186 



F. J. Ruprecht. 



ipso Visianio agnoscitur, salvo colore roseo limbi et forma capsulae. Verum S. graminea 

 Fl. Gallicae e monte Ventoux S. caucasica esse potest, flores interdum ejusdem magnitiidi- 

 nis, petala eadem supra albida subtus citrina; in spec. suppetente pedicelli quidem 3 lin., 

 folia caulina approximata basi angustiora et caulis humilior, sed haec in aliis forte variant. 



Melius S. caucasica tзфica humilis diiîert a S. depressa M. Bieb. 1808 e rupestr, pr. 

 Tiflis: capsula ovato-conica 6 lin. (пес 3 — 4 lin.) in carpophoro 4 — 4^^ lin. (пес 8 — 11 lin.), 

 calyce 8 — 10 lin. (uec 10 — 14 lin.) fructifero infra capsulam non constricto et ita angu- 

 stato, foliis saepissime latioribus, lamina minuta et densissime puberula (nec glabra vel 

 scabrida), ramis basi numquam suffruticosis. 



Cauc. orient, in alpe Tufandagh inter fragmina schisti ait. 1400 hex. 31 Jul. fl. et 

 fr. (S. Vallesia Meyer n. 1863, herb, et mss. III, 87); in terra parce caespitosa infra cacu- 

 men m. Dindidagh ait. 1640 hex. parce legi 10 Jul. flor. limbo ante anthesin (in vivo) 

 supra dilute roseo, subtus viridi-flavo, venis concoloribus; simili loco versus summitatem 

 m. Gudurdagh ait. 1580 hex. 27 Jul. flor. legi. Dagestania media: ad fontes fl. Ilanchewi 

 in detritu schistoso m. Botschog ait 1600 hex., frequentius vero ibidem in decliv. ait. 

 1560 hex. 15 Aug. legi flor. limbo (in vivo) supra carneo, subtus luteo; caulis interdum 

 5-florus, floribus inferioribus oppositis, terminalibus ternis. 



Planta araratica, apud Ledeb. citata, e seminibus in itinere Parrot. collectis enata 

 transitum praebet ad ß. propter caulem 9 poil, superne valde glanduloso-viscidum 3 — 10- 

 florum; ceterum S. Vallesia ß. caucasica Bunge in pl. Abich 1858 indicatur ad pedem m. 

 Ararat majoris in regione Sardarbulach cum S. viscosa L. 



Var. ß. major, caulibus subpedaUbus densius foliosis multifloris, calyce saepe eglan- 

 duloso: pilis parcioribus longioribus, intermixtis quandoque brevioribus glanduliferis ; se- 

 raina grisea, nec nigra ut in a. e Tufandagh. Flores nocturni, sole fervente intorti, vidi ad- 

 huc apertos 77^ h. matutina 23 Jul.; petala supra alba, subtus flavo -viridia, sed variant in 

 eodem loco subtus sordide purpurea. Crescit in pratis : 



Cauc. orient, in monte Karak'ch-dagh infra 1478 hex. ad fontes Tschirach-tschai, 

 supra Ritscha et 1000 hex,, 30 Jul. flor legit Chodzko; propter caules crassiores densius 

 foliatos latifolios hue retuli, licet ad a. typicam fere transeat caule 5-pollicari bifloro, vel 

 7 poil, sexfloro, calycibus 8 — 9 lin. sanguineis glandulosis. Ad fontes Djulti-Tscha,i et 

 pedem m. Artschi Kala alt. 1460 — 1390 hex., inde secus ripas usque ad 1300 hex. 

 17 — 22 Jul. fl. et fr. legi: calyce 6 — 8 lin. pallidiori, hinc inde sanguineo-suffuso; vidi 

 16 Jul. in via ad fl. Samur supra Kussur ait. 1400 hex. Dagestania media: vidi 15 Jul. 

 in Anzuch: supra pag. Chindagh ait. c. 1050 hex., nec non 10 Aug. fr. supramat. supra 

 Beshita ait. 1250 — 1400 hex.; ad limites Kaputschae et Dido: in cacumine m. Metschedse 

 ait. 1285 hex. 11 Aug. fr. ultrapedalis latifolia, calyce 6 — 7 lin. glanduloso; vidi quoque 

 22 Jul. ibidem in jugo piano Boris Meidan ait. 1280 — 1290 hex.; vidi 23 Jul. et 19 Aug. 

 fl. et defl. in ascensu a Kidero ad Ilboch (Dido) ait. 1100 — 1150 hex. Tuschetia: pr. 

 pagum Diklo ait. 1200 hex. et supra 29 Jul. vidi, — Cauc. minor: ad lacum Goktscha 



