Floea Cauoasi. 



203 



Flores ante anthesin nutantes, folia interdum brevia et habitus omnino A. procumbentis, 

 tamen tuto distinguitur floribus omnibus pentameris, capsula clausa calycem distincte su- 

 perante, valvulis ly^ lin., raro 1 lin., foliis margine usque ad basin semper glaberrimis, 

 radicalibus interdum pollicem longis; pedicelli 5 — 8 lin. longi. 



In alpibus Caucasi (M. Bieb. 1808 n, 893 sub Spergula saginoide L.), seil. Kaischaur 

 a. 1802 fruct. lecta (M. Bieb, herb.!); ad fontes Araguae circa Kaischaur ait. 900 — 1000 

 hex. et ibidem ait. 800 hex. ad fontes in valle Chadi fine Sept. fr. legit et misit D. Owe- 

 rin. Pschawia: in summitate viae m. Achadis-mtha in terra subnuda ait. 1425 hex. 

 12 Sept. fl. et fr. legi. Tuschetia versus m. Diklo ait. 1470 hex. 31 Jul. fr. legi. 

 Dagestania: fontes Ilancliewi ad rivulos infra m. Botschog mejer ait. 1300 — 1350 hex. 

 14 Aug. fl. primis legi. Cauc. orient, ad originem Djulti-tschai ait. 1390 — 1420 hex. 

 17 Jul. fl. et fr. legi; legi porro in summis jugis catenae australis, nimirum in m. Gudur- 

 dagh ait. 1580 hex. in terra parce caespitosa 27 Jul. fr., nec non in m. Dindi-dagh ait. 

 1300 — 1500 hex. cum Philonotide in scaturiginosis 10 Jul. fr. Andes Salataviae: in ca- 

 cumine minore m. Chenakoi-tau ait. 1320 hex. 23 Jul. legit D. Owcrin, sacpius parvi- 

 floram. In Transcaucasia et ultra nondum reperta. 



Alsine caucasica (Adam ex Fenzl). 



Exacte eadem est Arenaria laricifolia M. Bieb. 1808 n. 858 et herb, (non Linné et 

 aliorum), constituta ad specc. flor. rupestria Arenariae caucasicae Adam! semipedalis, laxe 

 caespitosae , foliis angustissimis flaccidis longis, calyce 3 lin. Eadem additis varietatibus 

 diversis est Alsine pinifolia Fenzl, sed non Arenaria pinifolia M. Bieb. 1808 n. 859, 

 cujus planta jam e descriptione data valde diversa, caulibus basi distortis! îignescentibus, 

 ut in A. juniperina; calycis Striae pube subviscida obliteratae!, folia vere laricina angustis- 

 sima rigida supra canaliculata!, ut in specimine helvetico A. laricifoliae L., quare M. Bie- 

 berstein ipse A. pinifoliam suam pro eadem specie habere propensus fuit, nisi impedivisset 

 spécimen- A. laricifoliae (A. striatae Gren. et Godr.) a Willdenowio 1804 missum similli- 

 mum A. caucasicae Ad.; memorata A. pinifolia «e Cauc. iberico» ab Adamio 1805 accep- 

 ta, teste herb. M. Bieb., est Alsine Bauhinorum Gay in Gren et Godr. 1848 -— Alsine 

 alpina junceo folio C. Bauh. Phytopin. 1596, at vix in Caucase crevit. Hinc loco A. pini- 

 foliae Fenzl, cujus folia plana basi dilatata et saepe laxa, minime Pino similia, nomen Ada- 

 mii a cel. Fenzl 1842 citatum eo lubentius substitui pro specie fere exclusive caucasica, 

 quo pacte auctoritas vera cel. Fenzl, qui primus differentias ratas A. caucasicae ab A. la- 

 ricifolia docuit, etiam nomenclaturâ conservatur. 



Inter Alsines sepalis obtusis donatas A. caucasica excellit seminibus laevissimis fuscis 

 (nec tuberculatis vel dorso cristatis), cauliculis inferne unifariam! puberulis, foliis planis, 

 margine nuUibi! pilis longioribus obsito, sed scabrido: minutissime ciliolato; flores in vivo 

 non stellato-expansi, sed quasi campanulati: sepalis et petalis erectis; caespites pulvinati. 



