198 



Г. J. RüPEECHT. 



Silène lychnidea Meyer 1831. 



Rara, hucusque nonnisi in 2 locis Caucasi magni reperta, hinc quaedam descriptioni 

 datae necessarie addenda. Vix dense caespitosa, caulibus floriferis infrarosularibus. Gaules 

 adscendentes paucifolii, scapiformes 3 — 9 poll., usque ad bracteas glabri, 1 — 2-Аогі. Folia 

 glabra, radicalia fere 1^4 РоП. lanceolata pl. min. longe in petiolum atteniiata, uninervia, 

 plerumque 2 — 3 lin. rarissime IVg lin. lata; caulina inferiora lineari-lanceolata 1 — іУароІІ. 

 vel brcviora, intra axillas semper apliylla. Bracteae, pedicelli et calyces dense glanduloso- 

 pubescentes. Flores subcernui in pedicellis 3 — 9 lin. Calyx herbaceus vix coloratus, basi 

 umbilicatus 10 uervius; nervi crassi apice angulo acuto anastomosantes, inferne iiiterdum 

 brève venuloso-pinnatifidi. Petalorum laminae bifidae ochroleucae subtus sordidae (Meyer 

 obs. in loco); ungues lamina latiores trinervii, apice uno latere interdum in denticulum 

 protracti. Stamina inclusa vel parum ultra calycem exserta; antherae luteae. Stipes ger- 

 minis 1 — 2 lin. pubescens. Simillima est speciminibus paucifloris laxe caespitosis S. cilia- 

 tae Pourret pyrenaicae, quae etiam caulibus et foliis glabris variât; S. lychnidea tantum 

 differt pilis calycinis non hirsuto-hispidulis incurvatis acutis, foliis caulinis non linearibus, 

 pedicellis non 1 — 3 lin., lamina non alba, unguibus non glabris; at S. ciliata adeo variât 

 angustifolia et angustiflora, ut, si in Caucaso cresceret, S. angustifolia et S. lychnidea cum 

 illa conjungendae sint; hae species igitur invita natura divelluntur. 



In reg. alp. Cauc. occid. in glareosis ad rivulos alt. 1250 hex. (Meyer n. 1848), seil, 

 in m. nigris versus m. Elbrus in graminosis 13 Jul. flor. (Meyer herb, et mss. I, 261); 

 haec est tyi)ica foliis omnibus margine ciliato-pubescentibus, ciliis in petiolo retrorsum 

 versis; calyx 5 — 6 lin. longus, 2V2 lin. latus, rarissime in spec. macro angustifolio V/^ — 2 

 lin. latus. Var. glabrifolia: foliis infimis tantum subinde ciliatis, floribus majoribus, calyce 

 7 — 9 lin., ore ampliato — 4 lin. lato — nuper lecta a D. Owerin in cacumine minor! 

 m. Chenakoi-tau Salataviae alt. 1320 hex. et ibidem in latere bor. orient, alt. 1280 hex. 

 supra fissuram Chyrki, 23 et 18 Jul. florens. 



Silene caespitosa Steven 1812. 



Rarissima et exclusive Caucaso orientali propria: in rupibus circa pagum alpinum 

 Sudur prov. Kubensis, flor. Jun. 1810 (Steven Mém. Mose. 1812), Chinalug (Stev. in herb. 

 M. Bieb!); in rupib. subalpinis circa pagum Soygyb ditionis Kubensis, fl. Jun. (Steven 1815), 

 omnes ad unum locum referendi videntur. 



Ad illustrationem Steveni 1815 in Transact. Linn. Soc. XI, tab. 35 sequentia addere 

 licet. Radix saxa calcarea intrans, ad Collum ramosissima dense squamosa, e pulvinulis cau- 

 les numerosos (in icone 24) florentes evolvens. Caules infrarosulares simplicissimi erecti 

 5 — 8 poll. glaberrimi (in sicco asperulo-punetati) fragiles, nodis 4 — 5 superioribus remotis. 

 Folia radicalia linearia mucronata, carnosa У3 — 1 poll. longa (in icone tantum 4 lin., in 



