214 



F. J. Ruprecht. 



exserta; ita ut respici debeant petala non elliptico-ovalia, sed ovata et basi brevissime 

 unguiculata calyce sublongiora (nec subbreviora) , cauliculi cum pedicellis firmiores unacum 

 calyce saepe non purpurascentes. Formae petalorum vero auctores praestantiores in hac et 

 speciebus affinibus propositis haud multum ponderis tribuunt, quare ipse Wahlenberg 1824 

 et Hornemann 1827, nec non Laestadius 1838 plantam Groenlandicam pro varietate ß. 

 hirta A. rubellae declaravere. Alsine rubella Wahlenberg 1812 Fl. Lappon. tab. 6: cauli- 

 culos poUicares unifloros subnudos habet, pedicellos pro ratione longos tenuissimos, fructi- 

 feros superne interdum glabros, capsulas exsertas trivalves, petala rubella cuneato-spathulata 

 sepalis breviora; sed jam Laestadius 1838 in Svensk Bot. tab. 764 petala rosea ovalia 

 pingit et describit; huc etiam relata fuit planta ex alp. Scotiae a D. Don 1830 in Engl. 

 Bot. tab. 2638: cauliculis densius foliatis conjuugationibus foliorum 2 — 4, foliis subglabris 

 1 — 2 lin., pedunculis unifloris calyci interdum aequilongis, petalis albis obovatis calyce 

 brevioribus, stylis 3 vel 4; haec primitus proposita s. n. Ar. cherlerifoliae G. Don 1813 

 e Ben Lawers , quibusdam notis pariter accedit ad caucasicam , sed e specimine loci clas- 

 sici insuper diversa cauliculis tenuioribus. Ab A. rubella Whbg, ipso fatente R. Brown, 

 forsan haud distincta est Ar. quadrivalvis R. Brown! ex ins. Melville, uniflora, petalis albis 

 ellipticis, basi non attenuatis, capsulis varians 3- et 5-valvibus; semina describuntur laevia 

 reniformia, qualia etiam in praecedentibus speciebus inveni. Tandem respicienda erat Alsine 

 sedoides Frölich, Koch 1843 sive Spergula decandra Rchb. fig. 4961 ex. alp. Tyrol. semi- 

 nibus ignotis, stylis et valvulis 3, 4 vel 5; haec proxima A. cherlerifoliae Don, sed cauli- 

 culis fere usque ad florem foliatis, foliis 1 lin., pedunculis calyci aequilongis, petalis ovato- 

 rotundatis calyce longioribus insignis; caucasica quidem petala gerit similia,. capsulas inter- 

 dum quadrivalves et conjungationes foliorum in cauliculis, raro quidem, unifloris 4 offert, 

 sed habitu, caespitibus densis, pedunculis crassioribus 2 — 3 floris calyce j)lerumque longio- 

 ribus, nec non foliis heteromorphis : inferioribus lineari-subulatis abunde differt. Arenaria 

 villosa Ledeb. 1815 cauliculis numerosissimis tenuissimis, petalis calyce brevioribus et 

 sepalis angustioribus magis acuminatis diversa. 



Cauc. orient, copiose in alp. m. Tufandagh, ait. ignota inter 1680 et 1400 hex., 31 Juh 

 fl. et fr. (Meyer p. p, sub A. recurva n. 1883, serius correcta pro A. verna; in Ledeb. 

 Fl. Ross, pro A. verna boreali Fenzl p. p.): variât caulic. Уз — іУз poil., 1 — 3-raro 4-floris 

 jam infra medium ramosis, pedunculis 5 lin. vel brevioribus, sepalis 1 — V/^ lin., huc vero- 

 similiter pertinet Ar. recurva Steven 1812 ex alpibus pr. Chinalug, nam monet, ab euro- 

 paea diversam esse; etiam cel. Fenzl ex Cauc. orient a Stevenio s. n. A. verna accepit; 

 vidi quoque spec. Steveni sine schedula in herb. M. B. juvenile cum petahs et disco crasso 

 hypogyno. In m. Dindidagh terrestris, ait. 1650 hex. parce, ubi A. recurva non ultra 1600 

 hex. adscendit, 10 Jul. fl. legi glabrifoliam, caul. tenuioribus pollicaribus vel brevioribus 

 interdum alte foliatis 1 — 2-floris, sepalis V/^ — 2 lin. Dagestania media in summitate 

 viae inter Kidero et Kituri ait. 1440 — 1450 hex. terrestris, 13 Aug. legi fr. mat., caul. 

 bipoll. alte foliatis 2 — 3-floris, capsula bilineali calycem paulo excedente. Tuschetia in m. 



