mss. I, 62). Ad Araguam pr. Ananur fr. (D. atrorubens Adam!); in Cauc. orientali pro- 

 mont. (D.Carthus. M.Bieb. Casp. 1800, p. 209, correct, in M. Bieb. Suppl. 1819 p. 298 

 in D. atrorubentem ipsius). — Cauc. minor: ad pedem m. Sarial fl. init. Jul. (Hohen! 

 Kolenatü). Somchetia: supra Cyrum et ostium fl. Ksia(Chram), seil, inter pontem rubrum et 

 pag. Kulp 25 Majo 1772 (Güldenst!). 



