210 



F. J. RUPEECHT. 



calyce іУз lin., valv. 2У2 lin., semin. % lin. Forma denudata Fenzl 1842 in alp. Tufandagh 

 alt. 1400 — 1500 hex. 31 Jul. fl. et fr. (A. imbricata ß. Meyer n. 1880 ß. cum descr., 

 herb, et msc. III, 86; IV, n. 227 descr.). Forma Steveni «in alp. supra Chinalug», Jun. 

 1810 fl. (Steven! in herb.M. Bieb.); — Cauc. minor. Karabagh in alp. m. Kaepesdagh 27 

 Jun. fl. legit Kolenati typicam , sed calyce saepe longe piloso. Ex oriente lacus Goktscha 

 in m. Kungurdagh jugi Muroffdagh, ad fontes Löftschai, alt. 1720 hex. Jul. fl. misit Owerin 

 formam alpinam pygmaeam, semipolUcarem foliis latis 2 lin. longis, margine pilosis. In m. 

 Adsharicis legit Nordmann fere typicam caespitibus flor. humilioribus. Раиса adhuc loca 

 adduntur in Boiss. Fl. Orient. 



Alsine recurva Wahlenberg 1813. 



Alsine foliis recurvis ! Haller Helv. 1768 n. 868 e locis classicis!, primum introducta no- 

 mine: Arenaria recurva AUionii 1 785,n.l71 3,exalp. Valdensibus,caule et pedunculis levissime 

 hirsutis 2 — 3 floris, sepalis ovato-lanceolatis ! aristatis false «tristriatis» descripta et «bien- 

 nis», nec non icone rudi tab. 89 fig. 3 depravata. Ar. recurva Wulfen in Jacq. 1786 tab. 

 1 6 fig. 1 ex alp. Leontinis Tyrol. formam refert insolito grandifloram et fere citari posset, 

 nisi capsula perperam «5-valvis» describeretur. M. Bieberstein, ut videtur primus, 1808, 

 sepala sub-5-nervia indicat, sed planta ejus caucasica nimis ab europaea alpina recedit, 

 quam adhuc 1819 cum A. verna, Gerardi et rubella confudit. Koch 1831 A. recurvam ab 

 A. Verna acute distinxit: sepalis exterioribus in sicco 5 — 7 (nec 3-) nerviis et petalis ova- 

 libus basin versus angustioribus, nec ovatis breviter unguiculatis basi subcordatis; character 

 e numéro nervorum in sepalis subtilis est et in planta viva interdum fallax mihi adparuit; 

 sepala interiora non solum, sed etiam exteriora quandoque trinervia sunt, tamen in sicco 

 costae potius quam nervi magis approximatae sunt et inter 3 primarias adhuc latent nervi 

 secundarii 2 vel 4, mox basi, mox supra basin evidentiores , interdum ex his unus alterve 

 marginalis est. Majoris momenti mihi videntur semina magnitudine quidem varia 

 vel Уз lin., quidpiam compressa et dorso plana, subrotunda et ad radiculam brève cau- 

 data, etiam oculo armato laevia!, non nisi microscopio inspecta testa interdum adparet striis 

 regularibus zonatim dispositis ut in quibusdam Silenibus, nec tamen granulata aut echinu- 

 lata, ut in A. verna; semina laevia jam apud Decand. 1824, nisi prius, indicantur et pin- 

 guntur apud Reichenb. fig. 4930 optima, exclusis sepalis trinerviis et forsan forma peta- 

 lorum. Ceterum planta europaea variât cauliculis robustioribus multifloris vel tenuioribus 

 paucifloris, sepalis 1 — 2 lin. interdum coloratis, foliis pl. min, dense glanduloso-puberulis 

 (var. hispidula Seringe 1824 e Vallesia, Sabaudia et Tyroli), brevioribus subrectis, rarius 

 tota planta glaberrima, etiam in pedicellis unifloris (Bötzen); capsula ІУ2 — 2 lin. calycem 

 aequans vel (in pyrenaica) fere 2 lin. in calyce іУзИп. Caucasica alpina interdum simillima 

 europaeae, saepius quidem glaberrima, capsula calycem haud attingit, interdum tamen aequi- 

 longa; jam observante Meyer variât humihor pauciflora vel major multiflora, foliis brevi- 



